|
|
|
Rakipsiz Sanat (Ölüm)
Ve perde... diye bir ses,
Ve on karış bir surat.
Ey gerçekten de gerçek,
Huzurlarda hakikat.
Ötesi olmayan köy,
Geri dönüşsüz firkat.
Yankılanan çığlıklar,
Delicesine feryat.
Bozulmayan gelenek,
Ve yıpratılmış hilkat.
Şaşkınlığa tek sebeb,
Paramparça bir fıtrat.
Gereksiz gerekçeler,
Şey, ama ve de fakat.
Külahın kulak asmaz,
İstersen ona anlat.
Yıkılır dünya başa,
Yıkılır gökler kat kat.
Sağır olunan çağrı,
"Kurtarın beni, imdat!"
Uykusundan uyanır,
Horlayanlara inat.
Sırası gelen gider,
Bu iş böyledir, dikkat.
Boynu büyük gerçeklik,
Demek bitermiş hayat.
İnanmak istemeyen,
Kabristana bir göz at.
Kimisi için korkunç,
Afat üstüne afat.
Kimisine bir müjde,
Azat, ebedi azat!"
O bir kapıdır, kapı,
Hemen ardında necat.
Çıkışı olmayan yol,
Girene saklı fırsat.
Anahtarsız bir kilit,
Bir kördüğümdür memat.
Uğraşanlar habersiz,
Sayfa dürüldü, heyhat!
Öğüt almak istersen,
İşte sana nasihat.
Aldanılan bir nimet,
Haber verilen sıhhat.
Sanatkârdan habersiz,
Sanatçı(!) kimi zevat.
Binbir farklı çeşitle,
İşte rakipsiz sanat.
Arasalar bulunmaz,
Asla onsuz bir lügat.
Gerçi bir lügat var ya,
Yaşayanlara inat.
Bir de ebedî olmak,
İstemeyene ispat.
Ebedîlik tâcı ki,
Sorana yasak sıfat.
Konuşur içinden genç;
Söylenenler ne bayat.
Göz kırpar bir ihtiyar;
Kapat, perdeyi kapat.
|
|
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 23:28:41
hayat oyununun son perdesi...
hayatın jübilesi de denebilir...
hayırlısını versin yaradan...
güzeldi...kutlarım...
|
|
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 22:34:06
çok güzeldi.yüreğinize sağlık
|
|
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 22:26:01
yüreğine sağlık, çok hoştu...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
