Gel-Git(Medcezirler)-2-
_____Öyle bir andı ki______
Kaybolmuştum ikliminde en hazin yalnızlıkların
Duraksayan yanıydı zamanın ve karanlıkların
Kibriti çakılmış,hayallerimin tutuşmalarında
Kıvılcımı çoktan sıçramıştı eteklerime aşkın
Pervasızca yanıyordum,bir kadının avuçlarında
Topaç oluyordu dünyam,onun topuz saçlarında
Gözlerinden okuyordum alfabesini,çaresizliğin
Fikrimin dolaylarında,kadının yamaçlarında
Bir şiir vardı o kadına hiç söyleyemediğim
Ay ışığı şiiriydi,ondan gizlediğim
Bir oyundu bu sadece,yada bir kurgu
Yanına yaklaşamadığım,uzaktan izlediğim
***** ******* ***** ******** ******* ******* *******
Ay kısık ışığını denize veriyordu
Ve deniz ışıl ,ışıl parlıyordu
Bu ışık yanılsamasında
Deniz,ay’a geliyordu
Oysa ay’da hayat yoktu
Sadece denizi seviyordu
Çekiyordu denizi kendine
Aşık ediyordu
Ve hiç konuşmaz dı ay
Hep susuyordu
Denizin mavi tenine
Utanarak dokunuyordu
Titriyordu deniz heyecanlanıyordu
Öyle yumuşak dokunmuştu ki ay
Denizin kalbi duruyordu
Bu rüya hiç bitmesin diyordu
Deniz tüm bakirliğini ay’a veriyordu
Ve ay denizin oluyordu
Birden sönüyordu ayın ışığı
Çaresizce gidiyordu
Sonra!
Sonra!
Deniz ağlıyordu
Gitme biraz daha kal diye bağırıyordu
Fakat ay duymuyordu
Deniz;
Bir kez daha yanılıyordu
Hep sürdü bu gelgitler
Bu çaresiz sevda
Denizin canını yakan medcezirler
Bu elveda
******** *********** ********* *********** ***********
Bir şiir vardı o kadına hiç söyleyemediğim
Ay ışığı şiiriydi o kadından gizlediğim
Denize ışığımı vermekti özlediğim
Ay’a benzemekti çaresizliğim.........
|
|
