|
|
|
Günahkar
Çocukken hep çamura bulanırdı
Büyüdü kanından ölüm damladı
Bir gece ansızın vurdum da
Hiç yakınmadı, canı hiç yanmadı
O gün bu gün
Başı önünde izbelerin karanlığını korudu
…
..
.
.
.
Şah damarıma çullanan ellerimle
Durmaksızın cebelleşir arınmış ruhum
Neyle temizlenir, nasıl aklanır
Parmaklarımda pıhtılaşıp
Eskiyen gençlik tebessümleri
Ne zaman suçlarımı soyunsam
Duraksız üşümelerle içimde
Kinime çırçıplak kalırım
…
..
.
.
.
Huysuzlanmakta amansız tetik parmağım
Arsız beklentileri yine kirletecek bedenimi
Vakit,
Yeni günahların dar sokaklarına hareket saati..
………….yolcudur fermansız günahkâr /
|
|
|
|
16 Eylül 2008 Salı 06:05:06
ilginçti...
|
|
|
|
16 Eylül 2008 Salı 05:59:17
mükemmel bir şiir okudum... kelimeleri o kadar güzel seçmişsiniz ki, ve anlam o kadar derin ve güzel ki...
sevgilerim saygılarım toprağıma :)
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
