|
|
|
AYRILIK
Elde var hüzün pencerelerinden
Siyah karanfiller düşüyor sularıma
Ayrı dağlardan akan ırmaklar tutuşuyor içimde
Kıyılarımda söyleşen ceylanlar
Kan kusuyor avcının tüfeğine
Kendime eğilen kalbim
Yüzünü düşürüyor kucağıma,
Ellerim arasında son kez bakıyorum
İstiklal’in ortasında kaybettiğim bakışlarına.
Bu kez “Ağlama abla” diyen mendilci çocuk da yok
Bu yüzden ben hep ağlıyorum
Öyle bir ağlıyorum ki
Kahrolası gözyaşlarımda boğulmak üzereyim
“Git” demenin acımasız eli sırtımda,
İtiyor ruhumu uçuruma
Tutun beni şairler satırlarınızda
Düşmeme ramak kaldı!
Nilay Akçay
|
|
|
|
13 Ekim 2008 Pazartesi 14:27:55
tebrikler
|
|
|
|
13 Ekim 2008 Pazartesi 12:58:59
“Git” demenin acımasız eli sırtımda,
İtiyor ruhumu uçuruma
Tutun beni şairler satırlarınızda
Düşmeme ramak kaldı
böyle dizeler bana acı veriyor
ayrılıklar galiba herkese vuruyor
ama üzülmeyin hayat böyle başlıyor
beraberce oluruz unutururz herşeyi
isterimki ayrılıklar hiç olmasın ama oluyor malesef
sizin hayatınızdaki ayrılıklarda umarım artık son bulur
tebrikler.......
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
