|
|
03 Ekim 2008 Cuma 00:22:26
günün en güzel şiirini okudum...tebriklerimle...
|
|
|
|
03 Ekim 2008 Cuma 00:12:02
ve kadın
bir kez daha
yüzünde hicaz bir çizgi
kopardı bütün ipleri
zincirine bir halka daha ekledi
Sevgim ve teşekkürlerim herkese...
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 23:13:37
hadi yalvaş o kayada
sürüncemeye kalsın düşümüz
kağttan gemiler yapıp sürüsüne liman gezelim
unutlurmu o hazan
şimdi soruların vaktimidir ki
hakkımıdır ki
bilmem
ama severim
serüvenle örselenen sesi
seni...
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 21:50:18
kimseye sarılamaz!
hicaz bir şarkı varken dudaklarında...
tebriğim
ve
saygımla.
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 21:36:36
ki bazen Sevgi de acıtır Canı
...................................
ve teninin altında yanan yalnızlığı
kadın kırkında
ha var
ha Yoktu
kolları kendine dolanmış
kendinden başka kime Sarılsın…dı
................
sizi ilk defa okuyorum ve hayretlere düştüm, neden daha önce hıc okumadım dıye..
cok güzeldı çokk..
tebrik ediyorum, sevgilerimle...
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 21:01:25
Ve Çok sevdim bu dizeleri...Sevgiyle kalın...
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 20:01:45
kadın kırkında
ha var
ha yoktu
kolları kendine dolanmış
kendinden başka kime sarılsın…dı
yine tek çarem ...
3 kez okuyup üçkez yaşamak..
şiiri yaşamak..
yüreğine sağlık
saygıyla..
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 19:10:10
seni okumak güzel.
saygılarımla.
cemilmelih.
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 17:23:35
Şiir, okuyana güven vermektir.
Şiir, zamana dayanmaktır.
Zamana dayanacak güzel bir şiir yazmışsınız…
Tebrikler
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 16:07:46
güzel anlatım ve güzel şiir...biz kadınların yükü hep ağırdı...önemli olan üzerine düşen görevleri kusursuz yerine getirmesi beklenirdi hep erkekten...bir köle gibi çalıştı durdu...çabaladı...yıkadı pişirdi...kaldırdı...süpürdü...ütüledi...derken kendini unuttu ve yalnızlığına mahkum edildi...ha var ha yok değil de; bir derdi bir sıkıntısı bir isteği var mı sorulmadı...sadece hep istendi...yani sırtındaki yük bir nevi hiç azalmadı...hal böyle olunca hayatından nefret etti ve hayata küstü...sarılacak bir kimse bulamayınca da etrafında sonunda kendi kollarının yalnızlığına sarıldı Sizin de dediğiniz gibi...şiirinizi okurken sürükledi beni ve bu haldeki bütün kadınlar gözümün önüne geldi...ve yazık dedim yazık...oysa ki en değerli varlıklardır kadınlarımız...farkına varılmak istedi ama onu gören gözler sanki kördü...sürükleyen ve düşündüren bir şiir...emeğinize saygılarımla...
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 15:49:13
ha var
ha yoktu
kolları kendine dolanmış
kendinden başka kime sarılsın…dı
şiirin burası bana kafi ... şiir..kutlarım derinlikleri şair ....
sevgim saygım selamlarımla...
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 15:31:09
kadın da çekiciliği yaratan, erkekte direnci yarattı.
hangi erkek attı kanlı tohumları kadına..ki şimdilerde o tohumlar insan olmuş dolaşmaktalar betimsizsizliğe mahkum ......
göbeğini aç,feraceni giy,metres ol,imam nikahlı ol...
halefliğini yitirdin erkek..
bir damla karşısında deryaydın oysa..
kadında insandı senin gibi...
bir obje olana kadar senin imgelende..
güzel bir çalışma tebrikler
iyi bayramlar
sevgiler
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 14:55:54
Yalnızdı, sarıldığı korkular süzlürdü gözyaşlarından. Titrerdi, titremekle yetinmezdi, sevgi acıtırdı canını ve kahvesi kaçmadan gözlerinden beyaz bir bulut sarardı geleceğini.
"kendine bile itiraftan çekindiği gecelerin gerçekleri
ayağına vurulmuş paslı bir pranga
her halkasında zincirin
bir insan cesedi"
ve zindan ve hapse sokulan gerçekler. ayağında kelepçe, paslı bir pranga.. ve zincirlerinden dünyaya tekrar doğan hüzün insan cesetleri..
-dellysevgimle-
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 14:43:51
(...dört duvar...bir pencere...açınızı değiştirdiğinizde oraya oda bile diyemeyebilirisniz...öyle bir göz yanılgısı içinde bırakır bakanı...pencere önünde sallanan sandalye...pencere açık...iki kanadıda...deniz manzarası...cıvıl cıvıl bir kalabalık...kum kadar insan var manzarada... duvarda büyük bir saat...sarkaç kendi halinde havasında...akrep ve yelkovan canları isteyince hareket eder gibiler...iyice bakarsanız eğer rakamlarda 12'ye kadar değildir...çünkü rakam yoktur...hemen altında aynalı konsol...üzerinde kadının
eski ve güzel halinin fotoğrafları...su gibi bakışlar...dudaklarındaki kırmızılık mahcubiyettendir ,irin kırmızısı rujdan değil...birinde salıncakta,diğerinde kız kulesinde,birinde ıhlamur kasrında,diğerinde
piyer loti sırtlarında,diğeri aşiyanda,diğeri kanlıca da ve diğeri de büyükada da...yerde eskimiş bir halı...
belli ki o da yorgun basılıp çiğnenmekten...kadın gibi...kadın sallanıyor sallanan sandalyesinde...bir ileri geri...ileri geri...kedisi "gurur" hemen yanıbaşında...en az onun kadar yalnız...
birden bir ses duyar gibi...irkilir odanın kapısına döner...)
KADIN:kim o!...(ses bekler gibi...)kim o dedim!...(ses bekler...tekrar deniz manzarasına döner...dönerken kedisi gurur mırıldanınca...)
KADIN:Sende duydun ama değil mi...Sesti bu sefer...Kesin sesti...(kedisine bakar...kedi de gözlerini diker...sanki konuşmak ister gibi ama yapamaz...kadın kediyi anlamış gibi...tebessüm eder...)
KADIN:İşte seni bu yüzden çok seviyorum gurur...Ne olursa olsun bana yalan söylemiyorsun...O ses değildi demek istiyorsun biliyorum, ama söylemiyorsun ki...Yalnızlık böyle bir şey işte...Herkes gider hayatından biran, farkına varamazsın...En son bir ses ararsın...ki Yalnız olmadığını ancak böyle anlamak istersin, ama boşuna o ses de seni en son terk eden olmuştur...
(kedisinin başını okşar...kedisi mutlu mutlu bakar...kadının kendisini anladığı için mutludur...kadın deniz manzarasına geri döner...ve bir hamle ile açık pencereden duvara yapıştırılmış deniz manzarası resmi alıp yere atar...arkasında duran aynaya bakar...aynada ki ölüsüne bakar...acır haline...sonra kalkar prinç başlıklı karyalosuna uzanır...elbsesini düzeltir...ellerini göğsünde birleştirir...son kez bakar gözleri herşeye...kapatır...kedisi gurur sahibini ağlayarak izler...yatağın kenarına gelir, ve KAÇ GÜNDÜR
miyavladığını bilmeden sahibinin yalnızlıktan öldüğünü anlatmaya çalışır...belki...belki bir ses duyar diye de gözü kapıdadır...yalnız kedi ve yalnız kadın...boğulan hayatta ses olmak için çok çabalamışlardır...ama...)
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 14:08:00
kendine bile itiraftan çekindiği gecelerin gerçekleri
ayağına vurulmuş paslı bir pranga
her halkasında zincirin
bir insan cesedi
ve teninin altında yanan yalnızlığı
...o yalnızlığında çoğaltır yaşadığı gerçekleri
...ve sığınır kendi kalabalığına...
tebrikler sevgi saygımla ...
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 14:00:27
ki bazen sevgi de acıtır canı
"sanarsin ki melek asiyorum ..... seytan kusar yüzüne..."
tebrikler sair... sevgimle...
|
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 13:51:43
kendine bile itiraftan çekindiği gecelerin gerçekleri
ayağına vurulmuş paslı bir pranga
her halkasında zincirin
bir insan cesedi
..
dünyanın gerçekleri..
tebrikler şair..
|
|
