Dünyanın En Güzel Hayal Kırıklığı
Susması gerekiyordu,konuştu.
Bakması normal değildi gözlerimin içine.
Aldırış etmemeliydi sözlerime.
Hep Seni övdüm,
Sonra baktım ki çürüyüp gitmiş ömrüm.
Ormanların yeşilinden çalmıştı yem yeşil gözlerini.
Sağda göstermiyordu,solda.
Ama vuruyordu belirli aralıklarla.
Ortasında karma karışıklığın, sallanıyordu.
Basit Bir rüzgar’dan sebeptir,dedim.
Kasırgasıymış meğer ,organlarımı çıkartıp savuran.
Rüyaların ortasında susuzdu,
Özlemek cümlesini düşünüyordu uyandığında,
Seni sevmek kadınım..
-Duyuyormusun? Kadınım olmalısın.
Sayıklayıp duruyordu,duydum çığlıklarını.
Omuzlarından sarkmasın hayat izleri,dik dur.
Sevişememelerimizden sebep,bedenim sen deşile dur.
Akşama çeyrek var,
Duygusal zıvanaların ortasında kısılıyor sesim.
Çok güzeldin,biliyordum yine kandıracaktın beni.
Nesir tadında,şiir gibi dizelere benzerdin.
Kokunu her akşam bir yusufcuk getirirdi pencereme,
Sonra Camın önünde ölürdü.
Umutlarımı, bir rüya’ya teslim etmeyecek kadar gururlumuydum?.
Hiç Sanmıyorum..
Yana kaymış, gelmemişliğinden dudaklarım.
Zelzele’ler çatlatmış yollarımı,gelemezsin biliyorum
biliyorum yine yorgunsundur,
işten çıkmışsındır,ayaklarına kara sular inmiştir.
üşüyorsundur,
örtermisin üstümü? Tadına varayım sensiz düşümün,
Rica etsem kesermisin aklımda salınmayı.
Yeter Başımı Döndürdüğün.
Yokluğunun bir milyon’uncu saniyesinde.
Bir buçuk milyon hücre kaybetsede bedenim,
Gözlerim görsede Ölüm Melaike’sini,
Senin hayal kırıklığın bile bir başka,
İtiraf ediyorum..
Bu Sefer hükmen üç sıfır yeniğim Aşk’a.
Serhat TUNCER
Kasım 2008
|
|
