YARIM KALAN BİR HAYAT

Neden mi buradayım?
Senin büyüklüğüne inanmadığın sevgim getirdi beni buralara.
Kısa bir zaman daha haber almak istiyorum senden.
Beni anla...
Sonra!..
Şey!
Sonra, zaten
Unuturum ben
Yani!...
Yani unutmaya çalışırım.
Sahiden...!
Aman unuturum zaten ben.

Tebrik ederim.Yüreğine sağlık.

çok haklısınız bu konuda bir yıl bile çok artık evliliklere üç beş ayda sonlanabiliyor ne yazık

Sahi ne oldu bize,
Ne oldu o bitmeyeceğine inandığımız sevgimize.
Ne buldun onda söylesene!
Yaptığın yakışmadı;
Ne sana nede o büyük sevgimize...
Yakışmadı ihanet! ne sana, nede bana.
Yarım kaldım bu hayatta...
Ama! ne olursa olsun,
Delice seviyorum hâlâ
Ama gururlu biriyim, unutma!
Kimsenin müptelası da olmadım ben daha,
Gerekirse gizlerim sevdamı duvarlara….

Oysa hep laf dinlemez tutkun bir militandı bizim gönlümüzde sevda.... içimize düşen kıvılcımlarını hep sevgimizle sular, an be an büyütürdük...yalın yaşamımızda, tüm yoksunluklarına rağmen sıcacık bakışlarımız degdiginde bir birine dünyalar kurardık kendimize içinde yalnızca ikimizin oldugu ve hep birbirimizde saklardık sevdamızı kentin insanı tüketen ve alışmakta zorlandığımız yabaniliği ve zorluguna inat dik dururduk sadece sevgimizle karşısında..
Severdik delice sevmeyi....

Şimdi Ölü sevdamızın içinde nefes almaya çalışıyorum sensiz.. her tarafımdan akan bu kırık aşk hikayemle yaşıyorum
Beynime kazınan hep bir soruyla
Neden?
Gerçek aşk yenilip tükendi?...... dokunmanın aşk sanıldıgı anlık günlük tutkulara....Neden?

Çok güzel bir şiirdi sevgili şair
Tebrik ederim kaleminizi
Irmaklar gibi besledigimiz sevgilerin okyanus bakışlı yüreklere akması dilegimle..
Dostlukla selamlar....

Muhtevası geniş bir şiir kutluyorum yüreğinize sağlık hep sevgiyle kalın selamlar ve saygılar.

Dağlarca bir hüner evli kalabilmek.
Katlanmayı mecbur kalmadan kalabilmek..

Sosyo/psikolojik.
İzdüşüm halimizin yansıması.
İthafınız bilincimize armağandır.

güzel dost bu şiirinde yüregin ve senin kadar temiz ve saf saygılarımla

Sevgili Arzu;
Bir atasözümüz ''Hayvanın alası dışında, insanın alası içinde olur!'' der.İnsanlar birbirinden bazı şeyleri saklayıp da evlenmişler, her şey sonradan ortaya sökülüp de dökülüyorsa,o zaman çatlayıp önce, sonra da çatırdayarak göçecektir ev de evliik de.İnsan saydam olmalı , içi dışında olmalı, saklısı gizlisi olmamalı karşısındakinden, sevdiğinden eşinden.Bunu başarabilen kaç kişi var?Çoğu ilişkiler kanımca bu nedenle çöküyor.Daha pek çok neden var tabiki.Bence en önemli neden bu ,saydamlık ilkesine birey de toplum da uymalı.Sonrasında hoşgörü, özür dilemek, yapıcılık kendiliğinde gelir, ama ketum bir yapı asla karşısındakini duygu olarak doyurmaz.Aç kalan ruh başını çaresine bakar doğal olarak...
Selam ve sevgimle mutlu bir yuva sahibi olmanı dilerim istikbalde.Hoşça kal!

Şaban Aktaş tarafından 10/12/2008 1:37:33 PM zamanında düzenlenmiştir.

Sevgili Buse, aşk başlı başına bir yaşamdır ve ardından sevgi gelir. Günümüzde aşklar ayaklar altına alınmış gibi görünse de inan bana gerçek aşkları yaşayan yürekler de sanıldığı kadar az değil.

TV’ler de izlediğimiz değil, Anadolu’nun ücra köşelerinde öylesine ölümsüz aşklar yaşanıyor ki, iki sevgili ölümüne gidiyor aşkının peşinden, Sonunda acı çekeceğini, sefalete düşeceğini, bir dilim ekmek dahi bulamayacağını bildiği halde dönmüyor gönlünün götürdüğü yoldan geri. Bizler yaşayarak görüyoruz biliyor musun?

Mesela bir örnek anlatayım. Henüz 18 yaşında bir genç kız ve kendinden altı yaş büyük birine aşık oluyor. Ailesi bu sevdaya içten içe karşı çıkıyor ama kız asla ama asla geri dönmeyeceğini söylüyor. Sonunda aile gelsinler diyor ve sevdiği başka bir ilde olduğu için ailesinin yanına gidiyor ve oradan haber verecek ne zaman geleceklerini söylemek için. Kız sevdiğinden haber almaya çalışıyor ve tek haberleşme yolları da telefon. Fakat kızın evinde telefon yok. Ev sahiplerinin tele numarasını veriyor arasın diye. Kız ev sahibine rica ediyor telefon geldiğinde haber vermesi için. Tamam diyor ev sahibi bir iki gün geçiyor aradan ama haber yok. Her akşam olduğu gibi Üçüncü günün akşamında yine kıs ev sahiplerinin kapısına varıyor ama evde kimse yok. Telefon sesini duyuyor içerden ama açan kimsenin olmadığını da görüyor. Ev sahipleri dördüncü katta. Merdiven boşluğuna çıkıyor kız ve balkon kapısının açık olduğunu görüyor. Buradan atlayıp girebilir miyim içeri ve düşündüğünü de yapıyor. Dördüncü katın merdiven boşluğundaki pencereyi açıyor ve kendini balkona bırakıyor. O arada annesi aşağıda gözyaşları içinde yapmamsı için yalvarıyor.

Kız balkona ulaşıyor ama tüm vücudu balkon demirlerine geldiği için yara içinde kalıyor. İçeri giriyor ve telefon kesiliyor. Tam kapıdan çıkar iken tekrar telefon çalıyor ve telefonun karşı ucunda sevdiği. Onun ile konuşuyor ve bir gün sonra ailesi ile birlikte geleceklerini öğreniyor.

Bu olay gerçek bir olay ve iki sevgili her şeye rağmen evleniyorlar. Aileleri onaylamadığı için onlara hiç bir şekilde yardım etmiyor. İkisi el ele verip çok geceler aç ve susuz kalmalarına rağmen sevgileri her şeyin üstesinden gelmeyi başarmalarını sağlıyor.

Bu gün onların iki tane çocukları var ve hala çok mutlular. Onlara karşı çıkan kişiler ise utandıkları için yüzlerine bile bakamıyorlar. Ama o iki sevgili her şeyi unutup karşı çıkanlarla yine ilişkilerini kesmiyor ve onların nedenlerini anlamaya çalışıyorlar.

Sanırım sevgi bu demek sevgili buse. Bunun gibi o kadar çok olay var ki anlatamam sana. Ve çok önce değil yakın zamanda olan sevgi örneği.

O kişileri sorasın kim olduklarını az çok tahmin edebilirsin sanırım.

Çok çok özeldi ve anlamlı idi dizelerin canım. Beni anılara götürdü.

Öpüyorum yüreğinden ve sevgilerimi gönderiyorum sana

EVET HAYAT ŞARTLARI BİRAZ ZORLAŞTI AMA GÜNÜMÜZDE GERÇEK SEVGİ ÇOK AZ KALDI HELE SON GELEN ÇAĞ ÇOK KÖTÜ GELİYOR HABERİNİZ OLA KENDİ ARKADAŞLARIMDA GÖRÜYORUM Kİ " HAYIR EFENDİM BENİM DEDİĞİM OLACAK " "NEDEN ONUN DEDİĞİNİ YAPAYIM" GİBİ KENDİ BAŞINA HÜKÜMETLİKLER VAR ESKİDEN BU YOKMUŞ Kİ ORTA YOL BULUNMAYA ÇALIŞILIRMIŞ ERKEKLER KARILARINA KIYAMAZMIŞ İNCİTMEZLERMİŞ VE KADINLAR KAYINVALİDELERİNİ BARINDIRABİLİRLERMİŞ ŞİMDİ İSE GÖRÜYORUM Kİ BEN KAYNANAYLAMI(AFFINIZA SIĞINARAK BU KELİMEYİ KULLANIYORUM) YAŞAYACAĞIM HERKESİN KENDİ EVİ VAR BİR KERE KADIN GERÇEKTEN SEVİYORSA EŞİNİ DÜNYAYA GETİREN KİŞİYEDE SAYGI DUYMALIDIR VE KAYNANA DEĞİL ANNE OLMALIDIR KENDİ ANNESİNİN YERİ ELBETTEKİ APAYRI AMA BU SAYGIDAN KAYNAKLIDIR SONRA ÇOCUKLAR EVİN NEŞESİDİR BİR KARİYER DERDİDİR Kİ YAKMIŞ TUTUŞTURMUŞ PAÇALARI BEBEK BEREKETTİR AİLEYİ OLUŞTURUR VE KUVVETLENDİRİR ŞİMDİKİ AİLELERİN HİÇ ÇOCUĞU YOK(BİLİNÇSİZ OLUPTA 7 ÇOCUKLU OLANLARDAN BAHSETMİYORUM)ARTIK KALP GÜZELLİĞİNE DEĞİL YÜZ GÜZELLİĞİNE FİZİK GÜZELLİĞİNE ÖNEM VERİLİYOR KADIN BİRAZ KİLO ALDIMI BEYİN GÖNLÜ BAŞKA BİR YERE KAYIYOR YA DA BEY BİRAZ GÖBEKLENDİMİ KADIN UZAKLAŞIYOR HEM ARTIK TEKNOLOJİNİN GELİŞMİŞ OLMASINDAN KÖTÜ ETKİLENİYOR YUVALAR İKİ ÇİFT LAF ETMEYE DİLLERİ VARMADAN BİRİ BİLGİSAYARIN BAŞINA BİRİ TELEVİZYONUN BAŞINA CEP TELEFONLARI ZATEN HİÇ SUSMUYOR VE EN ÖNEMLİSİ EŞLERİN BİRBİRİNE SAYGISI YOK SADECE AŞK ÜZERİNE KURULAN EVLİLİKLER GÜNDEMDE ELBETTEKİ AŞK VAZGEÇİLMEZ AMA AŞKI YAŞARKEN SAYGI KAVRAMINIDA OLUŞTURMAK LAZIM ÇÜNKÜ İR SÜRE SONRA AŞK NE YAZIK Kİ KÖRELİYOR YANİ ARTIK EVLİLİKLER DEĞİL EVCİLİKLER VAR BUDA BENİM NACİZANE DÜŞÜNCEM SEVGİ VE SELAMLAR...

şiir zaten çok ertkil de ben özellikle şiirin altındaki bu dip notunu buraya almakta yarar gördüm..son derece haklısınız efendim bugün yuvalar zor kuruluyor ama kolay yıkılıyor bunun ana nedeni de güvensizlik, sorumsuzluk ve tabi ki ihanet...güzel şiir ve yazınızı kutluyorum...teşekkürler..sevgi ve saygımla...

içerikli,kapsamlı bir çalışma
kutlarım

tavsiye gibi bir şiirdi . kutluyorum.

Kutluyorum can,

Kurgu da olsa şiirin etrafımızda günlük duyumlarımızdır.Ama çok hoş anlatmışsın.

Kutluyorum güzeldi dizeleriniz.
Saygı ve selamlarımla.

Kutlarım canım, duyarlı yüreğini öpüyorum malesef artık evliliklerde yavaş yavaş tarihe karışıyor, bizlermi yozlaştık, hayatmı acı yoksa sevmeyi başaramadık mı? evlilik kurumu oyuncak oldu bu çok üzücü bir durum herşey para ve menfaat olmuş. Gerçek seven çok az..Yüreğine sağlık gül yüreklim yuvanda mutluluğun daim olsun...

UMUT ve DOSTCA

Üstad
bizler neden böyleyiz çok severiz yanarız tutuşuruz bir zaman sonra
aşk biter bence aşk bitmez bitmemeli gözlerinin içine baktığımız eşlerimizden ayrılıp başka dünyalara dalarız
yok böyle bir şey olmamalı hayatlar yarım kalmamalı ...hayatlar yarım kalmamalı sevince tam sevmeli
sevgi adına boyun eğmeli ..................saygılar sevgiler.

tebrikler

YARIM KALAN BİR HAYAT
( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )

Şiirin Hikayesi

BU ŞİİRİ YAZDIĞIM ZAMANLARDA ÇOKÇA GÜNDEME GELEN AYRILIKLARI GÖZ ÖNÜNDE BULUNDURDUMDA ESKİDEN BU KADAR KOLAY DEĞİLMİŞ SANIRIM BU İŞLER DİYEREK DÖKÜVERDİM DUYGULARIMI DİZELERE YANİ KONUNUN BENİM YAŞANTIMLA ALAKASI YOK CANA CANLAR....

--------------------------------------------------------------------------------



Bu şiir daha çok uzun yıllar boyunca evli kalayı başarabilenlere.
Eşinizin kıymetini bilmeniz önsözüyle...



Neden mi buradayım?
Senin büyüklüğüne inanmadığın sevgim getirdi beni buralara.
Kısa bir zaman daha haber almak istiyorum senden.
Beni anla...
Sonra!..
Şey!
Sonra, zaten
Unuturum ben
Yani!...
Yani unutmaya çalışırım.
Sahiden...!
Aman unuturum zaten ben.
Birkaç gün, geldiğin saatte sofrayı kurarım,
Televizyonu seyre dalar, eskiyi hatırlarım.
Ne bileyim, biraz çikolata yerim
Sonra da eskisi gibi diyete girerim.
Sevmezsin diyeti bilirim...
Zamanla resimlerden de çıkarırım seni..
Sonra zildeki ismini de değiştiririm.
Ya da!...
Ya da taşınırım hatıralarla dolu bu sokaktan da...
Ah! ah keşke eskisi gibi olsak,
Sen dokuzda eve gelsen,
Kapıyı usulca açsan;
Bende: ’hoş geldin canım!’ deyip sıkıca boynuna sarılsam.
Kahvelerimizi yudumlarken, koyu bir sohbete dalsak.
Sonra!...
Sonra her zamanki gibi patronun yaptıklarını anlatsan,
Bende olur öyle şeyler deyip sinirini yatıştırsam.
Sonra sıcacık yatağımıza girsek
Ve birbirimize seni seviyorum desek
Sahi!...
Sahi ne oldu bize,
Ne oldu o bitmeyeceğine inandığımız sevgimize.
Ne buldun onda söylesene!
Yaptığın yakışmadı;
Ne sana nede o büyük sevgimize...
Yakışmadı ihanet! ne sana, nede bana.
Yarım kaldım bu hayatta...
Ama! ne olursa olsun,
Delice seviyorum hâlâ
Ama gururlu biriyim, unutma!
Kimsenin müptelası da olmadım ben daha,
Gerekirse gizlerim sevdamı duvarlara….



bu güzel ve anlaölı çalışmanızı
kutluyor başarılar diliyorum

Ne sana nede o büyük sevgimize...
Yakışmadı ihanet! ne sana, nede bana.
Yarım kaldım bu hayatta...
Ama! ne olursa olsun,
Delice seviyorum hâlâ
Ama gururlu biriyim, unutma!

Her şeyi finalde söylemiş şair. Söylenecek daha fazla bir söz bulamadım.

Tebriklerimi sunuyorum.

Ama! ne olursa olsun,
Delice seviyorum hâlâ
Ama gururlu biriyim, unutma!
Kimsenin müptelası da olmadım ben daha,
Gerekirse gizlerim sevdamı duvarlara….
...
değerli kardeşim... baştan sona kurgulayarak anlattığınız bu güzel şiirinizi beğenerek okudum... çalışmalarınızda başarılar diler, saygılarımı sunarım...

Neden mi buradayım?
Senin büyüklüğüne inanmadığın sevgim getirdi beni buralara.
Kısa bir zaman daha haber almak istiyorum senden.
Beni anla...
UNUTMAYA ÇALIŞMAK BİLE UNUTAMAMANIN TA KENDİSİ DEĞİL Mİ..
YÜREİNİZE VEDE KALEMİNİZE SAĞLIK HER ŞEY GÖNLÜNCE GERÇEKLEŞSİN..

Yuvayı yıkan en büyük felakettir ihanet. Temel taşı diyebiliriz onun için. Çünkü o bir yerinden oynadı mı depremleri yaratır yürekte ve bir daha üzerine inşa yapılmaz gibi geliyor.

Birlikteliklerin saygı bağlamında paylaşılması dileklerimle. Çok beğendim içten ve samimi bir şiirdi.

Bu şiir daha çok uzun yıllar boyunca evli kalayı başarabilenlere.
Eşinizin kıymetini bilmeniz önsözüyle...
===========
Siz eşinizin kıymetini bisenizde bazen eşiniz sizin kıymetini bilmiyor.
Her iki tarafın birbirinin kıymetini bilmesi dileklerimle .
Tebrikler..

"Neden mi buradayım?
Senin büyüklüğüne inanmadığın sevgim getirdi beni buralara.
Kısa bir zaman daha haber almak istiyorum senden.
Beni anla...
Sonra!..
Şey!
Sonra, zaten
Unuturum ben
Yani!...
Yani unutmaya çalışırım.
Sahiden...! "

Tüm yorumları okuyunca,kurmaca dense de,yaşamın karelerini ustaca süzmüş bir sosyolog birikimi buldum dizelerde...maalesef ki,dizeleri okuyanların içinin cızz ettiğini ve aynı hüzünlerde birleştiklerini hissettim...geldiğimiz noktayı tasvir ederken,bunun sebeplerini de şeffafça gösteriyorum avazları sarmalamış şiiri...şaire,toplumun kanayan en ağır sosyal vakasına değinirken,sebep ve sonuçlarını tasvir ederken,belki de en can alıcı yeri göstermiş...sevgine inanmadım cümlesiyle...beni anla,anlaman lazım,böyle olması gerekmiyordu ama,dercesine...

"Sahi!...
Sahi ne oldu bize,
Ne oldu o bitmeyeceğine inandığımız sevgimize.
Ne buldun onda söylesene! "

Ve aynı sorular,ilişkilerin finallerinde...bir rüyadan uyanmışçasına,bir duvarın soğuk yüzüyle başbaşa kalırcasına,ellerde solmuş güllerin mahzun boyun büküşleriyle başbaşa kalmışçasına...böyle başlar sevdalar,ne olur hiç bitmesin diye diye ve sahi ne oluyor bize geliverir çoğu kez...suçlu bulunmuştur belki de,ne buldun onda söylesene..?aşk iki kişliktir aslında,girmiş belki de başka birisi araya...ya da öyle sandık ya...bir ayağın evde,bana canım deyişlerde...diğer ayağın başka gönüllerle cilveleşmede...İHANET deniyor bu kalleşliğin adına dobraca ,ilişkilerde...acabalar kemirirken aşkı sinsice,mavi dünyaların temeli çatırdamada...onlarca faktör arasından biri olsa da ihanet,maalesef ki gerçek bir karabasan sevdalar üzerinde...Ay'ın karanlık diğer yüzünü saklamanın mumunun ,yatsıya gelmeden bitmesi bu belki de...

"Yaptığın yakışmadı;
Ne sana nede o büyük sevgimize...
Yakışmadı ihanet! ne sana, nede bana.
Yarım kaldım bu hayatta...
Ama! ne olursa olsun,
Delice seviyorum hâlâ
Ama gururlu biriyim, unutma!
Kimsenin müptelası da olmadım ben daha,
Gerekirse gizlerim sevdamı duvarlara…. "

Yakışmadı maalesef ihanet bu sevgiye...hem de ikimiz tarafından yapılsa da...yaşamda çözemediğim birkaç kavramdan biridir bu ihanet sözcüğü...dostlar meclisinde attığında kül bırakmaz nice insan,hem de kelli felli,dışardan insana benzeyen yaratıklar,iş hayatında,paylaşımlarda,makam tahsisinde ve de en önemli duyguları olan aşkta ihanet ederler...bir an hayal kırıklığına düşersiniz,ne oluyor diye...şöyle az toplayınca kendinizi,insanları henüz tanıyamadığınızı düşünür ve yaşama dair karelere güveniniz ta dipten sarsılır...hem de ne sarsılıştır ki bu,ömrünüzün sonuna kadar güvensizlik kabuslarıyla boğuşursunuz...en olmadık zamanda o hançerin zehirinin tüm dünyasına yayıldığını hisseder ve kahrolusunuz...ve,gemileri yakarsınız artık,karşı sahillere hiç yelken açamamaklar üzerine...geriye de yetim çocuklar,duvarlarda kalmış şen kahkahalar,albümlerde solmuş yüzler,yaşamın her karesinde yaşanacaklara dair güvensizlikler,sanal sevgiler,yalan dostluklar,intikam almalar,kalleşlikler ve umut ağaçlarının solmuş yapraklarını görürsünüz...nasıl olsa dünyaya bir daha mı geleceğim endişe ve acelecilikleriyle,o en kutsal duyguyu yaşamadan yüreğimizin her karesinde,ihanetlerle solduruyoruz sevdalarımızı...ihanet ki,yaratıkların en güzeli ve şereflisi olan insana asla yakışmadığı gibi,asla da affedilmemesi gereken bir şerefsizlik ve karaktersizliktir...

Tebriklerim,bir sosyolog gibi,bir insan gibi yakaladığınız gerçeklerin bam teli olan ihaneti ve sonuçlarını tasvir etmenizdeki ustalığa,ve de,illa da,yakışmadı ne sana,ne de bana ihanet diyen seslenişin,insan onur ve kimliğiyle bağdaşmadığını şeffafça işaret eden tespitin, aşkta en doğru yıkıcı olduğunu finalde vurgulamanızadır...selamlarımla...

Şey!
Sonra, zaten
Unuturum ben
Yani!...
Yani unutmaya çalışırım.
Sahiden...!
Aman unuturum zaten ben

beyninizin unutmaya çalıştığını kalbiniz unutamıyor işte. tebrikler.