|
|
|

ZÜ-L KARNEYN’İN YİTİĞİYDİ GÖZLERİN
( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )
Şiirin Hikayesi
[ kalin ] Zü-l Karneyn ; Dünyaya hükmetmiş iki hükümdardan birisidir. Diğeri de Buhtunasır'dır. Ab-ı hayat bulabilmek için dünyayı gezmiş ve muradına erememiştir. Ordusunun içinde bulunan hızır ve ilyas (Elyesâ) a nasip olmuştur. Dicle nehrine karışan bir kaynaktan çıktığı sanılan ölümsüzlük iksiri, Bir öğle vakti, pınarın başında salamura edilmiş tuzlu balıklarını ekmeklerine katık etmek için çantalarından çıkarırken, bir tanesini akan suya düşürürler ve düşen salamura edilmiş balığa baktıklarında canlanıp, kıpırdanmaya başladığını görürler. Kaynak sudan içerler ve o günden bu güne kadar süregelen görünmezlik ve ölümsüzlükleri kıyamete kadar sürecek, Hızır karada darda kalanın imdadına, İlyas ise denizlerde darda kalanın imdadına koşmuşlardır. Senede bir gün, 6 Mayısta ölümsüzlük iksirini içtikleri günde o pınarın başında buluşurlar. Zü-l Karneyn'in yitiği olan sevilenin gözü ise ab-ı hayata eşdeğer olarak nitelendirilmiştir, Şiirimde.
Bir ateşsin, gönülleri yakarsın. Yanmadımı deyip, döner bakarsın. Bir yudum su vermez, boşa akarsın. Aşk od’unda yanan, özler söylesin.!
Hüzün çiçeğini, gül diye verdin. Sevdâlı gönlüme, acılar derdin. Ömrümü tüketip, yerlere serdin. Vefâsızsın, yaşlı gözler söylesin.!
Gülistânı sana sundum, almadın. Bağban ettim, geri durup kalmadın. Yağmurunu bir an olsun, salmadın. Boynu bükük kalan, güller söylesin.!
İsmin dudağımda, bilsen hecedir. Karanlıkta kaldım, günüm gecedir. Gelmez oldun artık, halim nicedir. Adını yâd eden, diller söylesin.!
Enginde kaybolan, sessiz bir gemi. Mevsimler hazânda, kalmadı dem’i. Pervâne olup da, bekledim şem’i. Boş yere açılan, kollar söylesin.!
Yüce dağ başında, bir top kar idim. Kardelendim, senin için yürüdüm. Şu dünyada, seni seven bir idim. Hüzünle beklenen, yollar söylesin.!
.................................Kardelen26
|
|
|
Acaba Nedir?:
bir
,
dağ
,
geri
,
gül
,
kar
,
sana
,
sessiz
,
seven
,
su
,
top
,
yudum
|
|
|
16 Ekim 2008 Perşembe 14:50:04
[ kalin ] Zü-l Karneyn ; Dünyaya hükmetmiş iki hükümdardan birisidir. Diğeri de Buhtunasır'dır. Ab-ı hayat bulabilmek için dünyayı gezmiş ve muradına erememiştir. Ordusunun içinde bulunan hızır ve ilyas (Elyesâ) a nasip olmuştur. Dicle nehrine karışan bir kaynaktan çıktığı sanılan ölümsüzlük iksiri, Bir öğle vakti, pınarın başında salamura edilmiş tuzlu balıklarını ekmeklerine katık etmek için çantalarından çıkarırken, bir tanesini akan suya düşürürler ve düşen salamura edilmiş balığa baktıklarında canlanıp, kıpırdanmaya başladığını görürler. Kaynak sudan içerler ve o günden bu güne kadar süregelen görünmezlik ve ölümsüzlükleri kıyamete kadar sürecek, Hızır karada darda kalanın imdadına, İlyas ise denizlerde darda kalanın imdadına koşmuşlardır. Senede bir gün, 6 Mayısta ölümsüzlük iksirini içtikleri günde o pınarın başında buluşurlar. Zü-l Karneyn'in yitiği olan sevilenin gözü ise ab-ı hayata eşdeğer olarak nitelendirilmiştir, Şiirimde.
-------------------------------------------------------------------------------- Yüce dağ başında, bir top kar idim. Kardelendim, senin için yürüdüm. Şu dünyada, seni seven bir idim. Hüzünle beklenen, yollar söylesin.! .............
çok güzeldi çok hikayesiyle şiiriyle... teşekkürler tebrikler
|
|
|
|
23 Eylül 2008 Salı 15:05:23
gönülden kutluyorum kaleminizi üstadım saygımla
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 23:09:04
gönlüne sağlık tebrikler
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 16:56:29
Bir ateşsin, gönülleri yakarsın. Yanmadımı deyip, döner bakarsın. Bir yudum su vermez, boşa akarsın. Aşk od’unda yanan, özler söylesin.!
Hüzün çiçeğini, gül diye verdin. Sevdâlı gönlüme, acılar derdin. Ömrümü tüketip, yerlere serdin. Vefâsızsın, yaşlı gözler söylesin.!
Gülistânı sana sundum, almadın. Bağban ettim, geri durup kalmadın. Yağmurunu bir an olsun, salmadın. Boynu bükük kalan, güller söylesin.!
İsmin dudağımda, bilsen hecedir. Karanlıkta kaldım, günüm gecedir. Gelmez oldun artık, halim nicedir. Adını yâd eden, diller söylesin.!
Enginde kaybolan, sessiz bir gemi. Mevsimler hazânda, kalmadı dem’i. Pervâne olup da, bekledim şem’i. Boş yere açılan, kollar söylesin.!
Yüce dağ başında, bir top kar idim. Kardelendim, senin için yürüdüm. Şu dünyada, seni seven bir idim. Hüzünle beklenen, yollar söylesin.!
Bir solukta okudum koca bir oyyyy cektim içten Çok güzeldi kaplerimize makşettiginiz dizeler o güzel yürege saygı ve hürmetler sunarim
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 13:34:59
Yüce Rabbim Kuran'ı Kerimde şöyle buyuruyor
Zülkarneyn,yECÜC-MECÜC kavminin peygamberidir
Yüce yaratıcı Güneşin doğduğu yerde yecüc,mecüc kavmini Bakır duavarlar arasına hapsetti
Denizler kabardığı zaman,Dağlar bir halı gibi ayaklarımızın altından yürüdüğü zaman boş kalacak olan Yecüc ve Mecüc kavmi dağlardan insanların üzereni doğru gelecekler
VE......PİRENA'lar gibi insanları bir kaç saniye içinde yiyecekler veya parçalayacaklar
Yecüc - Mecüc kavmini gören insanların gözleri yuvalarından fırlayacak
Güzel şiirdi değerli dost
Yüreğine sağlık
Selam ve dua ile
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 12:38:17
yüreğine sağlık kardeşim dokumuşsun yine yürek mısralarını
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 12:17:55
Yürekten fışkıran,bir duygu buketi gibi,çok güzel bestelenmiş kelimelerden oluşan bir müzik gibi...harika kaleminiz daim olsun tebrikler
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 10:22:33
Enginde kaybolan, sessiz bir gemi. Mevsimler hazânda, kalmadı dem’i. Pervâne olup da, bekledim şem’i. Boş yere açılan, kollar söylesin.!
Yüce dağ başında, bir top kar idim. Kardelendim, senin için yürüdüm. Şu dünyada, seni seven bir idim. Hüzünle beklenen, yollar söylesin.!
Çok güzel çalışma.Beğeniyle okudum saygı ve sevgiler
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 09:15:47
Enginde kaybolan, sessiz bir gemi. Mevsimler hazânda, kalmadı dem’i. Pervâne olup da, bekledim şem’i. Boş yere açılan, kollar söylesin.!
Yüce dağ başında, bir top kar idim. Kardelendim, senin için yürüdüm. Şu dünyada, seni seven bir idim. Hüzünle beklenen, yollar söylesin.!
Elinize ve yüreğinize sağlık,güzel bir şiir okudum,saygılarımla...
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 08:32:57
çok özgün bir çalışma.özenle çalışılmış.tebrikler
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 02:51:51
öyküsüyle ve kâfie örgüsüyle çok başarılı, lirik ve sembolik bir şiir...zevkle okudum..haz aldım...teşekkürler...tebrikler...saygımla...
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 01:54:30
Enginde kaybolan, sessiz bir gemi. Mevsimler hazânda, kalmadı dem’i. Pervâne olup da, bekledim şem’i. Boş yere açılan, kollar söylesin.!
Yüce dağ başında, bir top kar idim. Kardelendim, senin için yürüdüm. Şu dünyada, seni seven bir idim. Hüzünle beklenen, yollar söylesin.!
güzel bir şiir ayrıca hikasinide almanız hoş olmuş tebrikler selamlarımla
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 01:53:50
Yine sineleri yakıyorsunuz,yine dertleri derinlerden çıkarıyorsunuz.Sönmeyeceğini bildiğimiz bi ateşin sönmesini beyduhude bekleriz işte.Hızır O Ab-ı hayat'tan içti,sineleri yanan dostlar Yarin elindende ki sevda tasından içti.Ne farkı var Ab-ı hayat'tan içenden.Biri içti cismi görünmez oldu,yâr elinden içeninde yürek yangını görünmez oldu. Yanmak mı zor ? İçmek mi zor ? Bir bilene sormak lazım..... Okudukça yanar ateşim daha fazla. Selam ve Saygılar Hocam..
|
|
|
|
22 Eylül 2008 Pazartesi 01:18:39
Hikayesini okumadan şiiri okudum , sonra hikayeyi okuduktan sonra birdaha..iki şiir okudum gibi geldi önce sonra baktım bir şiir..zaman neki herşey her zaman aynı gibi saygılarımla
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|