giderken bu şehirden; bana ait ne varsa ruhu bu simasız suratta gidişime yaş diye düşüren tabiatta anlamı neyse bir varlığı yok edebilen aynalarda mutlu biten bir yığın saçmalık var şuan ruhumda ölüp tekrar dirilen yiten günün içinden tahmin etmek istemem ?kurşun hediye gelir senden ibaret bu ruha ama korkum bitsin istemem gece üstünden belirir ayaklarım takılır yıldızlara uzaklara gidemem - bir adam delirir belirgin parke kokusu derinden gelir serilir önüne evin boşluğu adın geçen yıllarıyla bir içinde ölüm korkusu gideceksin diyedir - bir şarkı döner fizanda kulağı tırmalar sesin (Mavera denen) kurur nehir o anda gözlerin haykırır değmeden bırakır kalemi kağıtta
yüzün güler hayallerimde zehr olan sıfatında güzün biter gölgelerde şehir uzağımda bıraktıklarım siner kavuşunca doğa uzaklara yok yere umutlar yiter farketmeden düşünce tuzaklara
-bir adam gider yaşlı gözlerinde biterekten acılı bir rahmet arifesinde arafı aydınlatır kandiller güneş yüzünden kaf dağında yetişen bu aşkıda seyyah eder yok yere kader
-sigara yanarken söner. gün güneşi gökte sobeler
bir adam gider,bu şehirden yatağında kalır hayalleri parkeden sızar ölüm şehri şiirlerine gömer,timsali adı yazık bir aşkta sığnak gözleri birine tutsak şimdi kimde biter,günleri karanlık yasak aydınlığa varınca gecesi bir sual kalır sararmış yaprağının güncesi
-SEN YÜZÜNDEN ÖLÜM BİLE YARIM KALDI HANGİ İKİNDİYE VARDI BOĞUK SESİN EZANI ÖTEBERİNDE KAÇ KİŞİ VARDI? OKUYAN UMUTLARIMDA O SALASI
Çabukca bitti ve gidiverdi sözde kardeşi saydıkları!
Sitemizde yer alan eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
