|
|
|
Şimdi kısılıyor çığlıklar duymalısın
her şeyin olamadığım gibi (hiçbir şeyin de olamadım) gidip yakasına yapıştım zamanın seni ondan istedim defalarca seni bana vermediği gibi bir de akıp gitti ellerimden (tutamadım) her şeyin ilacıymış dedin zaman (kalbim yoruldu son günlerde) geçer mi acım, durur mu zaman (sensizliğe dayanır mı avuçlarım) saati çoktan geçen ilaçlarımı çocukların ulaşamayacağı yerlere kaldır (kimse hiçbir şeyin olmasın artık) çünkü ben her şeyi ayarladım yazgılarımı alnımdan söküp aldılar damarlarım en şahından kesildi (bir tutam beklerken seni) bakamadın yüzüme, yüzünde değil miydim? iki ucu açık yalnızlığımın arasındayken (üç kere duvarlara vurdum ben(siz)liğimi) Tanrı, yedinci ayetini yolladı aşkın ben bir peygamber böceğini azad ederken (şimdi kısılıyor çığlıklar, duymalısın)
karnımda bir acı var, kadınım dudakların gibi değil ölüm (kırmızıyı kokluyor siyah, koparmalısın)
aşk diyor, teşbihe benzemez ihtiyar bir adam su içerken (ömür ne uzunmuş, ne kısa) anla(ta)madım
...
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|