içim genişlerdi daracık sokaklarında kelebek telaşlı günlerimizin aydınlığın gelirdi en köhne yerine umutsuz aşklarımın aydınlığınla tutardım otları saçlanışın bağlardı yaşama gözbebeklerimin meraklı hallerini gözbebeklerim sana da değil seni sevmeye merak salardı gülücüklerinin çocuklanışını düşünmek taşınmak en büyük uğraşım olurdu
artık kırşehir mi olur istanbul mu adana mı yoksa zıpkın acımasızlığında bir sivrilikle bir kentin sahipsiz bırakılmışlığı donakalırdı damarlarımda damarlarımda kan yerine ne sen ne sensizlik damarlarımda aynı kentte ikimizin olmayışı okurdu canıma
sensiz bir hayat tekrarıydı an be an kendine bile hayrı dokunmayan bir ölümün aşk donmuş birer zaman parçalarından ibaret pişmanlığın ibret vesikası vesikalık resmi yüzümün en acılı halinin vesikalı yarim kendimi kandırmalarımın ağlamalarımın arasında ara nağmeli çaresizliği tüm yazlarımın üstünü örten yalnızlığımın sensizliği keşfi vesikalı yarim ve gözyaşlarım reçinesi hayallerimde saç tellerinin öptükçe bilsem ne bu çığlık bu peşpeşelik yığın yığın şaha kalkmışlığı bol anılı ansızlıkların
zamanım yok geçmişi düşünmeye seni unutmamak geleceğe oturtmaktır gözlerinin solgunca yeryüzüleşmesini çünkü değişkenliğinle çoğalır tutsaklığım aşk doğalaşır ben doğalaşırım doğallaşır senin için ölmek ve ancak bir antikahraman çeker gündelikleşmenin yükünü hayali gülüş balkonuna ulaşamaz hiçbir özleyişim ölürcesine
beyazlarda bu kan vahşi bir ılıklık seni kendimde aramak çaresizliği karnımdan bıçaklanmış gibi yalnızlığımın sözde o sarp şarkısızlığında
Kağan İşçen
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sitemizde yer alan eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
