|
|
|
İzmir Sevdalısı
İzini kaybettim gençliğimin.
İzmarit misali düştüm kaldırımlara.
Bir sarhoş kusmuğunda kirlendi,
Senli hayallerim.
Oysa ;
En çok seni sevmiştim İzmir,
En delişmen çağımda.
Martılarla bölüşürdüm kuru ekmeğimi.
Güzelliğini düşlerimde görürdüm,
Güzellerini kaldırımlarında.
Gölgem beni bırakmazdı,
Ben gölgemi sürürdüm yollarında.
Bir de,
“İzmir’in kavakları,
Dökülür yaprakları.
Bize de derler çakıcı,
Yâr fidan boylum,
Yıkarız konakları.”
Türküsünü söyler,
Ege’ye efelenirdim…
Dedim ya!
En çok seni severdim İzmir,
En delişmen çağımda.
Fildişi bir gerdanlıktın Ege’nin boynunda.
İsterdim ölene dek olalım,
Sen benim koynumda,
Ben senin koynunda…
07.11.2007 İbrahim KİLİK
|
|
|
|
12 Kasım 2007 Pazartesi 15:44:50
bir izmir li olarak çok sevdim bu şiiri.tebrikler ve de sevgiler...
|
|
|
|
09 Kasım 2007 Cuma 08:13:02
En çok seni sevmiştim İzmir,
En delişmen çağımda.
tebrik ederim...
|
|
|
|
08 Kasım 2007 Perşembe 13:06:43
güzeldi
saygılar
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
