|
|
|
-Başlıksız-
Herkes, kendi ilmiğini geçirir iğneden
Kabuk bağlamadan, kanatılır sökükler.
Bellekler, yorulma tarihidir insanın
Çiçek kılığında maskelidir dikenler.
Tekil yalnızlıklar akar fidana, çoğul ormanda.
Kuşlar gözyaşlarını kanatlarında bırakır buluta
Titrek yalnızlıklar, bir köşe başında.
Yağmura basma, izi kalmaz gülüm
Yüreğimin soğuğudur donduran, bulutu.
Binlerce yılın, tırmık yarasını taşır yürek toprağı.
Aşk beyaz bir kâğıtta iki nokta arası yolculuk
3. nokta ise prizma, hayatın renklerini yansıtır.
Noktaları birleştiren renktir yaşam.
Hayatın düz rengi boyasız rolünü oynadık, yıllarca savrularak.
Merhaba diyende ellerindi, elveda diyende giderken
Ama en çok tırnakların acıttı, yüreğimi parçalarken.
Kışta, gökyüzü beyaz güllerini yollarmış
Susarmış yaprak damlacıkları, artık ömrün sonbaharı.
Bulutlar ayrılık türkülerini söyler yağmurlarda
Gökkuşağı tek renk artık, kan kırmızısı.
|
|
|
|
23 Kasım 2008 Pazar 01:13:11
Aşk beyaz bir kâğıtta iki nokta arası yolculuk
3. nokta ise prizma, hayatın renklerini yansıtır.
Noktaları birleştiren renktir yaşam.
Hayatın düz rengi boyasız rolünü oynadık, yıllarca savrularak.
Tebrikler güzel kardeşim, kutladım yüreğini, "hayatın boyasız rolunu oynadık" diyen kalemin daim olsun. Sevgim ve saygımla.
|
|
|
|
23 Kasım 2008 Pazar 00:58:43
tebrik ederim...güzel bir şiirdi...manalı ve sade
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
