YÜREĞİMİ YAKTIĞINA SİTEM...

Yakma!yakma ki ezelden yanıktır özüm
Sen yaktıkça alev içre yaş döker gözüm
Gezme!gül bahçemin gül döken yollarında
İstemem eğer ben değilsem kollarında
Görüp göreceğim senden ancak bu imiş
Aşk çölde buharlaşan bir yudum su imiş
Dilim adını hala ne diye anıyor
Adın dudağımda bilmem neden kanıyor
Vebalimsin, ahımsın hem de günahımsın
Kendi kendimi vurduğum tek silahımsın
Esme rüzgar olup başımda! üşüyorum…
Senin uçurumundan her gün düşüyorum
Masalmış …belki hayal, belki de kabus
Neyleyim ki seninle talihim makus
Yorma! yorgun artık beklemekten yüreğim
Ne gel demeye halim var, ne bir dileğim
Eskidendi bir bakışa bin canı feda
Şimdi sensiz yürekten çıkmıyor ses seda
Şaşırma her sözümün sitem olduğuna
Şükret sitem de olsa kelam bulduğuna
Ben ki bin parça olmuş gururumla yerde
Sorarım ey sevgili! merhametin nerde?

Hangi Leyla çağırdı seni,ben var iken?
Kime Mecnun edildin ,sana ben yar iken?
Hangi kuyudan çağrıldın ‘Yusuf’um’ diye?
Kim gönderdi seni Züleyha’ya hediye?
Hangi dağdan seslendi sana sahte Şirin?
Kime baktı Ferhat bakışıyla gözlerin?
Hangi yıldız düştü gökten Zühre adıyla?
Kim uçurdu seni Tahir’in kanadıyla
Hangi kalem yazdı seni adımdan ayrı?
Kim tarihe gömdü sevdamızı?
..................................... söyle!
............................................... kim gayrı?

HAVVA KULOĞLU