|
|
|
NE KALDI Kİ?
Bir sevinç vardı içimizde; Yaşama sevinci vardı, Kavuşma sevinci vardı. Anlaşılırdı tebessümden, edadan Çoktandır ortalıkta görünmez oldu Herhalde el çekti bu dünyadan…
Bir sevda vardı bizi coşturan, Çiçek çiçek kalbimizde açardı. Dağları, taşları dile getirip, Zaman zaman sınırları aşardı. Çoktan beri ses çıkmıyor sevdadan; O da gitti bu dünyadan, Ardına bile bakmadan!
Bir de şair vardı yanı başımızda; “Harp düzeni almış kelimelerle, Tank gibi yüreklerden geçerdi” sözleri mısralarda. Sözleri ışık gibi, kalemi umut gibiydi. Hep haber verirdi bize yarından. Bir sabah o da gitti dünyadan Sözlerine daha nokta koymadan!
Bir de insan vardı eskiden, ’insan’ Aşağı bakar ’deveyim’, Yukarı bakar; ’kuşum ben’ derdi. Sonra gömüp kuma başını, İnsan da gitti bu dünyadan! Kısacası yaşamadan!
|
|
|
Acaba Nedir?:
bir
,
çiçek
,
daha
,
gibi
,
haber
,
hep
,
herhalde
,
ışık
,
insan
,
nokta
,
o
,
sabah
,
ses
,
sevda
,
sevinç
,
şair
,
umut
,
zaman
|
|
|
25 Ekim 2007 Perşembe 19:05:16
yüreğinize sağlık....
saygılar, hilal.
|
|
|
|
25 Ekim 2007 Perşembe 16:53:23
Kutlarım şiirinizdeki duygu ve düşüncelerinize katılmamak mümkün mü?
sevgilerimle
|
|
|
|
25 Ekim 2007 Perşembe 16:51:53
Kutlarım şiirinizdeki duygu ve düşüncelerinize katılmamak ne mümkün
sevgilerimle
|
|
|
|
25 Ekim 2007 Perşembe 16:37:05
ALLAH SONLARIMIZI HAYIR EYLESİN! CÜMLE GÜZELLİKLER BİRER BİRER YOL ALIP GİDİYOR! MUHABBETLE.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|