Yaşamdan korkmayın çocuklar!!. İyi, doğru bir şey yaptığınız zaman yaşam öyle güzel ki. Dostoyevski [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
01.09.2006 tarihinde eklendi.
819 çoğul gösterim
932 tekil gösterim
2 yorum
1 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
Şiiri Beğenenler
En son eklediği şiirler

Anlıyorsun Değil mi ?


serseri mayınların kol gezdiği iz tarlalarında dolaşan
sevdanın kaçağı bu beden
mavzer yatağına sürülmüş yağlı bir mermidir
dağların doruklarında kanat çırpan özgür kartalların
bulutlara değen tılsımlı çığlığıdır genzimde ki sessiz hıçkırık

sabırla ve kanıma işlemiş yokluğunun al mürekkebiyle yazılmıştır
yarım bıraktığım tüm şiirler..

ömrümün fermanına atılmış şu kırmızı çizgi
aslında binlerce çoğalışlarımın doğum sancılarıyla akan kanıdır
sanma ki meram çukurlarından çıkarılan cesettir
aç kurtların salyalı ağızlarında kalan kırıntılar
vefadır / insanlıktır / namustur / onurdur ve davamın aynasıdır
akbabaların lanet bakışlarına odaklanan şahin duruşum

yağmacılığın yalancı sakallarında kirlenmiş
pos bıyıkların sümüklü kıllarında sigara dumanına esir
kaypak kişilikli belirsiz bir şecere değildir kavgamın
gergefime işlediği acımtırak his

ne kendimi satmışım
bacılarımın yazmalarına kirli elleri değmiş maddeci ser’e
ne de sevdanı satmışım riyayı besleyen namussuz döle
yalnız kaldıysam / ezildiysem / horlandıysam / kendime

şimdi terk ettiğim sokaklarda / sömürünün kurbanı çocuklar
bedenini emperyalizmin zinasına peşkeş çeken kadınlar
milyon kere yanmış solgun yüzlü işçiler dolaşmaktadır
anlıyorsun değil mi.?
Bir bütün halinde yanan insanlık
merhametin beş para etmediği dükkan vitrinlerinde görücüye çıkmış
değersiz bir eşyadır artık

ki kavganım zincirlere vurulan asaletini boynumda taşıyorken ben
onurunu madeni değere değişen
devrim türkülerine bayrak sallayan sözde aydınların
işkencelerde altını ıslatmış korkak kılıbıkların
çocuklarının yüzüne nasıl baktıklarını düşünüyorum

ahh güzelim / böylesine rezilce kokan bu bahçe de
sakın açma dediğim güldün sen / koparıldın
ve ben seni hayat kitabımın arasında sakladım
kurumuştun / dökülmüştün / ama benimdin
her koku değişti de dünyada / bir sen değişmedin

anlıyorsun değil mi.?
koparıldığın gövde bendim

Levent Saral

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.


 Yorumlar
 chnnmkiz
 
14 Eylül 2006 Perşembe 15:11:16
OKUDUM BİTTİ!
BİR DE OF ÇEKTİM SONRA
YÜREĞİNİZE SAĞLIK...
 kum tanesi
 
01 Eylül 2006 Cuma 18:23:26
Düz yazı havasında.
şiirsellikden uzak.Konu güzel,ama şiirin sınırlamalarına girmeden düz yazı olarak yazılsa daha doyurucu olurdu.diye düşündüm.
teşekkürler........


Anlıyorsun Değil mi ? şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum