|
|
|
Saçağında İri Bir Damlayım..
Saçağı da iri bir damlayım
Sen
Sırt üstü uzanmışsın yatağına
Bakarsın
Sabah mahmurluğunla
Bana
Bahara
Ben tanırım bu bakışı
Yine gönlün bahar gibi kıpırdamakta
Ben se
Saçağında iri bir damlayım
Sadece
Bir kez daha bakarım sana
Düşmeden toprağa
Bu ayrılış ne bir son
Nede bir ilk dir
Sen henüz çıkmadan kırlara
Ben en sevdiğin çiçek papatyayım
Senin bozkırında
Sen
Sarılarımı seversin
Koklarken tozlarım kalır ya burnunda
Bu karşılaşmalarımızdan biridir
Yalnızca
Ben bu yüzden
En çok mayıs ayını severim
Yıldızlı sakin bir gece
Sen geniş yatağında
Kalçaların açıkta yatarken
Ben ıhlamur kokusuyum
Senin bilerek
Açık bıraktığın camında
Bunu ben bilirim yalnızca
Sen bilmezsin
Uyurken yatağında
Ben bilirim oysa
Senin sevdiğin mavileri sarıları
Sen yaşarsın yalnızca
Arsızca
Bir gök kuşağı
Deli gibi çıkıverir karşıma
Sen dolanırken kendi bozkırında
Ben
Çılgınca geçmek için koştuğumda altından
Gökkuşağının
Sen
Olgunlaşan dutları tadarsın
Aldığın tat benim damağında
İşte o an
Gülümseyip anlarsın
Çün ki
ben varım
Dudaklarında.
Ş.Göksoy
|
|
|
Acaba Nedir?:
bahar
,
ben
,
benim
,
bir
,
çiçek
,
daha
,
deli
,
en
,
gibi
,
gök
,
ilk
,
o
,
sakin
,
son
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
