hayat...
düşündüm...
sevda eğer karşılıksız çekmekse
acı dediğin sahte gülmekse
dostluk dediğin kıymet bilmekse
ne sevdam gercekmiş benim
nede gönlümü inandırmış o sahte gülüşlerim.
bilmediğim bir sokakta yürümekmiş hayat...
yürektan ağlarken,
gözümden yaş yerine kan damlarken,
herşeyi dost sanarken,
yalanların içine gitmekmiş hayat...
sevda, acı, keder,
mutlu olamadığım şehirdeki tek yalan düşler
bunlarmış beni öldüren.
mezarıma konulmuş bir çiçek
bahar görmeyen gözlerimin gördüğü tek gerçek.
bütün yalanlardan arınmakmış hayat...
koskoca dünyayı küçük gözlerle izleyip
yüreklerin feryadını,
gidenlerin arkasından kalanların ahını
duymazdan gelmekmiş hayat...
zincirliyim hayallere, bağlıyım düğümlere
yolsuz yordamsız gönüllere
yalanlarla girmekmiş hayat...
seni delicesine, kapında ölürcesine
cennete girercesine inanıp sevmekmiş hayat...
sen yine kapat kapını, görme beni
yokluğunda da çılgıncasına sevmekmiş seni hayat...
|
|
