Dostluğun kolları birbirimizi dünyanın bir ucundan bir ucuna kucaklayabilecek kadar uzundur. MONTAİGNE
E-mail: Şifre: Üye ol | Şifremi Unuttum
Şiir ve Edebiyat Platformu
Anasayfa Şiirler Yazılar Forum Etkinlikler Nedir? Kitap Kitap  Tv TiVi  Müzik Blog Atölyeler Atölye  Bicümle Arama İletişim
   

   

E-kart Olarak Paylaş



 
Şiir Puan
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.
 


 
Şiir Bilgi
23.07.2012 tarihinde eklendi.
367 çoğul gösterim yapıldı.
355 tekil gösterim yapıldı.
0 yorum yapıldı.
0 kişi favori listesine aldı.
Portfolyo: Genel
 



   
 
Karşıyaka

Güneş
güneş doğmaz evimize

kışın ben ısıtırım altın saçlarımla

bakınca insanlar yoktur

sadece ayakları vardır



ben insanları adımlarından tanırım

hep aynı koku vardır duvarlarda

karanlığın sefalaetin açlığın kokusu

anlatmak isterim çoğu kez

kelimeler düğümlenir boğazımda

hep seni görürüm rüyamda

Kordonda kimbilir belki de Karşıyakada

o zengin sarışın kollarında

altında son model araba

hep seni yazarım ben baba

ben konuşmayı bilmeyen altın saçlı oğlun

hayatında en büyük hatan

senin özürlü çoçuğun;

dimdik ayakta

kaçmakla unutacağını sandığın

ama kalbinde en uç köşede hep varım

var olacağım...

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

   

Etiketler: belki , ben , büyük , en , güneş , hep , koku , senî , son , zengin ,
 Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.


Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.