|
|
|
ADI GÜL
Bir çocuk gördüm bugün,
Sessiz sokakların kucağında
Aldırmadan küçük bedenini titreten havaya
Meydan okuyordu sanki yağan yağmura.
Çatlamış dudakları masumca bükülmüştü,
Kızarmıştı elleri soğuktan, solmuştu yüzü.
Sokuldum yanına, saçlarını okşadım
Biraz ürkek, bira masum tavrıyla
Yüzüme baktı güldü ...adını sordum
Küçük bedeninde taşıdığı incik boncuk tablasıyla,
Adım Gül dedi, titreyen sesiyle.
Başımdaki şapkayı taktım kınalı saçlarına,
Atkımı sardım boynuna sıkıca.
Biraz mahçup, ama mutluydu
Artık yağan yağmur O’nu korkutmuyordu
Eğildim, yüzüme bir öpücük kondurdu.
Hoşçakal dedim, devam ettim yoluma
Yağıyordu hala yağmur, yağıyordu ama
Yüreğime yağıyordu, canım acıyordu.
Aklıma hep Gül geliyordu....
|
|
|
|
12 Ekim 2008 Pazar 00:29:15
güzel...di
gül olan herşeye takıntım wardr....zevkle okudum...
|
|
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 18:04:30
'Başımdaki şapkayı taktım kınalı saçlarına,
Atkımı sardım boynuna sıkıca.
Biraz mahçup, ama mutluydu
Artık yağan yağmur O’nu korkutmuyordu
Eğildim, yüzüme bir öpücük kondurdu.'
Çoğumuz bu kadarını da yapamaz mıyız Gül'lere ? Değmez mi o sevgi dolu öpücüklere ?
Esirgiyoruz nedense...çok görüyoruz onlara bunu....
Tebrikler böylesine güzel yüreklere..
|
|
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 01:04:41
iyilik yapan duyalı yüreğe selam olsun...
güzel şiirdi...
|
|
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 00:51:59
Hayat veren bir şiirdi..Fazla söze ne hacet..Kutladım..Selam,saygı...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
