|
|
|
SENİ SEVMEK...
SENİ SEVMEK;GECENİN EN ISSIZ ZAMANINDA KARANLIĞI AYDINLATAN ŞİMŞEKLERİN ÇIĞLIĞI,
YA DA;
SENİ SEVMEK;SABAHIN İLK SAATLERİNDE KIZARMIŞ EKMEK KOKUSUYLA GÖZLERİNİ ARALAMAK GİBİ…
SENİ SEVMEK;YAZIN EN SICAK GÜNÜNDE NEDENSİZ BİR ÜRPERTİYLE TİR TİR TİTREMEK,
YA DA;
SENİ SEVMEK;KARA KIŞIN SİNSİCE VURDUĞU SOKAKLARDA KARLARIN ÜSTÜNDE SAATLERCE YATMAK GİBİ…
SENİ SEVMEK;BİR CAMİİ AVLUSUNA KUNDAĞINDA YAZILMIŞ NOTUYLA BIRAKILAN BEBEĞİN AĞLAMASI,
YA DA;
SENİ SEVMEK;TÜM DÜŞMANLARINI KARŞINA DİZİP TEK BAŞINA BİR ORDU MİSALİ SAVAŞMAK GİBİ…
SENİ SEVMEK;GEÇMİŞTE KALAN TOZLU HATIRALARDAN ARINAN BİR MAZİ,
SENİ SEVMEK;GELECEKTE YAŞANACAK TUTKULU BİR AŞK HİKAYESİ…
SENİ SEVMEK;NEFES ALMAK…
SENİ SEVMEK;CANINDA CAN OLMAK…
SENİ SEVMEK;TENİNDE KAYBOLMAK…
SENİ SEVMEK;ÖLÜMSÜZLÜĞE KOŞMAK…
VE BİRTANEM;
SENİ SEVMEK;TÜM BENLİĞİMLE “SENİ SEVİYORUM”DEMEKTİR…
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
