|
|
|
BİR’ E VERDİM CANIMI
Gam yüküyle kâh uçar kâh konarım
Yerden özge yere verdim canımı.
Yollar uzun, menzil ırak, yanarım
Hasretinden nâra verdim canımı.
Firakından yetim düştüm çöllere
Sararırken müştak oldum allara
O kadar yakınken gonca güllere
Gülistanda hâra verdim canımı.
Umut saldım coşkun akan nehirle
Dost olup da huzur için kahırla
Bade diye gönle dolan zehirle
Deryâdaki sırra verdim canımı.
Bu sevdada hasret kaldım gülmeye
Tomurcukken mahkûm oldum solmaya
Azrail dayanmış canım almaya
Kömür gözlü yâre verdim canımı.
Fena âleminde konup göçerken
Ecel şerbetinden bir tas içerken
Can kuşum bekâya doğru uçarken
Kaçılmayan BİR’e verdim canımı.
Gazi Hüseyin KILBAŞ
|
|
|
Acaba Nedir?:
azrail
,
bade
,
bir
,
can
,
canım
,
doğru
,
dost
,
gam
,
gazi
,
gonca
,
hara
,
hasret
,
huzur
,
kadar
,
o
,
özge
,
umut
,
yetim
|
|
|
05 Eylül 2008 Cuma 23:58:44
be vefasız yetiş hele tez hele
saçımda kırağı,alnım buz hele..
yüreğine hapsolduğum güzele
dirilip bin kere verdim canımı.
ne güzel bir heceydi..
|
|
|
|
05 Eylül 2008 Cuma 11:07:16
Canlarımız o Bir'e feda olsun hocam..Çok güzeldi...
Kutlarım...Selam ve Saygımla....
|
|
|
|
05 Eylül 2008 Cuma 11:06:08
sırra erip Bir'e can verenlere
şiiri şiir gibi yazıp
mana gülistanından bize demet sunanlara
selam olsun..
tebriklerim saygıyla....
|
|
|
|
05 Eylül 2008 Cuma 09:39:01
yüreğinize sağlık
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
