KATYUŞA
________________________________________
Bir müzikle başlıyordu ,KATYUŞA’nın düş sancısı
Camlarda çiğan melodilerinin mor çatırtısı.
Yalnızlığım uzanıyordu,penguen ülkelerine dek.
Yerlerde fal açılmış şekillerin kor parıltısı.
KATYUŞA’nın bakışlarını görüyordum tutkulu
İçimdeki arzular sabırsızlanıyordu en bariz
Bir şiir mırıldanıyordum O’na ancak dilimce
Anlayamıyordu KATYUŞACIK beni çaresiz !...
Ani bir özlem kasırgasıyla bağırıyorumdum ;
"Sen kadehimde canlılaşan işte o şekilsin ! "
Gel diyordum,gör diyordum,yalvarıp,ağlıyordum
Ama KATYUŞA bu meyhaneyi ne bilsin ?...
KATYUŞA hem var,hem yoktu ,sanki ellerimde.
Her gün enkazım tüterdi LA BOHEM gecelerinde
Bazan da kaçamak buluşurdum gizli yüzlerimle
KATYUŞA anlamazdı beni sevişirken ölümümle!...
Gorki düşü ve Goya rengi nü olmuştu derinden
O’nu anlıyor,mutsuzluklarını ayıklıyordum ben
Raks ediyordu La Bohem’in bulutsu duvarlarında
Mutluydu yaşadığı yasakları hiç farketmeden.
KATYUŞA çılgın bir şarkıydı o sıcak tablo da
Sere serpe , resmin arkasında ağlıyordu oysa
Yarım asırlık yalnızlıklar dolarken kadehime
Zehirli bir orkide gibi akıyordu içime KATYUŞA !...
İ.Hakkı Gürcanok
1991 Adana
|
|
