Deha, gerçekte alışılmamış şekilde görmekten başka bir şey değildir. William James [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
   
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
28.09.2006 tarihinde eklendi.
836 çoğul gösterim
909 tekil gösterim
3 yorum
0 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
En son eklediği şiirler

Kara Gül


minik elleriyle içime dokunan çocuk
söyle
çapaklı gözbebeklerinde kaç hayat saklı
kirli mendiline savrulmuş şu madeni değerin
kaç ekmek fiyatı

yüzündeki şaşkın tebessüm
titreyen dudağından dökülen abi
biliyorum zoraki
beşerin bedeli ödeyen çocuk
söyle
aslında ben miyim sendeki

ben insanım sen değilsin öyle ya
söyle şimdi nasıl bakıyorsun bizim dünyaya
sokakların cinayet
caddelerin pazarlık dolu
sende olmayan menzil
bende üzerine basmanın şevki
söyle söyle ki bileyim
durduğun yer mi şeceremdeki mevki

sağ elinde kağıt mendil
sol elinde pilot kalem
ikisi bir arada kaç lira
yüz katını versem ne dersin çocuk
sığar mı insanlığım üç beş satıra

şimdi bir hayal kuralım
olmayan umuduna inat
hadi bu da mı yasak
düşlerini de mi kirletti
üzerimden sıçrayan pasak

ah çocuk sen yaşadıkça ben
ben yaşadıkça sen olmamalısın
tezat emperyalizme bu tablo
önünde eğilmemeli mağrur bedenim
sen sürünmelisin
adam gibi ezmeliyim gözyaşlarını
dolu dolu yağmurlarda hızla geçmeliyim önünden
ıslamalıyım zaten ıslak ayaklarını
ardından buza kesmiş bir gecede
zevk olsun diye yakmalıyım
kartondan yataklarını

bana öfke kusmalısın çocuk
on yaşında baliye
ardından kokoya
sonrada ne varsa doldurmalısın damarlarına
direnme çocuk ! abi mendil diye
unutma bu yaşam sana insanlıktan hediye

seni köşede bekleyen babana sor çocuk
sattığın her kalem için elindeki kağıda çentik atan
işte o adam
iki dakikalık hevesle seni yaratan
dönüp ardından bu acımasız düzene satan
affet çocuk koklayamam kara güllerini
biliyorum ki
elimi uzatsam sana
içindeki nehir yutar beni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.


 Yorumlar
 Şahika
 
28 Eylül 2006 Perşembe 16:17:32
Ah çocuk
saçını okşayacak elleri ararken
kurşunların menzili olmuşsun
dilinden düşmemeliydi okul şarkıları
annem beni yetiştirdi diyebilmeliydin
ah çocuk nasıl da solmuşsun..

şiirse şiir
mesajsa mesaj
yapılmasın duygulara kürtaj
senin şiirlerinde yapılmadığı gibi...

kutluyorum

sevgiyle

 chnnmkiz
 
28 Eylül 2006 Perşembe 15:54:57
DEVAM EDİN SİZ...
BELKİ OKUYUPTA UTANANLAR OLUR...
TEBRİKLER...
 Leyla AKGÜL
 
28 Eylül 2006 Perşembe 12:45:34
Toplumun kanayan yarasına bu kadar gerçekci, bu kadar acı parmak basan belik başka şairlerde var elbet.

Ancak okuduğum her dizede bu kadar sarsılacağımı düşünmemiştim Levent...

Bilirim elleri buz, yüreği buz çocukları...Bilirim, anlarım yaralarını...

Ve hiç sönmeyecek yangınlarını...

Teşekkürler şair...Selam ve saygıyla...


Kara Gül şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum