ŞAİRLİK...DELİ SAÇMASI

şairlik bir taun bir veba
kahrın anası başın belası


kapı aralığından bakmak hayata
aynalarda kör gözlerin
karasına aldanmak
bebekler kadar duru
ağlamak aşka acıktığında


adını hatırlamadığı hayallerin
esrarlı büyüsünü hissetmek
geceye meydan okumak
nafile çırpınmak
bölünmek kelime kelime


masal gerçek iki çizgi arasında
gidip gelmek kaygısız
beyaz atlı prensi komik bulmak
karalar bağlamak
prensese kızıp saçlarına


padişahı yalancı saltanatına
soytarı edasında mahkum etmek
kasıla kasıla gülmek ölümün
toprağa çektiği öz bedenine


kızmak zavallı eşşeğine ters binip
kürkünü yemek artığına buluşturan
eti kediden sorup korkan karısından
fil meraklısı yoğurt israfçısı hocaya


arife tarif vermek bıkmadan saatlerce
Mecnuna aşk nedir sen bilmezsin
dağ delmekte neymiş Ferhat efendi
sen de Leyleysan bil Leylalığını
otur oturduğun yere
çirkin cazgır diyebilmek


şairlik sahibini evsiz bırakıp
dünyayı sevgilinin gözüne hapsetmek
yanında horul horul uyuyan aşkı
sırt üstü bırakıp
ah bir bilsen ne de yalnızım deyip inlemek


şairlik zavallılık…
şairler deveyi sıtlarında taşıyan
deliler kervanı


gerisi……


zaten bir dünya zırvalık…..