Şiirler
Aşk Şiirleri
Şiirler

İnsanlar yalnızca yaşamın amacının mutluluk olmadığını düşünmeye başlayınca, mutluluğa ulaşabilir. George Orwell
E-mail adresiniz: 
Şifre:
Edebiyat Defteri
 Atölyeler 
   


 
Şiir Bilgi
25.10.2007 tarihinde eklendi.
219 çoğul gösterim yapıldı.
191 tekil gösterim yapıldı.
7 yorum yapıldı.
 

   
 

GÜNEBAKAN GÜLÜŞLER





Günebakan gülüşlerini sevdim

Sarı renkli, yeşil gözlü

Memleket yürekli çocuklarımın.

Gündöndü tarlasına gömdüler düşlerini…

Düşleriyle gün döndükçe

Güneşe döndü yüzleri:

erik dallarından kovardı Macır İsmail
-rahmetli-
bir de İsmet teyzenin yasaklıydı bahçesi.
buğdaylar dövülürdü
mahalledeki tek dibekte –sırasıyla-
çarpışınca tokmaklar havada
saçılırdı gülüşler ortalığa.
künkçeşmeden su taşınırdı küplere
kireçliydi suyu
kütür kütür yapardı turşuyu.
karadumandı adı ayçekirdeğinin
-hem de öyle bildiğiniz
çizgili çekirdekler gibi de değil
kapkara billahi, dopdoluydu içleri-

Hey gidi Marmara’mın suyuyla ayrılan

Ve üç denize de kıyılanan

Her daim kendisine

“göçmen misin” diye sorulan

Boz tüylü, çakır gözlü

Memleket yürekli çocukluğum:

pek severdik hem Karaoğlan’ı
hem de karadumanı.
hiç unutmam
orta ikideydim o zaman
karaduman çitleyerek okurduk Nazım’ı
“Memleketimden İnsan Manzaraları”
bir yıl sonra da
çingene sobasında yakıldı…
sormayın nedenini: 1980 yılı.

Ah benim günebakan gülüşlü

Memleket toprağım…

Doldur düşlerini avuçlarına

Büyüdü çocukların umut dolu…

efsanelerimiz olmadı
futalıların kavgalarından gayrı.
bir de Elmalı Kalesinde
hazine varmış diye duyardık –lanetli-
büyük büyük laflarımız da yoktu
yere göğe sığmayan.
ekerdik
biçerdik
-lise bir-
ilk göz ağrımın yarı bacağını
biçer dövere verdik…
-yanık yanık kokardı mektupları-

Gün döndü

Başladı güneşe akın…

Zamanıdır

Dokuz sekizlik marşların…

kasapların Nazmiyânımla
Işıkların Elmas’ın
kulakarkası taktıkları
çiçekleri vardı –meşhur-
“pek değerli olmuş” derdi Nazmiyânım
hakkından demlenince çay.,
kuyuya atmıştı kendini kocası.
Elmas’ın kocasıysa
-yani benim hiç görmediğim rahmetli dedem-
mutaflık yapar, dokurmuş çadır,
boydan boya gerilirmiş
keçi kılından burmalı ipler,
bir ucuna ince belli bardağa konurmuş rakı
tam karşısındaki uca da yerleştirilirmiş aynısı.
gelir bir yudum alırmış okkalı
geri geri döndüğünde mutaf dedem
öbür uçtakini de yudumlar
dokurmuş anasonlu çadırları…

-diyorum ya, öyle uzun boylu efsanelerimiz yokmuş bizim-

Büyüdüm

Yüzümü güneşe döndüm

Kucakladım güneşin çocuklarını



Şeyda Işık... ide damgalı şiirler

   
Acaba Nedir?: 1980 , benim , bir , büyük , çakır , çingene , geri , gibi , gidi , gün , hazine , hey , hiç , ilk , insan , ismail , keçi , memleket , o , olmadı , orta , rakı , su , tam , umut , üç , ve , yeşil , yudum , zaman
 Yorumlar
 
27 Ekim 2007 Cumartesi 22:15:15
Büyüdüm

Yüzümü güneşe döndüm

Kucakladım güneşin çocuklarını

kutluyorum seni.
 
26 Ekim 2007 Cuma 07:53:50
Çok hoş bir anlatım ve güzel bir şiirdi...Kutlarım.Selam ve Sevgimle...
 
25 Ekim 2007 Perşembe 18:58:14
bu günün şiiri secilmez ise,
tanımam artık bunlardan başka dize!

okudum ve derin düşüncelere daldım cok güzel olmuş...
 
25 Ekim 2007 Perşembe 17:09:04
Yüzümü güneşe dönük
güneşin çocuğu

aldım bu dizeleri
sakladım İDE yi kendime

güneşe birlikte
sevgiyle


 
25 Ekim 2007 Perşembe 17:07:10
Büyüdüm
Yüzümü güneşe döndüm
Kucakladım güneşin çocuklarını ''

Çokkk güüüzel olan dizelerinizi kutluyor, güzel gelecekler diliyorum.RABATLI

 
25 Ekim 2007 Perşembe 17:00:16
İyiki dışarıya çıkmamışım ki böyle güzel bir şiiri okumaktan mahrum kalacakmışım.
O kadar güzel resmetmişiniz ki yöremizin hikayesini. Bütün yüreğimle sizi kutluyor
ve bu hünerli kaleminizin asla mürekkebi bitmesin diyorum.

Çok duygulandım
bildiğiniz gibi değil. Tarif edemem
Sonsuz sevgi ve hürmetlerimle
Macır Ismayıl mezarında rahat uyusun
ne güzel bir şiirdi

Bugün okuduğum şiirlerin en özeliydi

kardanadam tarafından 10/25/2007 5:01:26 PM zamanında düzenlenmiştir.
 
25 Ekim 2007 Perşembe 16:57:41
buğdaylar dövülürdü
mahalledeki tek dibekte –sırasıyla-
çarpışınca tokmaklar havada
saçılırdı gülüşler ortalığa.
künkçeşmeden su taşınırdı küplere
kireçliydi suyu
kütür kütür yapardı turşuyu.
karadumandı adı ayçekirdeğinin
-hem de öyle bildiğiniz
çizgili çekirdekler gibi de değil
kapkara billahi, dopdoluydu içleri-

Biz soku derdik o buğday döğülen taşa.
Tokmaklar çarpıştığında havada
Anamın Parmakları yaralanmıştı o gün.
İlgiyle ve beğeniyle okudum.
ellerimizden kayıp giden o günleri.

Tebrik eder, selamlar, saygılar sunarım.
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
En Son Eklenen 50 Şiir   En Son Eklenen 50 Şiir
hosting Haberler Fıkra Dünyası Sağlık Merkezi Sağlık Bilgisi
Bölümler
• Şiirler
• Yazılar
• Öyküler

• Forum
• Arama
• Etkinlikler
• Ne Nedir?
• Kampüs
• Bugün
Edebiyat Defteri
• Reklam ve Sponsorluk
• Site Haritası
• İstatistikler

• Kurallar
• Yardım
• İletişim
Sitemizde yer alan eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.