Eylülün Avlusunda Vedalaşma

Bu şiir değil alev gibi bir ağıt olmuş ...

Gözlerim yandı okurken ...

Gönlüne sağlık usta kalem.

Kopar zincirlerini artık Züleyha
Yüreğimi en ince yerinden tut kopar
Say ki ben
Zindanının kapısında pas tutmuş bir sürgüyüm
İçinin uçurumlarında yankılanıyor sesim, bak
Ben Kays’ın dilinde yaralı bir türküyüm

Kopartmak mümkün mü yüzyıllardır bileğimize bağlanan prangaları ve ağıt söylemek imkanı var mı kaysın dilinden türküleri yankılansın dağlarda diye.

Hangi yürek yapabiliyor ki karanlıklardan aydınlıklara çıkmayı ve hangi beyin algılayabiliyor ki demir parmaklıklarda pas olup sürüldüğünde elimize ve tenimize çıkmayacağını.

Zaman mı insanların anlama yeteneğğini yitirdi yoksa içinde bulunduğumuz dönem mi. Züleyha'lar, Ayşe'ler, Fatma'lar v.s içine düştüğü kuyulardan çıkıp sevgilere ve sonsuzluğa koşamıyor ki.

Tutsak edlimiş bedenimiz beynimiz gibi, esaretimizin zincirlerini her geçen gün biraz daha gemici düğümü ile sıkı sıkıya bağlıyoruz.

Muhteşem bir şiir ve muhteşem bir sorgulama. Geç kalmışlığımın acısını dizlrinizi okuudğumda çok daha fazla yaşattınız bana.

Kutluyorum kaleminizi ve saygılar yüreğinize

kutlarım dostum yine harıka bir şiir yazmışsın
seni dilimden ve sayfamdan düşürmek istemiyorum
kurtulmak kolay değil benden
sevgiler

donakaldım...
öylece baktım baktım...
ve helal olsun diyerek alkışladım...

bir sigara içimi sonrasında birde iftardan sonra okuyacağım...
sevgiler yüreğine ....

Eyvallah...

Tebrik ediyorum. Sayıklamanın ötesine geçmiş dizeler. Aklınıza sağlık.

Ben gerçek değilim Züleyha, anla artık
En çok, bir hayalim çocuk düşlerinde senin
Buğusuna sevdanı yazdığın o pencere camıyım işte
Savrulan bir tren gibi geçip gidiyorum bütün kapılarından
Benden aydınlık şehirler yaratmana imkan yok
Hep o yoksul, kimsesiz, kasaba akşamıyım


Of of of dedim ve nekadar geç kalmışım şiirin hasına bin defa özür diliyorum.

ve bu şiir

Züleyha bir vazgeçmeyiş öyküsü

olamazların olur masalı

ve vurgunun kor /kod adı

sağlıcakla

Benden aydınlık şehirler yaratmana imkan yok
Hep o yoksul, kimsesiz, kasaba akşamıyım

ufff ya çok güzel dizeler. bizimle bu güzel dizeleri paylaştığın için sana minnattarım. teşekkürler

harika dizeler...kutlarım değerli şair..seçkiyi de...
sevgi saygı selamlarımla...

Aşkın portresi çizildi usta kalemle...

kutluyorum başarılara imza atan yüreği...

Ssevgi Saygı ile...

"Kopar zincirlerini artık Züleyha
Yüreğimi en ince yerinden tut kopar
Say ki ben
Zindanının kapısında pas tutmuş bir sürgüyüm
İçinin uçurumlarında yankılanıyor sesim, bak
Ben Kays’ın dilinde yaralı bir türküyüm"

aşkın dilindeki yaralı bir türkü okunur gibi canlı tutulmuş ve ben gerçek değilm züleyha...

tam anlamıyla şirdeki yürüyüş dik tutulmuş...

bu gece mükemmel şiirler okudum.. bu son darbe oldu, iyi geceler diliyorum..

"Ben gerçek değilim Züleyha, anla artık"


...ve


"Ben Kays’ın dilinde yaralı bir türküyüm"


sustum

şiire esir gözlerim ...


saygılarımla





hüzzam tarafından 9/7/2008 1:02:08 AM zamanında düzenlenmiştir.

Her zaman bu denli zarif ve naif olmayı becerebilen ve dilini her dâim özenle işleyen kaleminize hayranım!
Sevgimi ,saygımı ve sonsuz hayranlığımı kabul buyurun lütfen...

Tebriklerim çok..

Haydi
Zamanın dışına uğurla beni, vaktidir
Uyan bir ömür yattığın kan uykusundan
Hem vedalaşmak için, biliyorsun Züleyha
Daha uygun yer olmaz, eylülün avlusundan


Haydi, bir kabustan gözlerini ovar gibi
Bütün vehimlerini başından kovar gibi
Geldiğim o karanlık çağa geri sür beni
Zaten düşmeye meyyalim, biliyorsun
Ebediyyen unut artık, adımı anma
Dilinden düşür beni...

Tebrik ederim arkadaşım. Güzel bir şiirdi.

eğer güne bir şiir seçilecekse

İŞTE BUDUR.......

şiir gibi şiir...dön dolaş yine oku
her okumada kanasın zamanın en acımasız günleri...

akıcı
yer yer kafiyelerle yakalanan güzel bir tını
ve incelikli söylemleri ile
velhasıl şiirdi...

hocam tebriklerim takdirle....ve dahi saygıyla....

'Ben gerçek değilim Züleyha, anla artık.........'

züleyha:
-yüzümü ıslatan yastık
deniz değil mi öyleyse ?
sen hülya isen
tüm şiirler yalan.


geçtim suretimi kays gelmek üzre.

züleyha'ya atfedilen tüm şiirlere bir hüzünlü itirafı gibiydi bu şiir.
diğer şiirleri ile bir bütün içerisinde temel kurguyu düşününce
'ben gerçek değilim' demesi şimdi züleyha'ya ve okuyucuya
felsefi mistizmi içerisinde çok büyülü
ama bir o kadar da buruk !

hep derim
azzeki onat ve ince bir şair.

sevgimle,,

Şiir olarak her türlü övgüyü ve alkışı haketsede şiirin ruh hali insanı yaralıyor:((((
oldukça sarsıcı.

"Zaten düşmeye meyyalim, biliyorsun
Ebediyyen unut artık, adımı anma
Dilinden düşür beni... "

sonu veda gibi geldi bana, bu şiirin içinden çıkabilmek zor hocam

teşekkürler, tebrikler.

tebrikler.. etkileyici bir haleti ruhiyye tasviri ve atmosfer.. saygılarımla..

ya hocam ordamısın..sağmısın sahi..ruhunu teslim etmişsin sen..bu şiir çıktığı yerde boş bir ceset bırakır ..




-saygıyla eğiliyorum bu şiirin önünde..-

Haydi
Zamanın dışına uğurla beni, vaktidir
Uyan bir ömür yattığın kan uykusundan
Hem vedalaşmak için, biliyorsun Züleyha
Daha uygun yer olmaz, eylülün avlusundan

Ço güzel berrak bir anlatım, mükemmel bir şiir...
Yürekten kutluyorum, selam ve muhabbetlerimle...

tebrikler...

Benden aydınlık şehirler yaratmana imkan yok
Hep o yoksul, kimsesiz, kasaba akşamıyım

şiirin yaprakları burada dökülmüş
tebrikler

Kays aşkın adıydı her daim...Unutanlar hatırlasın.

Saygılarımla

Adı bile güzel şiirin... Emeğinize sağlık, beğeniyle okudum.

şiir harika.

Say ki ben
Zindanının kapısında pas tutmuş bir sürgüyüm
İçinin uçurumlarında yankılanıyor sesim, bak
Ben Kays’ın dilinde yaralı bir türküyüm






nasil bir bütünlük...

o tini... o ahenk....


cok ama cok güzeldi.........


siirle.......... sevgimle...........

Haydi, bir kabustan gözlerini ovar gibi
Bütün vehimlerini başından kovar gibi
Geldiğim o karanlık çağa geri sür beni
Zaten düşmeye meyyalim, biliyorsun
Ebediyyen unut artık, adımı anma
Dilinden düşür beni...

güzel mısralar okudum
Sağlıcakla kalınız

Ben Kays’ın dilinde yaralı bir türküyüm

çok güzeldi lakin burası beni vurdu
tebriklerim çokkkkkkkkk.