 |
|
 |
| |
Şiir Bilgi
24.09.2007 tarihinde eklendi.
162 çoğul gösterim yapıldı.
123 tekil gösterim yapıldı.
6 yorum yapıldı.
|
|
 |
|
 |
|
|
|
20070323-son gece
“last night”
yüz binlerce yılın sonunda lokalinden emekliye ayrılıyordum
her biten şey gibi derinimi acıtan kesiflikler geziniyordu gecede
üstelik bu sefer son derece kararlıydım
yorulmuş yanlarımı terk etmeye
gecenin içinde kaybolmaya
kabullenilememiş bir duyarlılığın kıyısında
aşkı piç etmiş vandal hoyratlığıyla duruyordum
tam da orada olmalı
tam da böyle bitirmeliydim
gözlerinde gezinen o şahane anlamları seyrettikçe anladım
tetiğim düş’tü
geçmişten
tanışmamızdan
kavuşmamızdan bahsettik
arkada bırakmış olmanın rahatlığıyla
aramıza sızmış onca güzelliğin yanı başında da durduk ara ara
geceden kaçmadı gözlerimizin doluluğu o aralarda
ellerimden kayıp giden aşk
biri birimize duyduğumuz hayranlığın altında ezilirken
adlandırmaktan ısrarla kaçındığım bu her neyse o olan şey
işine gelmediğinde kendini inkar edecek kadar güçlü
kendi aczinden beslenen
doğası sırlarını bir türlü ele vermeyen anaforlara ayarlı
duruşu şiddetinin olanca küstahlığını görünür kılan
-hüzün
“tanrı ikimize de duyarsızdı”
isyan bile etmiyordu artık
bakışlarımızdaki hüznün kıvamını açık edecek o sözcük üretilmemişti henüz
seni ne çok sevmişliğim usulca akıyordu geceden
paylaşılabilecek onca güzelliğin gözleri üzerimizde
hem oradaydık pırıl pırıl
ve hem de ne yazık ki o kadardık
ve hem de tanrı haklıydı umursamazlığında
güya zamanların uyuşmazlığında hiç var olmamış bir “biz”i ayıklıyorduk biri birimizden
ne çok dolanmış ve tanımsız hayatlar gibiydik
kendimize yabancı yanlarımızdan süzülmüştük ellerimize
onlar ki her buluştuğunda
inanılmaz bir sadelikle
en içten en ilksel en duyarlı sevişmeleriyle hayrete düşürürlerdi
bütün reddedilmişliklerine inat
hepi topu ince bir duyarlılığın kendini damıtmasıydı
hep akan bir nehrin yatağını şaşırması gibi şehvetli
düşlerinden hayatlar biçen bir meczup vurdum duymazlığıyla kendini kanatacak kadar bihaber
unutulmaz acılarıyla ebeveyn şefkatiyle vedalaşan ölüm döşeğindeki bir can gibi
sevinçlerini gömecek yer bulamayan ilk aşkına kavuşmuş bir delikanlı telaşıyla
özeldik
çok özeldik
hücrelerimize nüfuz etmiş diğerini acıtan en ufak şey
ötekinde bir çığlığa dönüşebilirdi artık
-bir iki saniye
orada durup gidişimi seyrettiğini bilmedim sanma
aslında biraz daha
belki bir yada iki saniye yeterdi
adımlarımın tornistanına
içinden
“işte gidiyor” mu dedin
yada “gitme” mi kim bilir
sadece bir an geride bıraktığım bir çift bakışa durdum
umudunu kesmiş tam arkanı dönüyordun
hırsla
huzurla
“gitme kal” dememiş olmanın hüznüyle kapına yöneldin
kararlı adımlarımdan hayatını eksiltip
önce tuvalete
ardından odana gittin
sonra mutfağın camına yansıdı siluetin
ve o küçük odaya kapanıp kim bilir hangi hallerine ulandın
kim bilebilirdi ki onca inceliklerle işlenmiş duyarlılıkların
kendini hayatın olmazlıklarında insafsızca sınamış bir yürekte
gecenin bir vaktinde kendini hangi cinayetlere yatıracağını
hangi iblisin susturamadığı iç seslerine kulaklarını tıkadığını
varsın yeni hayatlar kendilerine başka kahramanlar bulsunlardı
kalemimi kırıp aşkıma sapladım
nurhan barut
|
|
|
Acaba Nedir?:
artık
,
bir
,
böyle
,
can
,
çift
,
daha
,
delikanlı
,
en
,
gibi
,
hiç
,
iki
,
ilk
,
kadar
,
kayıp
,
kim
,
küçük
,
neyse
,
o
,
ölüm
,
son
,
sözcük
,
tam
,
tanrı
,
ve
|
|
|
16 Kasım 2007 Cuma 20:47:28
varsın yeni hayatlar kendilerine başka kahramanlar bulsunlardı
kalemimi kırıp aşkıma sapladım
çok güzel
kutluyorum
|
|
|
|
27 Eylül 2007 Perşembe 11:43:46
varsın yeni hayatlar kendilerine başka kahramanlar bulsunlardı
kalemimi kırıp aşkıma sapladım
..
sustum şair!
yok yazılacak tek kelimem bu şiire yorum adı altında
yazılacak ne varsa yazılmış olabildiğince
kırmızı bir gelincik bırakıyorum sevgilerimle saygılar
|
|
|
|
25 Eylül 2007 Salı 21:20:50
Evet Sayın Nurhan BARUT;
içim acıdı bu şiiri okuyunca bu denli yaşanır BİR HÜZÜN
yüreğine sağlık....
|
|
|
|
24 Eylül 2007 Pazartesi 22:26:30
"varsın yeni hayatlar kendilerine başka kahramanlar bulsunlardı
kalemimi kırıp aşkıma sapladım
"
.../...
diyeceğini demişsin dostum, bunun üzerine ne denir ki? yeni hayatlar yeni kahramanların yeni hallerine ulanacaklar, yerinde sayan kim?
|
|
|
|
24 Eylül 2007 Pazartesi 19:36:54
Evet, çok hüzün kokuyor çook!
Yüreğindeki depremi hissettim...
Bilmem ki kutlanır mı bu kadar hüzünden sonra bir şiir?
|
|
|
|
24 Eylül 2007 Pazartesi 18:21:43
yüreğim hiç bu kadar hüzün içmemişti ŞİİRden...
tebrik ve saygımla dilerimki son şiir olmasın kırılan kalemden damlayan o kırmızıya inat...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
