HANGİMİZ daha SUÇLU

Aklıma çimdik atmalı,
Dilime biber sürmeliyim
Bir türlü söz dinlemiyor
Hâlâ
Şiir yazıyor.


dediklerinin aynısını ben kendime bikaç ay önce yaptım sevgili Nihan, kendimi çimdikledim, uyandım , kendime geldim, acı biberide unutmamak gerek, o zaman dilden tatlı sözde çıkmıyo.. ben dilimi susturdum, şuan sadece dinliyorum..

sen hep şiirler yaz..

selam ve saygılarımla..

Çok güzeldi..Beğeniyle okudum,
Tebrik eder, selamlar, saygılar sunarım.

Herkes bildiğini okuyor. Bildim ,okudum...Telli tüm şairler vurulmalıdır diyor hayat yakışmıyor onlara, vurulmalı belki ve ardına yine şir yazılmalı...imgede boğulan şiir,hecede anlam kaybeden şiir, hep şiir ..ama yinede yazılmalı...kaleminize sağlık..saygılarımla...

Sairler harflerin azili katilidir,

kaleminize yakisiyor bu cinayetler .

Tesekkurler biraktim degerli siiriniz icin,

Saygilarimla .

Siz bir annenin yoksul düşlerini tırpanlayan
Muhabbet tellalları
—mahkûmsunuz
Kelimeleriniz tükensin


YÜREĞİNİZE SAĞLIK ŞİİR DOSTU...

düşündürücü bir şiir
derin anlamlar taşıyor

birkaç defa okunması gerekir
diye düşünüyorum

şiir için teşekkürler şair

selam ve saygıyla

Sayın Şair,
Kapatılınca sözcük musluğu, serapa mana dolar insanın dağarcığına.
Sözcüklerse çoğun manadan kaçışı sağlar, manaya dalışı değil.
Biri yaşanması olanaksız, biri çok yaşanası. Biri mana, biri sözcük.
Hayat bu ikisinin parçalı bulutlu hali. Hele ki Şiir.
Ve Sayın Şair, döktüğü kanın hesabı sorulmaz sevgiliye.
Yıkımın faturası konamaz önüne.
Sevgi hep ayakta kalmak olmalı, sus pus olmuşun yanına gidip bir şarkı mırıldanmalı.
Anneye dönüş demişsiniz ki bu devasa bir ada.
İnsanların tamamı kaçsa annenin denizine, yetecek ada.
Küçük küçük dağlamalarla geçti gitti şiir, bırakarak hoş bir seda.
Ve Sayın Şair sanirim butun darm burada olmalı:

Aklıma çimdik atmalı,
Dilime biber sürmeliyim
Bir türlü söz dinlemiyor
Hâlâ
Şiir yazıyor.

Öyleyse çok geç olmadan bir şarkı tutmalıyım
Burada deniz yok ki/ martı çığlıkları da
İnsan trene hiç binmediğini şimdi mi hatırlar ?
Şiirlerim bu sebepten mi ayrılık kokmuyor?


Bu geç kalınmış bir itiraftır
Ben kendi sahanlığımda körebe oynarken
Siz hazırlıklıydınız ya Kâlu Bela’dan !
İkincikli doyumsuzluklarınızı birleştirip geldiniz

............

Sayenizde

Kendi imgesinde boğuluyor şiir
Bir anneye dönüş telaşı sardı kaybedileni
İlk sığınağımız, dipdiri taze meyve tadında
Yalancı gidişlerin dönüşü son sığınak


İnsan bulunduğu yerden hâyal etmesiyle ve hülyâlarına kendine özgü anlamlar yüklemesiyle imge boyutuna geçmiş olur. Böylece şiirin doğuş süreci başlar.

Fuzulî çağdaşı şairlerden çok daha kısıtlı bir çevrede bulunduğu halde bu sırrı çözebildiği için onlara fark atarak, güçlü bir şekilde şiire damgasını vurabilmişti. Öyle ki zamanla kamuoyuna mal ettiği imgelerinin üzerinden bile kendine yeni paylar çıkarmasını bilmişti.

Basit bir aşk hikayesinden aldığı Mecnun'a Leyla'da Mevlâ'yı buldurmuş, bir gazelinde de " Bende Mecnun'dan füzun aşıklık istidadı var Aşık-ı sadık benem Mecnun'un ancak adı var" dizeleriyle ona yüklemiş olduğu Mevla'yı bulduktan sonra Leyla'yı unutma olgusunu sadakatsızlık olarak nitelendirip, bu inceliğin farkına erebilecek bir aşk çilesinden geçmekliğinden dolayı kendisinin daha üstün, sadık ve gerçek aşık olduğunu imâ edebilmişti...

Velhasılı kelam şiire devam Nihan Hanım! Saygılarımla.

"İnsan trene hiç binmediğini şimdi mi hatırlar ?"

şiir yazdıkça daha ne çok şey hatırlanacak...

çok güzeldi, tebrik ederim...

utanması yok arsızın
dizeler dizilirken kaleminde ezilen
ansızın çıkageliyor kelimelerin
harça hadi onları
boca et üzerimize
şiir sağnağı mı bu
düşer çekilir ilikerimizde
sen yaz ki mevsim hep bahar
yaşlı gözlerden bulutlar akar
ve tarifsiz bir isyan başlar
niye kurudu mürekkebin
kağıt sözleri üstünde bir güzel atar
bırak tüm bu kelimeleri esaret kurtulsun
kır zincirleri yere düşen sese
yer eşlik etsin

sen yaz şiirlerini beyaz güvercin göğe yanaşsın
yusuf yüzlü bebeler yarınlara ağlasın

Siz bir annenin yoksul düşlerini tırpanlayan
Muhabbet tellalları
—mahkûmsunuz
Kelimeleriniz tükensin

Evet tükenmeli kelimeler ve dolanmalı dil kendi hanesinde...

Kutlu/yorum

Şiir çok deyişik Hocam,toparlamaya çalışıyorum kafamı,şiirde direnmeyle birlik,bir kabına çekilmede var ,biraz halihazır duruma öykünme,şiir ve gelgitler...Aslında amacına ulaşmış şiir...Şiir yazmak biraz dalgalanmaktır okyanuslarda, tusinami öncesi tekneyle birbaşına...Bu onun şiiri aslında.Yürekten kutladım.Selam,saygı...

hyazici58 tarafından 9/18/2008 12:01:07 AM zamanında düzenlenmiştir.

''Kalû Belâ''

Akaiddir.Evet dediler...

Allah buyurdu;
Rabbin, Âdemoğullarından, onların bellerinden zürriyetlerini almış ve onları kendilerine şahit tutarak; ‚Ben sizin Rabbiniz değil miyim?' (demişti). ‚Evet (buna) şahidiz,' dediler. Kıyamet günü: ‚Biz bundan habersizdik' demeyesiniz." (el-A'râf, 7/172).

Klavye hatası gözden kaçmış olmalı.''Ka''uzun okunur çünkü.

Tebrik ederim,saygılar

Bütün kayıt dışı hükümlere direndim
Bir şairin hoyrat kelimelerinde ölmek mi bütün kaderim?

Bu dizelerinizi çok beğendim.Tebrikler yüreğinize sağlık.

umut dolu şiir aldı benden benı
suan dondum dusunmekteyım insen kılıtlenıp kalmamalı bence
hayat bıtmeden bos seylerle doldurmeyelım derım

kutlarım tebrıkler

tebrikler