Eskiyen Çocukluk

''yitik bir cümlede ki
hiçkimseyi oynuyorum''


teşekkürler ''mor'' oldukça güzel bir şiir...

sevgiyle....

Hüzünlü bir zaman yolculuğuydu...

Sağlam kurgusu ve etkileyici duygusu ile başarılara imza atan yüreği kutluyorum...

Sevgiyle...

Yorumlarını paylaşan tüm şiir dostlarına teşekkürler...

Satırlarınızda kaybolmamak elde değil gerçektende...Kelimeleriniz yormadan alıp götürüyor...Tebrik ederim

Ne kadarda çocukluğumu anlatıyor şiiriniz.
Beğeniyle okudum. tebrik eder,
Selamlar, saygılar sunarım.

Affınıza sığınarak şiirimi ekledim.
10-10-07
KONSANTRASYON

Aranızda hiçbir oyuna kabul görmemiştim
Yamalı yırtıklılığı yüzünden üstüm başım
Tahammül sınırlarınızı bile zorluyordu
Serpenek dibinde büzüşüp bakmışlığım

Terlemişliğiniz yüzünden
Kapşonlu parkalarınızı dala asmıştınız

Fakir bedenim titremişliğiyle
Gözlerinizde küçülerek
....................Kıvranırken

Çek git ulan oradan
..........Konsantrasyonumuzu
...................Bozuyorsun diye

Acımasızca
Her bağırışınızda

Yoksulluğumu anlıma
........Kızgın çivi çakmıştınız

...
ihtiyara kesmiş yüzüne dönünce
-çocuk-
neden garip olduğunu daha iyi anlıyordu
garip bir cüzzam çeşidi
-demişti annesi-
o inadına kimsesiz köpekleri sevdi
bir de ihtiyarları
her kırışta
bir yarış gizliydi
dokundukça ölü deriye
deri sebeplendi izi
ah o üşüyen sese kayıtsız kalan kış
seninde geçecek mevsimin
az bekle hele
eskiyen bir sobanın
tüten borusundan nefes diye yırtınacaksın
ama o çocuk senden de eski ateşi ile
önce tarhi yaktı
sonra kendini...

...merhamet çocuğun elinde yumuşak kildir...ne zaman ne şekil vereceğini sadece tanrı bilir...

Ne demeli Şair,bazen okumali ve sessizce gitmeli ..

Bir siir kokusunda bogulmadan ..cokca tesekkurlerimi birakiyorum ..

Sevgiyle .

Çocukluğunu yaşayamayan çocuklarımız...

''Acının yoksulluğun yaşanmışlığın ortasında,akıp giden yaşamın her köşesinde çocuklarda vardı.Ufacık bedenleri ile sokakları,pazarları otogarları doldurmuşlardı.Ne güzeldir çocukların sokakları doldurmaları.Ama gezmeye değil,oyun oynamaya hiç değil o minicik nasır tutmuş elleriyle yaşamı üretiyorlar.Omuzlarında kartondan,kutudan bozma boya sandıklarıyla yollarda,neredeyse boylarının erişemediği el arabalarıyla pazarda,garlarda......'' ( Alıntı )

Nazım da bir şiirinde şöyle diyor ;

Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin,
şeker de yiyebilsinler.

Umarım onları daha fazla üşütmeyiz ....

Segilerimle mor, çok güzeldi....

Büyüdükçe
merhametli günleri beklemekten
yoruluyorum
dünya dönüyor
bir kelebek ömrüyle üşüyorum
çok üşüyorum...

güzel...
sağlıcakla

Çok güzel anlatımın var inan okurken yok oluyorum

Ve yazmaktan vazgeçiyorum çoğu zaman.Siz yazın ben okuyayım.

Saygılarımla...

Oldukça güzel bir Şiir...

SAYGILARLA