-Başlıksız-
Gönül yandı; çiçeksiz ve yârsızca, bittim
Gülüm dondu; sabahsız baharsızca, bittim
Dilim soldu; segâhsız, pınarsızca, bittim
Dökül şimdi yaşım ey, dökül damla damla
Ateşler yakarak, kor deniz şarkı söyler
Alevler teni sarmış, ne yapsın ki neyler
Karanlık gece yârsızca, hep gönlü eyler
Dökül şimdi yaşım ey, dökül damla damla
Saçılmıştı bu akşam, zamansızca bülbül
Açılmıştı ayazlar, bozulmuştu al gül
Büzülmüştü gönüller, sararmıştı sümbül
Dökül şimdi yaşım ey, dökül damla damla
Ne pervâne ne gönlüm, nefes vermiyor hiç
Ne umman ne de kalbim, umut sermiyor hiç
Bağım soldu bu akşam, çiçek dermiyor hiç
Dökül şimdi yaşım ey, dökül damla damla
( me fâ î lü / fe û lün / me fâ î lü / fa ‘ lün /
. - - . / . - - / . - - . / - -
|
|
