YAPRAKLAR
15 Şubat 00
YAPRAKLAR
Hiç yiğit eğleşmemiş gölgesinde
...............................Eli mavzerli
Manda böğürtüsü duyulmamış
Bir çakalın ağzında
..... yaprakların arasında sanki
Boğazlanan kuzuların
Kanı damlamamış gibi gölgesine
Karnı tok! Şu piknik uşakları
Uyuya kalmamışlar gibi gerine gerine
............ Serinliğinde
....................Günbatımına
Korkaklar da sinip saklanmamışlar
....Gecenin karanlığında bile sanki
Bir aşk dürtüsü
Bütün kuşlara, bütün böceklere
Gizli gizli aşıklara
Aşk yuvası olmamış
Aşikar döllendirmemiş gibi
.....................Börü böceği
Bütün canlılara solumamış gibi
.................Havayı ter temiz
Geceleri yıldızlarla öpüşe öpüşe
Gündüzleri başı göğe ere ere
..................Yaşamamış gibi
Bir çiçeğin sapında yeşil
Sevgilinin, kalbi üstüne
................ Takılmamış sanki.
Aç öküzler, boğalar, aygırlar
Sığırlar onunla doymamış
Doyup doyup gölgesinde
Geviş geviş *eğreklememişler gibi
Yumurtasını çatlatan,
Kızıl kızıl civcivlerin cıvıltısı
Enik sesi, kurt sesi, kuzu sesi
Çâğal çâğal akıp giden su sesi
Rüzgar sesi, yel sesi,
...............Yolda kervan sesi
Islık ıslık ormana dönüşmüş yaprak sesi
Sanki şu doğaya yeşil örtü olup
O eşsiz orkestrada
........O eşsiz müziğe eşlik etmemiş gibi
Kırağı çalmış bir gecede
Sararmış solmuş gazel olmuş
....................Toprağa düşmüş
Toprağa düşmüş ölüm hoyratlığı
.....................Yolunmuş tüy gibi
Savruluyor oradan oraya
............................Oradan oraya
Ve her canlının ayakları altında
................................... Cansız
Tüyleri diken diken
Aç çakallar
Dağların doruklarından inmişler
.................Bak işte ortalık yerde
Parçalıyorlar bir yavru ceylanı daha
Ağaçlar sus pus
Odunumsu olmuşlar
Ölümün hoyratlığı
Ölümün korkusu
Özlerine sinmiş
Yanmış yakılmış
Bir cenazenin defninde gibi
Karalar içinde
................Orman, bağ bahçe
Her bir şey ölü sessizliğinde
............................Yapraksız
Ve kar yağdı kar
............Her bir şeyi kefenledi
.............................Ölü biçiminde
Bu bir bahar işi
Biri erkek biri dişi
Şu kupkuru sandığınız ağaçlar
O kuru kabuklarının altında
Cenlerini bir bebek gibi
Saklıyorlar domurları
Emzire emzire yarınlarımıza
Zamanı gelince yeniden
Kefenleri yırtılacak dağların
Kabukları çatlatacak domurlar
Yeşil yeşil yaprak
Renk renk çiçek
Ve bağı bahçeyi,
.................Ormanı doğuracak
Yani suyunu verip
Seversek eğer
O yaprağın serin gölgesinde
Yatanlardan biri neden olmayalım
O meyveleri turfanda
Neden tatmayalım
*Eğrek yeri - HAyvanların dinlendiği alan.
Hüseyin Zengin
Yine eski şiirim, ikinci kez okuyanlar bağışlasın!
|
|
|
|
22 Kasım 2008 Cumartesi 20:58:17
ne vakit gelsem...halk sesi...halk sözü çarpar...
mütevazi...kallavi...
neyleyim içinde yangın olmayan sözü...
neyleyim içinde halkın dili olmayan özü...
|
|
|
|
22 Kasım 2008 Cumartesi 17:10:52
güzel dizeler kutlarım saygılar
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 23:00:52
güzel bir anlatım ve güzel bir çalışma olmuş. Kutlarım
başarıların devamını dilerim
selamlar
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 19:10:38
Parçalıyorlar bir yavru ceylanı daha
Ağaçlar sus pus
Odunumsu olmuşlar
Ölümün hoyratlığı
Ölümün korkusu
Özlerine sinmiş
Yanmış yakılmış
Bir cenazenin defninde gibi
Karalar içinde
yüreğinize sağlık dost
sevgileimle
hilal.
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 17:17:01
İnsanın içinde yaşadığı doğaya ihtiyacı vardır ve sen de şiirinde bunu kendine has dilinle çok güzel anlatmışsın Hüseyin, sevgilerimle can...
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 16:06:03
Bir aşk dürtüsü
Bütün kuşlara, bütün böceklere
Gizli gizli aşıklara
Aşk yuvası olmamış
Aşikar döllendirmemiş gibi
.....................Börü böceği
Şiirinizi çok beğendim kutlarım efendim
Gönlünüze sağlık selamlar.
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 14:37:10
Aç çakallar
Dağların doruklarından inmişler
.................Bak işte ortalık yerde
Parçalıyorlar bir yavru ceylanı daha
Ağaçlar sus pus
Odunumsu olmuşlar
Ölümün hoyratlığı
Ölümün korkusu
Özlerine sinmiş
Yanmış yakılmış
Bir cenazenin defninde gibi
Karalar içinde
................Orman, bağ bahçe
Her bir şey ölü sessizliğinde
............................Yapraksız
Ve kar yağdı kar
............Her bir şeyi kefenledi
.............................Ölü biçiminde
"Okumaktan büyük bir haz aldım, Yüreğine sağlık.
Sevgi ile hep mutlu kal."
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 14:27:15
uzun soluklu bir çalışma
yerince ifadeler
kutlarım dost
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 14:22:50
ah sevgili dostum
yanına gelsem
şu vahşi doğa dilini bana da öğretirmisin
ne çok Yaşar Kemal ve Gogol'ca yazıyorsun şiiri
inan çok üstün bir özellik bu
hayranlığım ve sevgimle
can dostum Hüseyin
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 14:04:49
Her bir şey ölü sessizliğinde
............................Yapraksız
Ve kar yağdı kar
............Her bir şeyi kefenledi
.............................Ölü biçiminde
GÜZELDİ KEHYA
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 13:58:33
Sizi tekrar tekrar okumak da zevktir....
zevkle ve şiire düşe düşe.
her zamanki gibi çok farklı yollardan dönüyorum şiirinizden.
tebriklerim ve teşekkürlerimle
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 12:39:22
tEBRİKLER DOST ŞAİR.GÜZELDİ
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 12:01:26
Harika bir kurgu, degerli kalemden yine mükemmel bir eser okuduk...
Kutlarim Hüseyin bey...
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 11:19:03
muhteşem bir kurgu değişik bir tat vardı kehya...
gönül birikimlerin öyle çok ki...varol, sağlıkla kal...
tebrikler...saygı,selam gönderiyorum dost yürek...
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 11:04:22
sitede ki en iyilerden biri bu şiir...
keyifle okudum...
tekrar tekrar da okunabilecek kadar iyi...
tekrarlamanız iyi olmuş...
biz okumayanlarda okumuş olduk....
kutluyorum...seçki almış olmasını, almasını diliyorum...
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 10:52:39
sayın zengin..beklediğimden çok iyi özgün bir çalışmayla karşılaştım..Yerel dil ile modern şiir kesişiyor..ve harika kurgular,mısralar geçiyor karşınıza altına yüzlerce mısra sığacak kadar kuşatıcı;
"Yumurtasını çatlatan,
Kızıl kızıl civcivlerin cıvıltısı"
gibi..
kült olarak yazılması okuyucuyu zaman zaman koparsada..seçtiklerime alıyor..beğenilerimi bırakıyorum
saygılarımla
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 10:29:53
kalemine sağlık efendim ustaca yazılmış dizelerini zevkle okudum...selamlarımla
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 10:12:38
gönlüne sağlk güzeldi
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 10:00:52
Bu bir bahar işi
Biri erkek biri dişi
Şu kupkuru sandığınız ağaçlar
O kuru kabuklarının altında
Cenlerini bir bebek gibi
Saklıyorlar domurları
Emzire emzire yarınlarımıza
Zamanı gelince yeniden
Kefenleri yırtılacak dağların
Kabukları çatlatacak domurlar
Yeşil yeşil yaprak
Renk renk çiçek
Ve bağı bahçeyi,
.................Ormanı doğuracak
Yani suyunu verip
Seversek eğer
O yaprağın serin gölgesinde
Yatanlardan biri neden olmayalım
O meyveleri turfanda
Neden tatmayalım
*Eğrek yeri - HAyvanların dinlendiği alan.
Bir yaprak bir hayattır. Tebrik ederim. Saygılarımla.
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 09:51:07
evet neden olmayalım neden tatmayalım tebrikler dost
|
|
|
|
21 Kasım 2008 Cuma 09:50:24
Aç çakallar
Dağların doruklarından inmişler
.................Bak işte ortalık yerde
Parçalıyorlar bir yavru ceylanı daha
Ağaçlar sus pus
Odunumsu olmuşlar
Ölümün hoyratlığı
Ölümün korkusu
Özlerine sinmiş
Yanmış yakılmış
Bir cenazenin defninde gibi
Karalar içinde
................Orman, bağ bahçe
Her bir şey ölü sessizliğinde
............................Yapraksız
Ve kar yağdı kar
............Her bir şeyi kefenledi
.............................Ölü biçiminde
Ölümün sessizliğini seslendiren bir şiir olmuş. kalemine sağlık dostum. Beğeni ile okudum şiirinizi.
|
|
