|
|
|
ATLAS ÖRTÜ
Mısırda tanrılar, güneşi örer.
Nefertiti, King Tut, göç edip gitmiş.
Ateştendir kumlar insan yok eder.
O beden, o gözler, çürüyüp gitmiş.
Şu taştan heykeller, kalmış geriye.
Onlar da, güneşte, kuruyup gitmiş.
Hayatın içinde, atlas örtüye.
Bürünmüş olanlar, yok olup gitmiş.
Devasa bir mabet, göğe yükselir.
Üstündeki örtü, dağılıp gitmiş.
İçinde dehlizler, mezar yükselir.
Koynundaki ceset, çalınıp gitmiş.
Kalmamış geriye, hiçbir şey ondan.
Maddesi tükenmiş, manası bitmiş.
Sevdası yaşanmış, dünkü zamandan.
Tutmuş saçlarından, koparıp gitmiş.
Şahin HANELÇİ
08. Temmuz. 2006
Kahire/Mısır
/kalin ]
|
|
|
|
03 Eylül 2008 Çarşamba 13:25:50
Bu şiir de gerçekten başarılı, verdikleri ve tinimize ilettikleriyle derin anlamlar taşıyor. Hocam sizi ayrıca tebrik etmem gerekiyor, şiirlerinizi sunarken fotoğraflara da başvurmanız, insan beyninin içinde yer etmiş görsellik duygusuna yönelmeniz de şiirinizin etkisini bir kez daha artırıyor. Yeniden tebrikler...
|
|
|
|
28 Ağustos 2008 Perşembe 11:33:45
Yunus Emrenin dediği gibi HOcam
''Bu dünyaya gelen,gider''
TEbriklerim sizler için
Esenlikle kalın
|
|
|
|
28 Ağustos 2008 Perşembe 11:12:40
gidenin kalması değil ki mümkün
tbr ederim
|
|
|
|
28 Ağustos 2008 Perşembe 09:01:45
Çok güzel bir şiir yüreğinize sağlık...
sevgi/dostluk/muhabbetle
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
