|
|
|
ÇEKMECE
çekmeceme sıkıştırdığım dağınık aşklarımdan bir sen kaldın
adını anmaya utandığım
korkarak sevdiğim
ardıma bakmadan kaçtığım
bir imgeye bile koyamıyorum seni
bir çekmecenin arka gizinde
sinsice bekleyeceksin beni
her ayrı gün senden, bir bahane bulup koyuyorum çekmeceme
alel acele
mavi bir bakış yakalıyorum mesela
hani böyle obur bir gülümsemenin yanında
sen geliyorsun aklıma
tutup koyuyorum çekmeceme
ilk sıcaklığını en altına anıların
çocuk telaşıyla usulca
sıkıştırıyorum hemen çekmeceme
ne yapalım
ben seni böyle dağınık ,pejmurde seviyorum
|
|
|
|
16 Eylül 2008 Salı 21:39:35
Gerçekten çok samimi,insanı içine çeken bir şiir.Tebrik ederim.
|
|
|
|
02 Eylül 2008 Salı 03:02:25
Doğal, sıcacık... Yaşanmışlığımdaki kıvrımlar geldi aklıma.
Yüreğinize sağlık efendim. Başarınız daim olsun.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
