|
|
28 Eylül 2008 Pazar 10:26:23
Bir tutkuydu bu sana duyduğum Elimde kalemim anlatmaz çaresiz Yüreğimde yangındın sönmez ateş Şimdi dilim söyleyemez çaresiz
Kutup yıldızı eşti mercan gözlerine Sis basmış göğü göstermez gözlerime Tükendim vefasız fer bitti özümde Şimdi yürek çağlayamaz çaresiz
Züleyha misali âşıktım cemaline Yusuf duasıdır şimdi olan dilimde Yanıtsız sorular dolanır beynimde Bulsam da artık devalarım çaresiz
Yollar yollara arşınsız tez kavuşurda Gözler sözlere erişir vuslatı bulurda Yürek yüreğe vuramaz bir daha asla Kader mahkumu olmuş aşklar çaresiz
Bak hazana erdi mevsim ömrümde Güneş doğmaz artık yaralı gönlüme Can candan çekilince her şey nafile Ömür sarar geriye zamanlar çaresiz
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,...........
acılar şiir şiir dökülür kâğıda, yazdıkça döner herbiri ağıda, hazanda, gül de, gülün bağı da, solar, düşer, ağlar, amanlar çaresiz.........................................Yunusi
çarelerin bittiği yerdeyiz.... ama unutmamak lazım ki, çareler hiç bitmiyor... tam bittiği dediğimiz yerde şiir başlıyor....onulmaz dediğimiz dertlerimize çare oluveriyor şiir.... evet dost, siz de çareyi şiirde bulmuşsunuz....önce doğum sancıları başlıyor... insan yazınca rahatlayıveriyor değil mi? böyle bir sancıdan sonra yazılmış şiiriniz, içinizin tercümanı olmuş... mükemmel bir şiir ortaya çıkmış...yürekten kutlarım efendim.... selam ve sevgiyle...
yunusi tarafından 9/28/2008 10:27:55 AM zamanında düzenlenmiştir.
yunusi tarafından 9/28/2008 10:32:02 AM zamanında düzenlenmiştir.
|