Hoşçakal dediğini umarak...
Hoşça kal de bana…
Bu sefer ben gidiyorum.
Sürdüğün merhemle ayak bağı olmuyor artık,
canını yakan nasır!
Sana iyi gelen merhem;
beni öldürüyor…
Sadece, bil istiyorum!
Üzülme, ben artık üzülmüyorum!
Kendime dönemiyorum ama…
Sana da gelmiyorum!
Gidiyorum bu akşam…
Senden de gidiyorum!
Kalem yorgun artık,
“Hoşça kal” dediğini umarak;
Sende… Sende!..
Bir avuç gözyaşımla…
|
|
