|
|
24 Kasım 2008 Pazartesi 22:09:26
-büyüdükçe acılarda büyüyor beraberinde-
şiir için teşekkürler şair
selam ve saygıyla
|
|
|
|
16 Kasım 2008 Pazar 14:11:16
Dizeler arasındaki; hatta pasajlar arasında kurulan kuvvetli bağa hayran oldum.
Dizeler salkım saçak. Bereketli.
Şair arayışlarını sonlandırıp dilini oturttuğunda çok daha başarılı olacaktır mutlaka ve biz de -kısmetse tabi-
çok daha güzel şiirler okuyacağız.
Kutlarım.
|
|
|
|
14 Kasım 2008 Cuma 00:14:06
siteye pek giremiyorum. nedense son zamanlarda böyle oldu. seni ziyaret ediyim dedim. ve büyüdüğünü gördüm. şiir adına, çoğalmışsın!
seçkini de kutluyorum(az bile)
okumak inan bana keyifdi .
sevgilerimle.
|
|
|
|
10 Kasım 2008 Pazartesi 20:41:21
Ayıp artık ulu orta ağlamak
Ve âşık olmak yeniden o vefâsız adama…
En pes yerinde sesimin,
En durgun mevsiminde nefesimin
Yine aynı azgın denize bırakıp kendimi
Neden sonra yorulup
Yoğrulup acımasız dalgalarla
Aynı yalancı limana sığınamam ki…
enfes bir şiirdi....
|
|
|
|
30 Ekim 2008 Perşembe 22:32:02
Okudum…
Biteviye acıya yürüdüm…
kutladım çok
|
|
|
|
29 Ekim 2008 Çarşamba 13:25:02
Ayıp artık ulu orta ağlamak
Ve âşık olmak yeniden o vefâsız adama…
En pes yerinde sesimin,
En durgun mevsiminde nefesimin
Yine aynı azgın denize bırakıp kendimi
Neden sonra yorulup
Yoğrulup acımasız dalgalarla
Aynı yalancı limana sığınamam ki…
Zîrâ;
Büyüdüm…
Yılların acısı dolanmışken saçlarıma
Damla damla güz ektim gözlerimin tarlasına
Zaman yaktı başaklarımı
Ya da ben geciktim düşlerimin hasadına
Çıktıkça ardıma düşüyor hecelerim;
Ömrüm yokuş yorgunu…
Kıvrılmaktayım,kıvranmaktayım
İlle de savrulmaktayım…
Ama;
Şiirinizi okumak büyük bir zevkti ve yürekte büyümeyi harika anlatmışsınız kutluyorum...
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
20 Ekim 2008 Pazartesi 18:09:47
yaşanılanlardan elde edilenleri sorgulamış şair,kendi gücünün bilincinde iki ayakları yere sağlam basarken; kendine ve yüreğine sığdırmış zamanı..sadece Şair değil tüm insanlar dur diyebilsey di saate..ŞİİR de başka bir dizeyle bitecekti....Zaman dişlerinin arasında öğüttüğü keşkeleri,yanılgıları saatin akrebiyle kurcalamamış olacaktı..
ilk bölümde şiirine bir nefes çekerek başladım okumaya..ilk dizede bitirdim..sanıyordum ki her dizede soluk alarak okurum..tekrar başa döndüm..tek nefeste ilk bölümü okudum ,çünkü şiirin ustalığı soluksuz okumaya kurgulanmış..Ve inanılmaz tad dı,,başarıyla bütünlenmiş her dize birbirine..
Yürekten kutlarım usta kalemi..saygılar selamlar..
(çok yoğunluğu olan sitede şiirinizle karşılaştığım için şanslıyım..Teşekkürler paylaşımınıza.)
|
|
|
|
19 Ekim 2008 Pazar 23:15:48
Her adım; sanki bir acıya yürümek gibidir, öyle değil mi ?
oysa ki bir şey var, her adımda nefes almak
ve yaşıyor olmakta bir mutluluk değil mi aslında.
|
|
|
|
19 Ekim 2008 Pazar 15:02:58
büyümek hep sancılıdır...
gönlünüze esenlikler dilerim.
|
|
|
|
17 Ekim 2008 Cuma 03:37:07
Yeni hüzünlerin eşiğinde,
Zamânın oynak beşiğinde
Kim bilir kimler uyutacak gözlerimi…
Ve ben bilmem kaçıncı kez
Alıp koynuma ölümden ağır öykümü
Dalacağım ağır aksak uykuma…
Tik tak...Tik tak...
Bir türlü sabah olmayacak…
Çünkü;
buradan devam ediyorum...
Ağlamadım
Eksilttim kendimi
Benim dudaklarımdan düşüp kırıldı
Bütün kadın ve sokak isimleri
İçimde onca yalancı kuş
İçimde bir avuç cam kırığı
Hep aynı bozuk ritm bu
Ayrılığın esrik sarkacı
Tik...tak...tik...tak..
şiirinizi sindire sindire okudum..çocuk tarafımı üze üze..ayaklarımı karnıma çeke çeke..
saygılarımla
|
|
|
|
16 Ekim 2008 Perşembe 20:13:34
Yılların acısı dolanmışken saçlarıma
Damla damla güz ektim gözlerimin tarlasına
Zaman yaktı başaklarımı
Ya da ben geciktim düşlerimin hasadına
Çıktıkça ardıma düşüyor hecelerim;
Ömrüm yokuş yorgunu…
Kıvrılmaktayım,kıvranmaktayım
İlle de savrulmaktayım…
Ama;
Büyüdüm…
Keşke çocuk kalabilseydik diye başlar çoğu şairiler ama ben asla dönmek istemem çocukluğuma hep bü günümde yaşamak isterim. Büyümek acılar ile yogrulmaksa bırakın yoguraulalım, büyümek yaşama hazırlanmaksa sancı içinde bırakın hazırlanalaım ama geleceğimize güzel bir dünya bırakmak için çabalayalım. ( bir an önce uyanmak gerek biliyorum)
Aylarımız hep Eylüllerde kalsa da büyümeye dvam edeceğiz sanırım.
Çok özel ve çok çok güzel bir anlatım idi Kutluyorum kaleminizi ve sevgiler yüreğinize
|
|
|
|
16 Ekim 2008 Perşembe 15:05:52
Tik tak...Tik tak...
Bir türlü sabah olmayacak…
Çünkü;
Büyüdüm…
=============
tEBRİKLER ...
çOK GÜZELDİ
|
|
|
|
16 Ekim 2008 Perşembe 13:15:36
/Yine aynı azgın denize bırakıp kendimi
Neden sonra yorulup
Yoğrulup acımasız dalgalarla
Aynı yalancı limana sığınamam ki…
Büyüdüm.. /
kutladim kalemi ve yuregi..
saygilar
|
|
|
|
16 Ekim 2008 Perşembe 01:27:18
Ayıp artık ulu orta ağlamak
Ve âşık olmak yeniden o vefâsız adama…
En pes yerinde sesimin,
En durgun mevsiminde nefesimin
Yine aynı azgın denize bırakıp kendimi
Neden sonra yorulup
Yoğrulup acımasız dalgalarla
Aynı yalancı limana sığınamam ki…
harika bir şiir..
saygımla..
|
|
|
|
15 Ekim 2008 Çarşamba 15:40:34
yaşamın acımasızlıkları da büyütür bizi
iki defa büyürüz
fiziksel ve içsel
tecrübeli olmanın anlamı çok yanılmışlıktır
büyümenin anlamına da bu harika şiirinden şunu aldım notlarıma
çok acı çektim veya büyüdüm
sevgilerimi bıraktım sayfana
en azından acıları tanıyoruz
alkışlıyorum kalemini
|
|
|
|
14 Ekim 2008 Salı 23:01:36
Büyüdüm…
Yeni hüzünlerin eşiğinde,
Zamânın oynak beşiğinde
Kim bilir kimler uyutacak gözlerimi…
Ve ben bilmem kaçıncı kez
Alıp koynuma ölümden ağır öykümü
Dalacağım ağır aksak uykuma…
Tik tak...Tik tak...
Bir türlü sabah olmayacak…
Çünkü;
Büyüdüm…
Biteviye acıya yürüdüm…
**her acı bir olgunluğun simgesi..çok güzedi derin ve anlamlı tebriklerimi sunarım
|
|
|
|
14 Ekim 2008 Salı 22:51:04
BİZ BÜYÜDÜKÇE ACILARIMIZ DA BİZİMLE BİRLİKTE BÜYÜR; EĞER BU SEVDA YARASI İSE HABİS BİR UR GİBİ ASLA ÇIKMAZ BEDENDEN;TAKİ BAŞKA BİR TÜMÖR GELİP ONU SARMADAN...SİLİNMİŞSE ACILAR,İYİ HUYLU BİR TÜMÖRDÜR BU.FAZLA YAYILMAMIŞ BEDENE, EN AZINDAN YÜREK VE CİĞERLER SAĞLAM DEMEKTİR.ZAMAN Kİ ACIYLA YARIŞAN BİR SPORCU GİBİDİR;YENMEK İÇİN DOPİNG YAPARSANIZ BÜNYE KALDIRMAZ, EN İYİSİ ALIŞTIRMAKTIR ACILARA BEDENİ; ŞAİRE DE ÖYLE YAPMASI GEREKTİĞİNİN FARKINDA Kİ;Biteviye acıya yürüdüm…
DİYEREK KOYUYOR SON NOKTAYI.KUTLUYORUM DEĞERLİ KALEM.SAYGIYLA.
Şaban Aktaş tarafından 10/14/2008 10:52:39 PM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
|
|
14 Ekim 2008 Salı 00:31:34
büyümek hiçbir zaman bitmecek bir olgudur.. ta ki ölümü tadana dek...
sen büyümeye devam et şair, acıların acılarım olsa da... tebrikler...
|
|
|
|
12 Ekim 2008 Pazar 22:16:04
Keşke hep küçük kalsaydım,
Ve hep küçük kalıp, hayatın gerçek yüzünü görmeseydim,
Her baktığım yer mavimsi, pembemsi ve yeşilimsi kalsaydı,
Siyahlarla, grilerle boğulmuş hayatta ben de boğulmasaydım.
Her şey gözüme tozpembe görünseydi
Gözyaşlarım olmadık şeyler için aksaydı
Canımı acıtmayan türden yani...
Ama hayat bu ya, herkes gibi bende
Küçüktüm, sonra büyüdüm işte…
Biz büyüdük kirlendi dünya!
Sevgi ve selâmlarımla adaşım...
|
|
|
|
12 Ekim 2008 Pazar 18:50:14
Bazen yorum yapmamak gerekir, zira büyü bozulur. Kelimelerin cümle içersinde ki hüznüne takılıp, sonrasında gülebilen var mıdır acaba... Te4brikler hüznün prensesi...
|
|
|
|
12 Ekim 2008 Pazar 16:31:29
Yılların acısı dolanmışken saçlarıma
Damla damla güz ektim gözlerimin tarlasına
Zaman yaktı başaklarımı
Ya da ben geciktim düşlerimin hasadına
Çıktıkça ardıma düşüyor hecelerim;
Ömrüm yokuş yorgunu…
Kıvrılmaktayım,kıvranmaktayım
İlle de savrulmaktayım…
UZUN ARADAN SONRA SENİ OKUMAK GÜZELDİ
HOŞGELDİN SEVGİYLE
|
|
|
|
12 Ekim 2008 Pazar 15:14:40
"İnsan ne kadar yüceyse, acısı da o ölçüde fazladır. İnsanın hayatı, yenileceğinden hiç şüphe etmeksizin, var olmaya çalışmak için harcanmış bir çabadır. " ( Schopenhauer)
Ey bu dünyaya bizden önce gelip gidenler! Nerdesiniz..? Hangi acının koynunda can verdi yüreğiniz..? Ya da hangi anlamsız şüphe ve korkunun içinde yitirdiniz aklınızı..? Âkıbetimiz sizinkine mi benzeyecek, yoksa bütün âkıbetler aynı el yazısıyla mı yazılmış..? Mührüne kederin boyası mı karışmış alınyazılarımızın..? Akıl ve kalp ayrı ayrı çizerken yolunu, hangisinin peşinden gitmeli kendimizi büyümüş saymak için..? Büyüdükçe çocuklaşıp masumiyetimize hasret mi kalıyoruz, yoksa çocuklaştıkça mı büyüyüp yaşamı daha iyi anlıyoruz..? Ey yeryüzüne bir garip mezar taşıyla iz bırakan insanlar, bize bıraktıklarınız kasvetli bir gün kadar ağır.. İnce uzun parmaklarınızda yanarken bir hüzün, dumanıyla biz boğuluyoruz.. Kiminiz toprağın altında sonsuz bir uykuya dalmışken, kiminiz toprağın üstünde ayık gözlerle uyuyorsunuz; çalarak saflığımızı ve çoğaltarak kahrımızı.. Bir hoşçakal demeden mi gittiniz üstelik; öyle habersiz, öyle yiterek hayatın içinde..
Kutlarım..
Kal sağlıcakla.
|
|
|
|
12 Ekim 2008 Pazar 11:57:52
Hikmetini âlimden de cühelâdan da esirgemeyen,
Mutluluk, huzur isteyene kendini emziren acı;
En gözde mürebbiyelerden evlâdır…
Ne mutlu özgürlüğüne yürüyene,
Ne mutlu geç te olsa büyüyene…
|
|
|
|
12 Ekim 2008 Pazar 00:47:36
Yeni hüzünlerin eşiğinde,
Zamânın oynak beşiğinde
Kim bilir kimler uyutacak gözlerimi…
Ve ben bilmem kaçıncı kez
Alıp koynuma ölümden ağır öykümü
Dalacağım ağır aksak uykuma…
Tik tak,tik tak…
Bir türlü sabah olmayacak…
Çünkü;
Büyüdüm…
Biteviye acıya yürüdüm…
yüreğine sağlık
|
|
|
|
12 Ekim 2008 Pazar 00:34:41
Yılların acısı dolanmışken saçlarıma
Damla damla güz ektim gözlerimin tarlasına
Zaman yaktı başaklarımı
Ya da ben geciktim düşlerimin hasadına
Çıktıkça ardıma düşüyor hecelerim;
Ömrüm yokuş yorgunu…
Kıvrılmaktayım,kıvranmaktayım
İlle de savrulmaktayım…
Ama;
Ve büyümek hayatın çetrefilli sokaklarında...
Çocukluğun güzelliklerini bir yanımıza sakladık, zaman zaman çıkarıp okşadığımız yanımıza.
Sevgili Sözşekeri;
Şiir imgenin hasatıyla savrulmuş güne ve hayatın yaşananlarıyla cilveli yüzünü getirmiş gönül telinin.....
Ve büyümek insanın her hücresinde açılan bir yara tamiri zorundan...
Yalındı yaşamak, katmerli beklerken her olguyu....
Beğenim dizelerine, sevgim yüreğine ...
Şiirle...
|
|
|
|
12 Ekim 2008 Pazar 00:34:41
En büyük büyü insanın büyümesi değil midir!
Bu büyüne bozulur ne de son bulur.
İnsan acılara göğüs gerdikçe zaten büyür; ama göğsümüzde bizim iyi yanımızdan emen bir çocuk vardır ki, o hiç büyümez.
Güzel bir şiir okudum.
Tema çok kalem tarafından işlense de, bu tür konulara şair olan biri değişik pencerelerden bakmasını bilir.
İşte böyle...
Saygılarımla...
|
|
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 23:59:07
"Yılların acısı dolanmışken saçlarıma
Damla damla güz ektim gözlerimin tarlasına"
gözyaşlarımın bir nedeni daha oldu bu gece.
ahh bu şiir...
sevgimle. hep.
|
|
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 23:49:03
ille ve lâkin hayat!..
Saçlarım daha çok uzar senden yana...
Ve aşk
Büyümek dedikleri kör bir büyücünün çalı çırpı sözleri...
Sevgimle ve adın gibi hep Özlem'lerimle
|
|
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 23:31:23
“Çocukluğumu hatırlarım hep tekme, tokat
Dilimde sevinçler olurdu feryat
Küçücük yüreğimde acılar kat kat..
Göz yaşı olurdu yanaklarımda
Kaybetmek kaderdi sanki alnımda”
Büyüdüm,
Ellerimde yangınlar açıyordu
Çocuktum ve hayallerim vardı
Kime sorsam hep
"gün gelecek, sabret" diyorlardı
ama bekleyemedim
Çünkü
Büyüdüm,
Hiç düşünmeden acıları…
|
|
|
|
