|
|
|
Düşünce
Bir gün gelir de firâkın türkülerini çaldığını işitirsen zamanın,
Uzun sandığın ömrün artık ‘ben bir kelebeğim’ diye fısıldarsa kulağına ,
Râm olmuş bir hâlde görürsen koskoca âlemi; ân’a,
Ve artık son göçmen kuşları da uğurlarsan sonsuzluğa,
Canını acıtırsa ve ruhunu sıkarsa sevdiklerinin son vedâ bûseleri,
Ateşten bir rüzgâr kesilirse, dudaklarda ki elvedâ terennümleri,
Unutma!...
Varlık yok olsa,
Zaman hiçliğe yuvarlansa,
Bütün çaresizlikler seni kuşatsa da;
Bilmediğin bir ân ve mekânda dahi,
Kendisine seslendiğinde sana cevap verecek ‘Bir’i var yanı başında.
Kadehlerin sonunda gördüğün mutluluk artık keder olursa gönlüne,
Ürkütürse ruhunu, kulaklarında yankılanan mutlu adam kahkaları,
Çehresi değişse de bir zaman sonra hayatının,
Üzüldüğünde, incindiğinde ve yorulduğunda,
Elini tutan kimsecikler olmasa da yanı başında,
Hiç kimseler duymasa da ruhunla fısılda,
Ve unutma!...
Sesin yankılanmasa da âlemde sesini duyan Bir’i var.
Kaç defa kapısından dönsen de ya da unutsan eşiğine dahi varmayı,
Âcizliğin şâhikalarında ve âlemin kimsesiz bir koyunda,
Bir garibliğin koynunda bulmuş olsan da kendini bir zaman sonra,
Sarp yokuşlar gibi zorluklar çıksa da, yorgun ve yaşlı bedeninin karşısına,
Âhu efgânına, feryâdu figânına kulak kesilen, gönül veren kimse bulunmasa da,
Pişmanlığını gönlüne indir ve yanaklarına gözyaşlarını dök,
Ruhunun en inceldiği noktada seslen sonsuzluğa:
‘Sevgili ben geldim, pişmanım...’ de, unutma!...
Ankara, Kasım 2006
|
|
|
|
05 Aralık 2008 Cuma 13:45:23
Kaç defa kapısından dönsen de ya da unutsan eşiğine dahi varmayı,
Âcizliğin şâhikalarında ve âlemin kimsesiz bir koyunda,
Bir garibliğin koynunda bulmuş olsan da kendini bir zaman sonra,
Sarp yokuşlar gibi zorluklar çıksa da, yorgun ve yaşlı bedeninin karşısına,
Âhu efgânına, feryâdu figânına kulak kesilen, gönül veren kimse bulunmasa da,
Pişmanlığını gönlüne indir ve yanaklarına gözyaşlarını dök,
Ruhunun en inceldiği noktada seslen sonsuzluğa:
‘Sevgili ben geldim, pişmanım...’ de, unutma!...
Söylenecek sözün bittiği bir şiir kardeş yüreğine gam değmesin.
Selam ve sevgiyle
|
|
|
|
03 Aralık 2008 Çarşamba 21:37:19
mükemmel bir eserdi
|
|
|
|
02 Aralık 2008 Salı 00:56:33
Bütün çaresizlikler seni kuşatsa da;
Bilmediğin bir ân ve mekânda dahi,
Kendisine seslendiğinde sana cevap verecek ‘Bir’i var yanı başında.
Amennâ...ruhunuza afiyet..
|
|
|
|
02 Aralık 2008 Salı 00:22:50
Mükemmel olan seçtiklerimde artık. Saygılarımla......
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 23:32:38
can ne güzel yazmisisn, kendimi buldum bu siirinde... hele hele fnal bölümünde...
can-i gönülden kutluyorum................
sevgilerimle.....
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 18:56:09
sürprizlerle dolusun
kutlarım kalemini
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 17:28:58
Ruhunun en inceldiği noktada seslen sonsuzluğa:
‘Sevgili ben geldim, pişmanım...’ de, unutma!...
selm ve dualarım seninle.....
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 16:41:02
Amin demek istiyorum.
Allah hepimizi affetsin.
selam ve saygımla.
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 16:30:04
D ü ş ü n c e
oldukça iyi bir çalışma... İçsellik ve anlatımdaki özü koparabilme diyilem biz buna...
Başarılı bir çalışma ve bizden de tebrikler...
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 16:00:44
Sesin yankılanmasa da âlemde sesini duyan Bir’i var.
düşünmek yeter duyması için...
şah damarımızdan daha yakınımızda,
ve bizimle Bir...
ruhlara afiyet...
kutlarım...
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 15:14:50
şirlerini takip eden biri olarak bayağı düşündüm harika içlenmiş yöneliş hoş.....saygılarımla
tebrikler
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 15:08:07
Hakikat üzerine ufuk açan, tefekküre davet eden samimi şiirdi. Tebrikler ediyorum, selametle..
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 14:13:24
Unutma!...
Varlık yok olsa,
Zaman hiçliğe yuvarlansa,
Bütün çaresizlikler seni kuşatsa da;
Bilmediğin bir ân ve mekanda dahi,
Kendisine seslendiğinde sana cevap verecek ‘Bir’i var yanı başında.
------------TÛLİ DÜŞÜNCE OLMUŞ
DÜŞÜNDÜRÜCÜ!
Ruhunuza afiyet
|
|
|
|
01 Aralık 2008 Pazartesi 13:20:06
Kaç defa kapısından dönsen de yada unutsan eşiğine dahi varmayı,
Âcizliğin şâhikalarında ve âlemin kimsesiz bir koyunda,
Bir garibliğin koynunda bulmuş olsan da kendini bir zaman sonra,
Sarp yokuşlar gibi zorluklar çıksa da, yorgun ve yaşlı bedeninin karşısına,
Âhu efgânına, feryâdu figânına kulak kesilen, gönül veren kimse bulunmasa da,
Pişmanlığını gönlüne indir ve yanaklarına gözyaşlarına dök,
Ruhunun en inceldiği noktada seslen sonsuzluğa:
‘Sevgili ben geldim, pişmanım...’ de, unutma!...
Affolanlardan oluruz inş........Ruhunuza afiyet :)
saygılarımla mükemmel eserdi
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
