İnsanlar yalnızca yaşamın amacının mutluluk olmadığını düşünmeye başlayınca, mutluluğa ulaşabilir. George Orwell
E-mail adresiniz: 
Şifre:
Şiirler Edebiyat Sanat Kültür Kitaplar Şiir
Atölyeler  Atölyeler 
   

Uğur böceği
Uğur böceği

 
Şiir Puan
 

Toplam: 60 puan
12 kişi puan vermiş.
 


 
Şiir Bilgi
04.07.2009 tarihinde eklendi.
271 çoğul gösterim yapıldı.
225 tekil gösterim yapıldı.
11 yorum yapıldı.
3 kişi favori listesine aldı.
 

En son eklediği şiirler
• ŞEYTANLAR ZAMAN KAZANSIN
• Ters Akıntı
• ÖLÜM KORUR SICAKLIĞINI
• GÜN KENDİNİ DAYATIR
• GECE GÜNAHLARINI DOĞURUR
• T/UZAK İKLİMLER
• AŞKI AYET BİLMİŞİM
• PARÇALANMIŞ DÜŞLER
• AŞKA AYAK SÜRÜYEN
• KUŞLARA YAKIN DURURDU YÜREĞİN
• ÇEKİLDİM KENDİ UZAĞIMA
• KARANLIK GÖLGE BIRAKMAZ
• Sivas Bitmeyen Yas
• GÖZLERİMİ KOYNUNDA KURULA
• GÖZLERİNE DÜĞÜMLER ATARDI GECE
• Umut Kaçağı
• Aşkla Ayrılık Arası
• GİDERSEN
• Ellerinde Yalnızlığım Kaldı
• Sömürge Gözlerinde
• AHLAK ÇIKMAZI
• BOYNUMUN BORCU
• KURALLARA KUL OLMAKTI HAYAT
• ÖLÜME GEÇ KAL
• GÖLGENLE DANS
• YÜREĞİNİN AKINTISINA KAPILDIM
• GÖZLERİNİ USULCA ÖRT ÜSTÜME
• A Ş K I M
• SANA GİTMEK
• AY SOKAKLARDA SABAHLARKEN
   

 

AYRILIKLARI TAKVİMLER BÜYÜTÜR


bazen ben bile anlayamıyorum
üstümden geçen atları kimin nalladığını


ayrılıkları takvimler büyütür
açık korkular taşır zaman
susturulmuş bir akşamsın kabuğuna çekilmiş
artık aynalar bile kafa tutuyor
kana karışıyor yanaklarım


karanlığın izini sürüyor gözlerin
beni çarmıha gerip taşlıyor şeytanlar
ölüm pek de kafa yorulacak şey değil
hani nerede saçlarımı güneşle yıkayan ellerin


gece yarısı mıydı geçen karşımdaki duraktan
ardımda bıraktığım küllerimi sürüklüyor kanatlarım
terler, teninden akşamlarla geçerim
hani nerede beni yeniden yaratan o sürgün beden


bütün yitirdiğim şeyleri saklıyorum içimde
bir melankolik şarkıya takılıyor umutlarım
oysa güne barikat kuruyor adamlar
oyuncak iki tabancayla dalıyorum geceye

yüzü camda kadın beni görmezden geliyor


içinden geçen sazlıklarda saklıyorum başımı
karayip korsanları el koyuyor kaçırdığım tekneye
kendimi bir romanda terk edilmiş hissediyorum


günahlarımı boşaltacağım bir liman olmalı ileride
kimseler görmeden denize atlayacaktım
belki bir ağaç yıkılacaktı bıraktığım kıyılardan
köy ekmeğinin kokusunu özleyecekti çocukluğum
bir genç kızın yan fülütündeki ezgiler gelecekti kulağıma


bir laz takasında horon tepmek vardı şimdi
bir doğu kasabasındaki düğünde halay çekmek
hem ateşsin gözlerimde hem de elimde ekmek


camda yüzü kadın geceye düşürmüş gözlerini
körmüş oldum olası kaderin kölesi
dalların arasından deniz yıldızına sesleniyor sığırcık
uzaklık gözlerimin kimliği
ve soğudu yüreğimedki mayıs düşleri
anlayacağın güneş yine tehirli


bari bir deniz feneri göz kırpsın diyorum
kendime yabancıyım sakalım sarkıyor suratımdan
yakılan araba lastiğinin üzerinden
atlamaya hazırlanıyor ayaklarım


hasretin bütün resimlerini çizdim gökyüzüne
yalnız ellerimde kaldı kalabalığım
kire karıştı teninde okşadığın yerler
kızıl bir şarabın ortasında voltadayım


kuduz köpekler gibi üzerimden havlayarak geçti uçaklar
belli ki bir yerleri kana bulayacaklar
yine çocuklar ve kuşlar ölecek
şarapnel parçaları saplanacak yüreğime
insan olmanın utancıyla boğulacağım


güç
bana göre utanılacak şey
haklı olmak anlamına gelmiyor
güç
çocuğun gözlerindeki ışığı koruyabilmekte
elinde şeker dilinde masal olabilmekte


anılarım daralıyor dalgalardan vakitsiz
fırtınaya tutulsam bari
alabora olsa gençliğim
delireceğim
şaraplar da dibe vurdu
ben güney
ben o uzak ülke


dünya kızıla mı boyandı
kaldıramıyorum bunca ağırlığı bunca günahı
dizlerim taşımıyor sol ayağımdan mı vuruldum
ılık bir şeyler damlıyor güverteye
çığlıklara karışıyor kulaklarım


seni ilk gördüğüm yerde alnından
alnından öpeceğim


biri beni bu rüyadan öpücükle uyandırsa diyorum
diyorum yaşam bu kadar karmaşık olmamalı
yaşlı bir fahişeyle beni başrolde oynatıyor hayat


artık kim tutar sabrının ucundan senin
kör bir usturanın ucunda
dans etmeye meyilli hayalin

datça mart 2009

İsa İnan
isa inan (İsa inan)
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
   
Acaba Nedir?: ağaç , barikat , ben , bir , çocuklar , çocukluğum , deniz , doğu , dünya , ekmek , gibi , güç , güneş , halay , ılık , iki , ilk , kadar , kadın , kafa , kızıl , kim , köy , liman , masal , o , olası , oysa , ölüm , sol , sürgün , ülke , ve , yalnız , yaşam ,
Seslendiren:Faruk Civelek

Not:Sesli şiirin yüklenmesi dosya büyüklüğüne ve internet hızınıza bağlı olarak zaman alabilir.
Şiir seslendirmesini yapan Faruk Civelek hakkında eleştiri yazıp okumak için tıklayın
Sesli Şiiri İndirme Sayfasına Gitmek İçin Tıklayın.

1. Yukarıdaki linke mouse sağ tuşla tıklayın.
2. Save Target As / Hedefi Farklı Kaydet seçeneğini seçerek dosyayı bilgisayarınıza kaydedin.
3. Yüklediğiniz sesli şiiri bilgisayarınızda dinlemek için mouse ile çift tıklayıp çaldırabilirsiniz.


 Yorumlar
 « Önceki 10 yorum   1   2   Sonraki 10 yorum » 
 sonay uçak gürlek
 
26 Mart 2010 Cuma 01:52:30
Bu gece okuduğum en lezzetli şiir.. nefisti...
hiç bitmesin mürekkebin sevgili İsa
sevgiyle , umutla..
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
 cigelem
 
25 Mart 2010 Perşembe 19:18:22
ne zaman İsa İnan imzalı şiiri görsem bildirimimde yada face' te, içim ürperiyor. ilkin okumayayım diyorum, içimin üzgün yanı hortlamasın. Malum bahar geldi, malum depresyondan yeni çıktım ee koskoca bir aşkı hiç ettim. Kalbimde bende değil, buaralar İsa İnan bana çok gelir diyorum ve ilkin gerçekten içimin ürpertisi ağır basıyor okumuyorum. Sonra birde şiir dürtüm var ki, anlatılır şey değil. Dürtüyor hemen iç seslerim '' OKU OKU OKU'' diye emirler geliyor. Ve her seferinde ben bu seslere yenik düşerek başlıyorum okumaya.
İzlediğim her filmde, her tiyatroda, yada okuduğum edebiyata dair ne varsa hemen hemen hepsinde birde arka perde düşünürlüğü olur bendenizde. Oynamıştım tiyatroda belki ondan kalma çokta sevmediğim bir yön. Okurken kendimi vermeke zorlanırım, öyle her okuduğum güzel mısrayla kolay kolay gemiye atlamam, açılmam denizlere maalesef. Önce kalemi olurum yazılanların. Bu yazılanlar ne tür bir düşünceyle hangi psikolojiyle yahut nasıl bir buhran aleminde yazılmış. Bu adam kimdir? Niye böyle üzgündür? Neye ve neden ötürüdür bu dertli mısralar. Bu sorularımın cevabını hiçbir zaman alamayacağımı bildiğim için keza haddimede düşmez, ikinci tekrara geçer bu kez eserin kendisi olurum, ki buraya kadar yazdıklarım haddim değil ama bundan sonrası benim alanıma giriyor ki sarfedeceğim kelimeler yapacağım eleştiriler için bir okuyucu olarak tüm haklarımı sonuna kadar kullanacağım.
Bu mısralar yerine kendimi koydum. Nasılda bırakıyor kendini okuyucunun hayal gücüne bu şiir. Ey okuyucu, buyur hüznü birde burdan yak, bakalım tadını beğenecek misin? Ama o tad herkese göre değişir. İsteyen bu şiirde anasına ağlar, isteyen ayrılığa. Eylem belli, hüzünlenmek ve umud etmek.. Ne yolla gideceği okuyucunun hayal gücünün kapasitesine bağlı. Bu mısralar bu betimlemeler böyle dağınık duran bir düzen, her kalemin harcımı, haşaaa... Bu nedenle İsa İnan' ı tebrik ediyorum. Umarım o kalem, ben gibi şiir arsızlarından kendini mahrum bırakmaz. Aç kalır, açıkta kalır şiir yanım Allah korusun..
Şimdi masama oturup şiire asıl olmam gereken yere ve kendime geçiyorum. Okuyucu oluyorum. Burada bir eleştiride bulunacağım. Her şiire ses verilmeli midir? Bence hayır.Şiirlere ses veren Deniz Hanıma minnettarım, harika bir ses, lakin ben okuyucu olacaksam, kendi sesimle kendime göre kendimde şiirin oluşturduğu hazza göre ses vermeliyim. Bu şiiri müsadesizce kendi sesimle okuyorum. Ve kendime neden yakın bulduğum üçüncü okuyuşumla çıktı ortaya. İlk aşkım, şu yaşıma kadar hep beni hayatın orta yerine salıp bırakanın sen olduğunu düşünerek suçladım seni hüzün zamanlarımda. Ama ikimizde biliyoruz, sebebi sen değildin. Zaten senden sonrada insan/melek görmedim. Ahh o hayal ahh o yüreğimin kutsal topraklarını ayırdığım ve hala umudum olan ''şey'' . Beni böyle edepsizliğe, acılara çirkefliğe alışmış yolunu tutmuş fahişe nefisle başbaşa bırakma! Artık gel, gelde insanlık yanıma gösterelim güzellklerinde olduğunu. Yoksa dünya korkmalı benden. İyi şeyler yapmayacağım adına insanlık dedikleri bu düzenbazlığa. Yoksa kendimi hep uzaylı gibi hissedeceğim ve hiç bir yer hiçbir an hiçbir adam aitliğinde olmanın mücadelesiz rahatlığına kavuşamayacağım. Hep uyanışlarım telaşlı olacak, uykuya dalış anlarım gibi. Artık gel, yalvarırım gel, bana acımıyorsan, tüm insanlara acı. Gel de kurtar insanları benim iyilik zulmümden... ( baştada dediğim gibi, bu İsa İnan şiirlerini okumamalıyım. ama gel gör ki Şair'in cezbedici mısraları bir kere geçmiş yolum üstünden, tadını aldım mı bırakamıyorum :(, oysa ne var ki adam gibi okusam şiirleri, yok diyorum ya, bu şiirin yazıldığı o ŞEY beni bulmadıkça, benden kurtuluş yok .. )
Sevgili şair,
haddimi aşmışsam, şair yüreğinizin affına sığınırım. Siz bana aldırmayın ve en kötüleri en acıları en çirkinlieri bile böyle güzel güzel mısralarla dökün, her yüreğin harcı değil...
dostçakalın...
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
 nebile aydın
 
21 Şubat 2010 Pazar 20:58:54
her zamanki deminde
her zamanki gibi mükellefti....


tebrikler ....
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
 Oya gedik
 
20 Şubat 2010 Cumartesi 08:42:29
AYRILIKLARI TAKVİMLER BÜYÜTÜR

bazen ben bile anlayamıyorum

kutluyorum şair...

sevgimle...
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
 Sevgi Dündar
 
20 Şubat 2010 Cumartesi 02:59:45
burdaydım usta..
biraz buruk, biraz şaşkın, çokça kıskanarak...:)))
gururla okudum..dinledim..

belki de en güzellerindendi şiirlerinin...aldım ve gittim usulca...

sevgimdesin...her daim İsa..
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
 siyahgecem
 
20 Şubat 2010 Cumartesi 02:09:49
merhaba efendim
offffff nerelerde gezdim nerelerde dinlendim bilmiyorum
ama şu bir gerçek ki her gezdiğim yerde sizi buldum ve sizi gördüm
bazan bir limanda bazen bir çocuğun yanında ama hep siz vardınız rüyada
gezer gibi hissettim bu güzel şiirin içinde gezerken okuyup dinlerken mallar ülkesinde gibi
yüreği güzel kardeşim bu gecenin finali bu şiir olmalı bence ve günü şiri olmalı sizi yürekten kutlarım
size sizi anlatacak kelimelri inanki bulamıyorum sevgilerimi bırakıyorum güzel sayfanızda hoşçakalın ALKIŞLARIM SİZİN İÇİN
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
 EzHeR
 
05 Temmuz 2009 Pazar 15:46:26
şiiri okurken sanki bi romanın içine düşmüşüm gibi hissettim birden kendimi...önce günahların boşaltıldığı bi limana uğradım arkadan her şeyi unutmakiçin halay çekilen bi kasabaya...ama ne yaparsa yapsın şair gittiği her yerde çarpıyor tekrar kendine...burnunda köy ekmeği kokusu...bir elinde düşleri bir elinde yitirdiği sevgili....


güç
bana göre utanılacak şey
haklı olmak anlamına gelmiyor
güç
çocuğun gözlerindeki ışığı koruyabilmekte
elinde şeker dilinde masal olabilmekte

şiirin bu kısmını atıyorum heybeme izininiz olursa...daha güzel tarif edilemezdi....

tebrikler..

şiirle kalın...saygılarımla...

 leana...
 
04 Temmuz 2009 Cumartesi 23:39:26

gecemi vurmuş oldu şiir
dürüst olayım mı?
bana yetti bu gece bu şiirle,

teşekkür ederim şairim
selam olsun yüreğinize

 de_soulmate
 
04 Temmuz 2009 Cumartesi 20:15:36

seni ilk gördüğüm yerde alnından
alnından öpeceğim


Kutsal öpücük....


Kutlarım şairim,
Umarım hakettiği yerde görürüm,
Tebriklerim kalben...
 _piraye_
 
04 Temmuz 2009 Cumartesi 11:14:05
üstümden geçen atları kimin nalladığını

susturulmuş bir akşamsın kabuğuna çekilmiş

terler, teninden akşamlarla geçerim

kendimi bir romanda terk edilmiş hissediyorum

öy ekmeğinin kokusunu özleyecekti çocukluğum

Aslında çok var bakir mısralardan

Keyifle okunan bir şiir

okumak zevk

 « Önceki 10 yorum   1   2   Sonraki 10 yorum » 
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.