-Başlıksız-

uyu çocuk...

yastığının kalp atışlarında
ölüm gibi nefes al...

yorgunluklarda ezilen göğsüne
bir pencere aç,
dök içindekileri
ve bak geriye...
hiçliğin
çoğulluğundur aslında...

biz yaşıyoruz
çünkü öksüzlüğün mecazlığında
çıplak ayaklarla yürüyoruz...

saf gülümsemelere dökülürken
gözlerimize soluk aldırışımız...
bazen ağır bir şekilde
kanıyoruz...
gök gibi
yağmur yağmur...

uyu çocuk ...
huzurun tadını alıp
var git bildiğin yolda...
hayat bu
söylemediler mi sana
karmaşık bir ruh hali barındırır gün doğumlarında...

şimdi uyu çocuk
vakti geldiğinde
açılır bakışların...



yüreğine sağlık...şiirlerine de...

sevgimle...

acelen vardı büyümekten yana hep
belki de çarçabuk büyümen bu yüzdendi anlamadan ...
inadına severdin oysa...
inadına gülümserdin acılar da olsa...
ne büyüktü hayallerin
sevgi tomurcuk açardı dallarında
ayaz vuruncaya kadar baharlara
birden büyüdün çocuk yaşta
salıncağın saklı kaldı düşlerde

gönlüne sağlık
sevgimle...

ahh

ordan oraya atilip evsiz barksiz öyle sokaklarda üsüyen cocuklar ...


ahhh be can ... sevgimle kal..............

uyan
ki utansın sebep olan
uyan...

çok'tu...çok şiirdi

Sevgimle

-Öksüz çocuk
Kaldır başını ve bana bak!

İçimde ki seni vazgeçtim cami avlusuna bırakmaktan...

Hadi çocuk!
Uyan... Ne olur uyan...
Gidelim buralardan...