|
|
|
LAHZA
Evde yok bir şehrin kapısında kalmak gibi...
Sokak serenad durur penceresine platoniğe çalan bir bekleyişin.
Sibemol yağar yağmur.
Ve aşıkların tek bahanesi suni teneffüstür...
Tahammül gücü sınıra dayanmış
Ve bütün devrik cümlelerden bıkmış usanmıştır...
Son umut kırıntıları…
Narkoz etkisi erken geçen
Bir hastalıklı duygu yükü
Acısından kıvranmaktadır bu şehir bilmez bunu.
Bu şehir sadece
Bildiği halde sancısını
Yapmaz şahitliğini yoksulların
Ki onlar
Ellerindeki taslarıyla haçlı seferlerini kıskandırır görkemle başlar güne
Hep hüzünlü mü çalar bu şarkılar
Yoksa tenimize mi sinmiştir kokusu
Çaresizliğin ...
Yoksa dilini bilmediğimiz ülke
Aforoz mu etmiştir bizi şefkatinden ...
Durun!
Daha demin ezberimdeydi
Tüm yabancı sözcükleri aşkın
Demin demin
Pratik yapılmadığı için unutulmuş yapay nezaketinden
Ve hep terk edilişlerden tanınan...
Ki aşk yolculuğundan emekli olmuş paslı bir tren vagonu gibidir
Bir köşeden bakarken hayata
Oysa suç ortağıdır bütün terk edenlerin….
|
|
|
Acaba Nedir?:
aşk
,
bir
,
hep
,
sadece
,
suç
,
suni
,
şarkılar
,
şehir
,
tren
,
tüm
,
umut
,
ülke
,
ve
|
|
|
02 Ekim 2008 Perşembe 19:19:13
tebrikler
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
