
hayat...
düşündüm... sevda eğer karşılıksız çekmekse acı dediğin sahte gülmekse dostluk dediğin kıymet bilmekse ne sevdam gercekmiş benim nede gönlümü inandırmış o sahte gülüşlerim. bilmediğim bir sokakta yürümekmiş hayat... yürektan ağlarken, gözümden yaş yerine kan damlarken, herşeyi dost sanarken, yalanların içine gitmekmiş hayat... sevda, acı, keder, mutlu olamadığım şehirdeki tek yalan düşler bunlarmış beni öldüren. mezarıma konulmuş bir çiçek bahar görmeyen gözlerimin gördüğü tek gerçek. bütün yalanlardan arınmakmış hayat... koskoca dünyayı küçük gözlerle izleyip yüreklerin feryadını, gidenlerin arkasından kalanların ahını duymazdan gelmekmiş hayat... zincirliyim hayallere, bağlıyım düğümlere yolsuz yordamsız gönüllere yalanlarla girmekmiş hayat... seni delicesine, kapında ölürcesine cennete girercesine inanıp sevmekmiş hayat... sen yine kapat kapını, görme beni yokluğunda da çılgıncasına sevmekmiş seni hayat...
|
|