|
|
|
Ayfer Benzet (Kahyaoğlu)
( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )
Şiirin Hikayesi
kendisi Edebiyat Öğretmenimdi
ben hala o yıllardayım
ve O hala o güzel insan
Saygın
alımlı
tüm öğrencileri edebiyatçı
herkes Ona aşıktı
Ayfer
bir-tek öğretmen
yaşı öğrencilerinin yaşı,
güzel, alımlı, bakımlı
sanki bir manken
Yalvaç, Yalvaç olalı makyajı,
boyalı, fönlü, ondülalı parlak saçları
O’nunla tanıdı
Yalvaç, Yalvaç olalı makyajı,
omuzlara atılmış ceketi
O’nunla sevdi
Siyah-kocaman igüneş gözlüklerini
kadınsı bir vücudu
ve vücudu saran pantolonu
omuzlara atılmış ceketi
O’nunla sevdi
O’nunla tanıdı
bakımlı kadını,
herkesin yazısını,
imlasını
ifadesini
bilirdi
ortaya koyacağı tavrı
herkesi
tanırdı
kimin ne tepki vereceğini
damarına basılacak yeri
iyi bilirdi
bilirdi;
isim, numara
yazılmamış kağıtları
kompozisyonda
kimin ne zaman ne yazdığını
hatta kağıtları okumadan kaç alacağımızı
bilirdi
gözü kapalı,
not verir,
parafını basardı
itiraz kabul etmezdi
kopya çektirmezdi
alaycıydı
rezil etmekten çekinmezdi
bu yüzden ondan çekinirdik belli ki
ama hayatımıza yön verendi
**
saçları boyalı, bakımlı
genç, güzel, havalı
dik başlı,
sert bakışlı
kimseye pas vermezdi
cevval mi cevvaldi
nerdeyse yaşıtı talebelere,
“-yavrum” diye gürledi miydi
koridorlar boşalıverirdi o saniye
ve sınıflarda sessizce
öğretmen beklenirdi
çok-çok güzel şeyler olmuşsa
arada bir gülerdi
sol yanağı gamzeli
ama öğretmen denilerek kastedilendi
daha onbeşindeki çocuklara
“-ser name-i mahabbeti canane yazmışem
...............
ey imam beni cehennem ateşiyle korkutma
ben sevgilinin kor dudaklarına yanmışım”
daha Osmanlıca, aruz vezninde
bir sürü edebiyat öğretirdi
hatta ezberletirdi, ezberlerdik
ama nerde ne işimize yarayacağını
bize hangi kapılarını açacağını bilmezdik
açık-kapalı-açık diyerek geçirirdik
en güzel yıllarını ömrümüzün
müs-te-fi-lün, mef-u-lü, fa-i-latün-fa-i-lün,
öğretmen oluşuna sevinmiş,
Yalvaç’ı görünce vazgeçmiş
ama ömrünü vakfetmiş
öğretmen, güzel değil afet
ömürde bir Ayfer Benzet
öperim mübarek ellerinden
Sevgili Öğretmenim
seni en çok üzen,
sinirlendiren
İbrahim
|
|
|
Acaba Nedir?:
aruz
,
bir
,
edebiyat
,
en
,
güzel
,
imam
,
kor
,
mübarek
,
o
,
öğretmen
,
parlak
,
sevgili
,
sürü
,
tepki
,
ve
,
zaman
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
11 Ekim 2008 Cumartesi 18:12:18
çok güzel ifade ediyorsunuz yaşadıklarınızı.gözlemlemeleriniz harika. zevkle okudum.saygılar
|
|
|
|
08 Ekim 2008 Çarşamba 14:43:31
öperim mübarek ellerinden
Sevgili Öğretmenim
seni en çok üzen,
sinirlendiren
İbrahim ......
...ne güzel bir aşk
hiç bitmeyen yıllar geçsede eskimeyen,
anamızdan sonra , aşık olduğumuz öncelikli kadınlardır öğretmenlerimiz
ayfer öğretmen her nereydeyse , arayıp bulun hocam ve ona aşkınızı ilan edin
geç kalmış olsanızda
:)saygılarımla
|
|
|
|
07 Ekim 2008 Salı 17:19:43
Güzel bir anlatım.Güzel bir şiirdi.
Kutluyorum.
Ayfer öğretmenimizin şahsında tüm öğretenlerimize selam olsun.
Ölenlerine rahmet olsun.Nur içinde yatsınlar.
Yaşayanları da sağlık içinde yaşasınlar diyelim efendim.
Hatırlattığın için sagol.
SAYGILARIMLA
|
|
|
|
07 Ekim 2008 Salı 10:33:08
Şiirin Hikayesi
kendisi Edebiyat Öğretmenimdi
ben hala o yıllardayım
ve O hala o güzel insan
Saygın
alımlı
tüm öğrencileri edebiyatçı
herkes Ona aşıktı
kutluyorum
|
|
|
|
06 Ekim 2008 Pazartesi 21:23:35
bir öğretmen için yazılmış ne güzel bir şiir.
ah öğretmenlerimiz...
biz her şey olduk ama
onlar hala öğretmen...
Edebiyat öğretmenimi andım rahmetle...
ve hatıraları tabii
tüeşükkürler şair...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
