|
|
|
Seveni Bulamam
Hangi ağaçtan tutmuşsam dal diye,
Hep kök gibi geldi bana.
Kırmak istemedim evet,
Ama eğmek istedim kendime doğru,
Lakin ne mümkün…..
Olmadı ,eğemedim tuttuğum hiçbir dalı.
Son ümidim diye uzatmıştım sana elimi.
Belki eğilir belki gönlü bana diye
Köklerden de kökmüş kalbin,
Meğer sevdaya tokmuş kalbin.
Hissettim bunu elbette,
Sonra bıraktım seni sevmeyi.
Seni sevmeyi sevdim.
Senin beni sevebilme ihtimalinin bile olmamasına rağmen.
Hatalarını görmezden geldim.
Her hatayı yamarken kalbimi deldim.
Parçalara böldüm hatta yama diye.
Ve başka bir işe yaramaz diye.
Sana da yaramadı…
Yaramaz da..
Bu gönül seveni bulamaz da……
Mustafa EROL
Antaklya/Manavgat
|
|
|
|
13 Ekim 2008 Pazartesi 01:16:17
Kırmak istemedim ama kendime doğru eğmek istedim demişsiniz.Sanırım yaptığımız hata bu.Kendimize benzetmeye çalışmak.Olduğu gibi kabul edememek karşımızdakini.Ya da bu benim şiirinizden anladığım..Tebrikler,çok güzeldi.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
