|
|
|
NEREYE
Doğduk, yürüdük, koştuk,
Herşeyden habersiz, tasasız kaygısız,
Gün oldu küçük oyuncak bebekler
Çok mutlu etti bizi,
Gün oldu bir bilyemiz kalbolunca,
Dünyamız karardı.
Yeni giydiğimiz elbisemiz,
Yeni alınan ayakkabılarımız,
çok mutlu ederdi bizi
Şen kahkalarımız, dünyayı çınlatırdı.
Sevgi doluydu içimiz,
Nefret, kin lügatımızda yoktu,
Hatırlarmısınız,
Ne küçük şeyler mutlu ve mutsuz etti bizi.
Şimdi Büyüdük.İsteklerimiz büyüdü,
Hırslarımız büyüdü.
Herkesten daha çok zengin olmak,
Herkesi izip geçmek ve yükselmek,
Çok zengin olmak,
Elde etmek için bunları,
Gülen yüzümüz asıldı,
Kahkahalarımız, sustu,
Mutluluğu sahte dostlarda,
Arkanı döndünce kuyu kazan,
Yalancı insanların arasında aramaya çalıştık.
Şimdi bakıyorumda insanlar arasında yalnız,
Üstümüz başımız paklanmış,
Ama neyazıkkı,
Ruhumuz kirlenmiş
Sıcacık bir dost gülüşüne muhtaç,
İnsanlar topluluğu olmuşuz.
|
|
|
|
26 Eylül 2007 Çarşamba 21:11:28
Ama neyazıkkı,
Ruhumuz kirlenmiş
Sıcacık bir dost gülüşüne muhtaç,
İnsanlar topluluğu olmuşuz.
çok doğru bir sıcak gülüşe gözlerimiz bayram ediyor
tebrikler sevgimle
|
|
|
|
20 Eylül 2007 Perşembe 22:13:12
Mutluluğu sahte dostlarda,
Arkanı döndünce kuyu kazan,
Yalancı insanların arasında aramaya çalıştık.
Şimdi bakıyorumda insanlar arasında yalnız,
Üstümüz başımız paklanmış,
Ama neyazıkkı,
Ruhumuz kirlenmiş
Sıcacık bir dost gülüşüne muhtaç,
İnsanlar topluluğu olmuşuz.
Doğru söze ne denir ki,maneviyatlarımızı yitirdik,dostlukları elimizin tersiyle bir kenara ittik,halbuki dostluklar gölge veren meyva veren ağaçlar ama kıymet bilmeyen bir toplum olduk ne yazı ki.Bize ne oldu böyle,yekpare vefasızlıklara gömüldük.Kutlarım değerli kardeşim.
saygılarımla
Bahar
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
