ölüm kokuyor istanbul

sN KALEM ...Hiç duraksamadan okudum dizelerinizi...serbest çalışmanız bir kısa öykü gibi sürükledi düşüncelerimi...Özgün bir anlatımla insan ömrünü İstanbul'A ithaf etmenizde başka bir ayrıcalık....tebriklerle saygilar...

sN KALEM ...Hiç duraksamadan okudum dizelerinizi...serbest çalışmanız bir kısa öykü gibi sürükledi düşüncelerimi...Özgün bir anlatımla insan ömrünü İstanbul'A ithaf etmenizde başka bir ayrıcalık....tebriklerle saygilar...

off off her dem hüzün var bu yürekte..
bu sayfaya ziyaret eden herkese de bir pay var şiirde..

muhteşem muhteşem..
yüreğinize sağlık

sizi okumak şiir okumak.

saygılarım derinden sevgili atilla.

cemilmelih.

ve ölür adam
istanbul devam eder öğütmeye
ki her yer istanbul


herkese

Sevgim ve teşekkürlerimle

Dıştan içe seyreden bu şiir, sonbahar kokuyor...
Gün devam ederken ben de bir sonraki şiirinizi bekleyeceğim aceleyle.

şimdi işte
hastayım ve gidiyorum
bırakıp elini hayatın

takıyor gözlüklerini zaman
daha iyi görsün diye geçenleri
ve geliyor ölüm ön sıralara
devam ederken gün aceleyle

hiç sorun değildir nereye gittiğin
her neresi olursa olsun istikametin
ya hayattır bekleyen
ya da kara meleğin

ve bir gün
düzüşünce hayat ölümle
sen kaybedersin
galata’dan dağılıverir küllerin
kanatları altındaki istanbul’a
hazerfan’ın

pencereme yapışan kuru yaprak gibi artık bedenim
söyleyin yağmura beni beklemesin…gelmeyeceğim
ve unutmadan
küllerimi martıların kanatlarına serpeleyin

‘serpelemek…’desenize küller bile sürüncemede kalacak...
Allah ömür versin değerli şairim...
kutluyorum saygımla...

gönül gençyılmaz tarafından 10/2/2008 11:05:42 AM zamanında düzenlenmiştir.

cok güzel anlatım dizeler kutlarım sizi

susuyorum
yaşadıklarıma inat
şahit olan İstanbula bırakıyorum beni savunmayı
mücadele etmiyorum artık ilizyonlarıyla acıların
boş bir oda ve yıkıntılar
bir kaç çivi ile asılı yalnızlık duvarda
ağlamıyorum
kurudu gözler
buğulandı konuştukça kelimeler
duruyorum
zaman almış bende bıraktıklarını
yaşlanıyorum
tükeniyorum aydınlığında bekleyişlerin
bir kadeh şarap
ay'a içiyorum...
İstanbul dinle sana konuşuyorum....

...
tüm lanetleri kucakladı bu şehir
lanetlileri de
seyirlik bir cinnet şevkinde yaktı şairi
"istanbul istanbul olalı"
hiç bu kadar sen olmadı
iki yakadan geçen hasret
iki yakanda yutkundu
dalamadı gecenin masumiyeti boğaza
-boğazına-
kurumuştu aşk'ın kursağı
ılık ılık geçti bu şiirle
ahh
gözleri istanbul kadar meçhûl sevgili
sıyır şimdi üstünden eylül'ü
ki
ölüm
sen kadar hak yeditepeye
yedisinden tek ışık yayılacak mahyalarda
-martı mavisi-
üzülme sen şimdi istanbul'a
küllerinden doğacak her şiirianka...

...ölüm herkese hasret cancağızım...ama istanbul bir tek sana...

alicengizoyunu

Her köşesinde bir pişmanlık sarılı yüreğimin, şanslarıma şans verememek ne kadar kötü ki. Ne yazık ki kıymetini bilemedi, kıymet bilmeyen insan oğlu, hiç doymadı doyamadı. Hep daha fazlasını istedi ki isterken bile sonunu hiç düşünmedi. Halbu ki, ne kadar güzeldi yaşanak (!)

Kendi etti, kendi buldu olacak sonları.

Kül ve martı, gerisi yalansız bir teslimiyet.


-dellysevgimle-

İstanbul, evet büyük bir keşmekeş, insanların birbirinin yanından geçip gittiği, kimsenin kimsenin ruhuna inemediği, kimsenin bir diğerinin gözünün içine bakmadığı, insanın insanı umursamadığı, büyük şehirlerin yaşam kavgasının en acımasızca sergilendiği şehir.

Ve ömür bir sürü şeyi farkedemeden avuçlarımızın içinden kayıp giden zaman dilimi. Ne zaman ki sekteye uğramaya başlıyor birşeyler kıymetini anlıyoruz ama geç kalmış oluyoruz sanırım.

Yaşadıklarımızdan çok yaşayamadıklarımız geliyor gözlerimizin önüne ki yaşadıklarımızın kıymetini bile bilememişken biz.

Ah şiir uyarı gibi, anla der gibi...

Güzel şiir.

Tebrikler.

Saygıyla.

Dil; düşüncenin evidir.
Dil; güçlükleri aşan güçtür.
Şiirde dili güzel dillendirmişsiniz…
Dilinize sağlık…
Tebrikler.

pencereme yapışan kuru yaprak gibi artık bedenim
söyleyin yağmura beni beklemesin…gelmeyeceğim
ve unutmadan
küllerimi martıların kanatlarına serpeleyin.

tebrik ederim.güzel yazmışsınız