|
|
|
Gönül Duvarı
Bugün ellerime baktım, kararmış parmak uçlarım
Mahpus gönlün kapısında mızraklı bekçi gibi
Sağa on, sola on adım arşınlamaktayım.
Kanunun tellerine benzettim hep kendimi
Son teldeyim, hala dayanmaktayım.
Bugün Gözlerime baktım, sileceksiz gibiydiler,
Belli ki heyelan olmuş gönül duvarımda.
Çal, çaputtan vazgeçtim,
Neler kaldi kimbilir o gönül duvarının altında.
Bugün ayaklarıma baktım,
Hep kendi istediği yöne gitme teleşındalardı sanki.
Eski evim, eski işim, eski sevdiğim.
Eski bedende yeni ayak olmaz ben de bilirim,
Ben en iyisi düşü ayaklarımla görmeyeyim.
|
|
|
|
11 Kasım 2006 Cumartesi 01:06:59
yürümüş dizeler şiir yolunda..
tebrikler...güzel bir şiirdi...şiirdi.....
|
|
|
|
10 Kasım 2006 Cuma 23:08:35
Bugün Gözlerime baktım, sileceksiz gibiydiler,
Belli ki heyelan olmuş gönül duvarımda.
Çal, çaputtan vazgeçtim,
Neler kaldi kimbilir o gönül duvarının altında.
mananin derinlestigi bir siir
yurekten kutlarim sair
sevgileirmle
|
|
|
|
10 Kasım 2006 Cuma 22:07:56
Düşlerle bestelenmez hayat biliriz. Hakikati gören basiretli gözlere ne mutlu.. Zira herşeyin bir nihayeti var... önemli olanı anın tadını yakalayabilmektir... Tüm eskilere rağmen... Maziyi unutmak ne mümkün? Lakin istikbale dair ne düşünülüyor o önemli değilmi.
Nihayete ermeyecek güzelliklerle kalın...
|
|
|
|
10 Kasım 2006 Cuma 21:54:10
Eski bedende yeni ayak olmaz ben de bilirim,
Ben en iyisi düşü ayaklarımla görmeyeyim.
Çok güzel bir okadar da değişik ifade.Tebrikler
Düşlerinin gerçek olması dileğiyle...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
