
Makineleştik-2
Altında aynı göğün, Komşuda düğün, Bizde ölüm, Ya da bizde düğün, Komşuda ölüm, Öğün… Makineleştik,,
Beş duyumuz soldu nedense, Soldu hislerimiz… Her yer ağaç kurdu, İrin akıyor yüreklerden Azdır, ne dense…
Önce ellerimiz, Sonra gözlerimiz, Ve de özümüz düştü esir Şaşkınız, Karıştı nazımla nesir…
Alo, duyuyor musun? Biz makineleştik.
Kasım 2008 Yunus Çetkin
|
|
|
|
24 Kasım 2008 Pazartesi 23:19:23
Altında aynı göğün, Komşuda düğün, Bizde ölüm, Ya da bizde düğün, Komşuda ölüm, Öğün… Makineleştik,,
duyarsızlık yani şairler de olmasa...
|
|
|
|
16 Kasım 2008 Pazar 19:23:58
O KADAR HARİKA SÖYLEMİŞSİNİZ Kİ...
TEBRİKLER...
TEŞEKKÜRLER...
SELAMLAR...
|
|
|
|
15 Kasım 2008 Cumartesi 21:38:42
KEŞKE DİYOR İNSAN BAZEN, HEP MAYMUN KALSAYMIŞ;AMA MAKİNELEŞMEK İNSANIN DOĞASINI SARMIŞ; BAŞKA ÇARE YOK GİBİ DÜNYA BATANA VE BİTENE KADAR GÜCÜ GÜCÜ YETENE SAVAŞ AÇACAK, BÜYÜK CANAVARLAR KÜÇÜK CANAVARLARI YUTACAK.FİLLER DÖĞÜŞÜRKEN EZİLEN ELBET ÇİMENLERDİR, NE YAZIK Kİ...KUTLARIM ANLAMLI ŞİİR.SAYGIMLA.
|
|
|
|
15 Kasım 2008 Cumartesi 19:33:42
birincisini de okumuştum yanlış hatırlamıyorsam, bu şiir dizisi sürer giderrr bu şekil, çünkü makinalaşan toplum olarak, her geçen gün daha çok içeri batacağız... ve böyle şiirlere, nereye doğru sürüklendiğimizi bize hatırlatan şiirlere ihtiacımız var... yüreğinize sağlık efendim...
|
|
|
|
15 Kasım 2008 Cumartesi 17:27:47
BAŞTAN SONA HER MISRASINI TEBRİK EDİYORUM. MAALESEF ÖYLE SAYGILAR
|
|
|
|
15 Kasım 2008 Cumartesi 17:19:29
haklısınız ya... nasıl da robotlaştık... değerlerimizi,kültürümüzü,kimliğimizi yaşama sevincimizi unuttuk makineleştik... e-robottan farkımız kalmadı:) çok beğendim hocam... tebriklr kaleminize...
|
|
|
|
15 Kasım 2008 Cumartesi 15:58:34
Almanya ya gitmiştim ve bir markete uğradık. Allış veriş için değil gezmek içindi ziyaret nedenimiz.
Gezdik dolaştık ve sonunda kasaya geldik beğendiğim ve ucuz bulduğum bir ihtiyaç almış para ödeyecektik. Kasaya geldiğimizde bizi bir makina karşıladı almanca " hoş geldiniz" diyordu. ve parayı kasaya ödememiz için yol gösteriyordu. Karşımızda bir insan değil makina vardı ve biz makina ile konuşuyorduk.
Eyvah dedim artık insana ihtiyaç kalmayacak ya da biz de mi makinalaşsak acaba. Çünkü ruhsuz, klapsiz ve temassız bir yaşam ancak makinalaşma ile olabilir. Onların insan olarak bizi anlamasını beklemek ise hayal değil midir diyordum
Ve korkarım ki hepimiz aynı yöne gidiyoruz. Duygularımız ve düşünme yetilerimiz alındı/ alınıyor ve alınmayada devam edecek sanırım.
Özeldi ve anlamlı idi dizeleriniz. Kutluyorum kaleminizi ve saygılar yüreğinize
|
|
|
|
15 Kasım 2008 Cumartesi 10:47:41
doğru söze ne diyebilirim.... Kutluyorum güzel dizelerinizi. Saygı ve selamlarımla.
|
|
|
|
15 Kasım 2008 Cumartesi 10:32:44
haklısınız üstadım baştan sona haklısınız . gerçekten makineleştik ve bu makine az bir arıza yapsa kendimize değil de yapana kusur buluyoruz. yüreğinize sağlık dilerim almadan vermeyi öğrenir ve makineleşmeyi birazda yavaşlatabiliriz insanız değerimiz sadece sevgiden geçer. makinede olmayan tek gerçek te sevgi bence tek elimizde kalan saf sevgi olsun ımarım. sevgiyle kalın. yüreğinize sağlık.
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 19:52:48
Hocam evvela şiirin konusundan bahsetmek istiyorum.Konu çok ama çok
güzel.Gittikçe yobazlaşan bir dünyanın elinde gittikçe daha da zıvanadan
çıktığımızı çok ama çok güze yazmışsınız.Duru sözler.Kısa ve öz bir anlatım.
Kısa olmasından kaynaklanan sağlam bir kurgu.Selamlar efendim...
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 17:59:18
Bu durumdan memnun olup Mısır Çarşısına kına almaya gidenler özellikle okumalı şiiri. Kalemine sağlık dost. Tebrikler.
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 14:55:01
makineleştik ama yinede fazla kaptırmayalım kendimizi.insan olmanın değerini unutmayalım şairim. şiirinizi kutlarım. saygılar...
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 13:38:09
gönülden kutluyorum hocam gerçektende öyle olduk makine gibiyiz bu Dünya da saygımla
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 11:58:21
Önce ellerimiz, Sonra gözlerimiz, Ve de özümüz düştü esir Şaşkınız, Karıştı nazımla nesir…
Alo, duyuyor musun? Biz makineleştik. hocam ben uyuyorum bu güzel eseri okumamışım ama hatırlıyorum okudum ama yorum atmışım olsun tekrar aynı tatla okudum kaleminiz daim olsun saygılarımla zaralıcan
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 11:17:29
Altında aynı göğün, Komşuda düğün, Bizde ölüm, Ya da bizde düğün, Komşuda ölüm, Öğün… Makineleştik,,
Beş duyumuz soldu nedense, Soldu hislerimiz… Her yer ağaç kurdu, İrin akıyor yüreklerden Azdır, ne dense…
Önce ellerimiz, Sonra gözlerimiz, Ve de özümüz düştü esir Şaşkınız, Karıştı nazımla nesir…
Alo, duyuyor musun? Biz makineleştik.
Çok haklısınız çok tebrik ederim. Saygılarımla.
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 10:53:07
Makinalaşmak da elbette telefonla haber edilirdi karşıya. Mekanik robotlar her ne ise. İnsan robotlardan korkuyorum.
Bari şiirler yerinde kalsın robotlaşmadan. Sağol asın şair.
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 09:51:25
Kalemine sağlık dostum. Uzun bir aradan sonra sizlere merhaba demenin hazzı ile okudum güzel şiirinizi. başarılarınız daim olsun.
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 09:49:51
Elbette makineleştik. Hani şu an yorum yapıyorsam makinenin marifeti ... Ruhlar makineleşmese. Kötü olan o.' Şiiriniz mi, harika! Tam, deyim yerindeyse ,; şrak diye tesbit... Aynen katılıyorum efendim. Saygımla.
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 09:38:09
Önce ellerimiz, Sonra gözlerimiz, Ve de özümüz düştü esir Şaşkınız, Karıştı nazımla nesir…
Alo, duyuyor musun? Biz makineleştik.
Malesef öyle oldu makinalaştık ve makinalaştıkça özümüzü sözümüzü maneviyatımızı da yitirdik kaleminiz daim olsun dilinize yüreğinize sağlık .
|
|
|
|
13 Kasım 2008 Perşembe 22:40:19
Makineleştik-2
Altında aynı göğün, Komşuda düğün, Bizde ölüm, Ya da bizde düğün, Komşuda ölüm, Öğün… Makineleştik,,
Beş duyumuz soldu nedense, Soldu hislerimiz… Her yer ağaç kurdu, İrin akıyor yüreklerden Azdır, ne dense…
Önce ellerimiz, Sonra gözlerimiz, Ve de özümüz düştü esir Şaşkınız, Karıştı nazımla nesir…
Alo, duyuyor musun? Biz makineleştik.
MUHTEŞEM SAHİCİ VE ARİF ARİFE YAPILMAZ TARİF * * * * * * * * * * SAYGILARIMLA EFENDİM
|
|
|
|
13 Kasım 2008 Perşembe 21:34:55
Ne güzel söylemiş şair Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar sanırım bu medeniyet vede teknoloji bazı değerleri unutturdu bizlere komşumuzu tanımaz olduk nerede kaldı o eski dostluklar. çok güzel bir konu dost kalem ve harika bir şiir kutlarım şiiri ve şairi saygımla.
|
|
|
|
13 Kasım 2008 Perşembe 21:20:34
Beş duyumuz soldu nedense, Soldu hislerimiz… Her yer ağaç kurdu, İrin akıyor yüreklerden Azdır, ne dense…
Doğru söze ne denir üstad çok güzeldi tebrik eder güzel kaleminizi...
|
|
|
|
13 Kasım 2008 Perşembe 18:51:12
üstad.. makineleşsek bir işe yarardık.. ruhsuzlaştık desek daha doğru olacak.. kutlarım duyarlı yürek sesinizi.. tebrikler..
|
|
|
|
13 Kasım 2008 Perşembe 17:48:41
Saygının,sevgi,dostluk ,akrabalık gibi duyguların yüreklerin bir köşesinde unutulduğu bir zamanda insanlarda makinadan farksız oluyor.Makineleşmeden kalanlara ne mutlu. Selam ve Saygılar Hocam..
|
|
|
|
13 Kasım 2008 Perşembe 17:11:29
Altında aynı göğün, Komşuda düğün, Bizde ölüm, Ya da bizde düğün, Komşuda ölüm, Öğün… Makineleştik,,
Beş duyumuz soldu nedense, Soldu hislerimiz… Her yer ağaç kurdu, İrin akıyor yüreklerden Azdır, ne dense…
Önce ellerimiz, Sonra gözlerimiz, Ve de özümüz düştü esir Şaşkınız, Karıştı nazımla nesir…
Alo, duyuyor musun? Biz makineleştik. ========== Duygulandım güzel dizelerinizi okurken... Yazan yüreğine sağlık... Tebrikler...Selamlar...
|
|
|
|
13 Kasım 2008 Perşembe 10:17:41
Altında aynı göğün, Komşuda düğün, Bizde ölüm, Ya da bizde düğün, Komşuda ölüm, Öğün… Makineleştik,, =============== Hemde ne makineleşme....Üst kattaki komşu ölmüş.6 ay sonra haberimiz oldu . Robotlaştık sanki . Tebrikler ..
|
|
|
|
13 Kasım 2008 Perşembe 09:26:16
Çocukluğumu hatırlattın bana. Gençlik yıllarımızda bırak köyümüzü karşı köyde bir salâ verildiğinde kulak kabartır haber beklerdik ve o köye gidilirdi cenazelere. Şimdi ise apartman hayatında bir üstte oturan komşusunu tanımıyor sakinler. Yukarı katta Mevta yatarken, aşağı kattan müzik sesleri yükselmekte. O cenazenin evden çıkışına bu kadar duyarsız kalan bir millet topluluğu ile beraber yaşamaya ne kadar yaşamak denir bilinmez. Kutlarım yunusun yaraların en acıtan tarafına parmak basan şiirini kutlarım. Saygılarımla.
|
|
|
|