ESMER ÇOCUK(Selma Pekşen)

boğazımda düğümlenmiş kelimeler beklerken ,yaz der kalem,yaz...yaz ki boğulma,yaz ki ağlama...yaz ki nefes al,yaz ki rahatla...a kalem,güleriz ya ağlanacak halimize,ben şimdi ne desem sana.ben sana hep gülemem kalem,şimdi akacağım satırlarına ve biraz da sen ağla...

işte yazıyorum kalem,işte yazıyorum;dayan...

güneş her gün umutla doğar mı;açlıktan ölen çocukların ülkelerinde?
sevdalar,sevdalar yoğun mudur oralarda?
vakit bulurlar mı aşka sevdaya ?
onların da düğünleri olur mu,çalgılı,oyunlu?
oralarda da bizdeki gibi mi batar güneş?

yıldızlar ne renktir aç çocukların ülkelerinde?
oyuncakları var mıdır oynamaya?
oyuncakları olsa,güçleri var mı ki,elleri kalkar mı ki?
pembe renkleri var mı hayallerinde?
daha doğrusu pembe diye bir renk var mı hayatlarında?
elleri,elleri sıcak mıdır onların bizim gibi?

en önemlisi ruhları kaç yaşında?

ne için ağlarlar aç çocuklar?o ülkede doğdukları için mi yoksa birbirlerinin çaresizce ölümlerini bekledikleri için mi yoksa karınlarını doyurabilmek için mi?

neden,neden...

onların neden uçurtmaları renksiz,neden elleri nasırlı,neden sesleri kısık,yüzleri buruşuk,kemikleri çıkık?

ben bu yazıyı yazarken,onlar ne yaparlar oralarda?

kalem sustur beni,daha fazla incitmek istemiyorum seni...yoksa ne gücün olur birdaha yazmaya,nede ben çıkarım yarına...

keşke kalem sussaydı da yazımın besin kaynakları olmayalardı o çocuklar...

kalem sus,sus artık....


siz şiir,ben yazı...aynıyız ama,esmer bir çocuk...

yüreğinize sağlık.
sevgiler;)

Yazmak, yaşamaktan zor belli.

evet
ne kadar doğru bir dize
dolu dolu bir şiirden güzel bir mısara

yüregine saglık

çok güzeldi selma hanım...gerçekten içim burkuldu dizeleriniz karşısında ne diyeceğimi şaşırdım...gözlerin yapısı, dilleri, dinleri, mensup oldukları uyruk ve tenleri...evet ne kadar farklı olursa olsun onlar bizim çocuklarımız...ama bazı katı yürekli çok özür dilerim amiyane bi tabir olacak ama o katı yürekli vicdan nedir bilmeyen şerefsiz sömürge devletleri anlamazlar bir damla gözyaşından...çünkü ölen onların çocukları değildir, çünkü açlık çeken o miniklerin ebeveynleri değildirler kendileri...şu ödül alam resim canlandı gözümde...minik bir siyahi çocuk ki açlıktan kaburgaları sayılıyor ve hemen yanı başında bir akbaba....ölsün de yiyim diye bekleyen...söylenecek bir şey yok...
malesef sadece acıyor yürekler...
duyarlı yüreğinizi ve güzel kaleminizi tebrik ediyorum

ESMER ÇOCUK(Selma Pekşen)

Esmer bir çocuğun masalı bu
Yazmak, yaşamaktan zor belki
Zeytin karası gözleri gömülmüş karanlığa
Anlam bile vermiyor
Hayalini kuramadığı yarınlara
Çorak memleketin, çatlak toprağında
Yalın ayak
Yürümeye çalışıyor derman bulamayarak.

Bir karınca gördüm yol üstünde
Kendinden büyük bir kırıntı sırtlanmış
Taşıyor gelecek günlerine.
Aşiyanda bir yavru kuş
Onu ağzıyla besleyen anne
Ya sen esmer çocuk?
Ya buruşuk memesinden kan emziren anne?
Sen hiç gördün mü televizyon da ne?
Ya da yedin mi pilav üstü kuru fasulye?
En son hangi yazarın kitabını okudun?
Ya da hangi oyunu oynadın internette?

Esmer çocuğun gecesinde belki sabah yok
Esmer çocukların gölgesi bile yok
Onların kızıl güneşe bakan siyah gözleri
Güneşin kavurduğu çatlak kalın dudakları
Olmayan yarınları var.
Bir parça kuru ekmek yaşama sebepleri
Hangi masalı anlatacak onlara anneleri

Bu, bir esmer çocuğun masalı
Ne öpünce prens olacak kurbağa
Ne de Pamuk Prensesin yedi cüceleri
Nerden bilsin esmer çocuk
Hiç olmadı ki hayalleri
Bir parça kuru ekmek yaşama sebepleri
Yazmak, yaşamaktan zor belli.

Unutulmuş memleketin
Uyutulmuş esmer çocuğu.
Soğutulmuş kül gibi, kara gözlerin bakışı
Hayata geç kalmış
Yarınlara rötar yapmış, aldığı nefesi
Yaşamak, ölmekten zor belli


kanayan bir yaraya parmak basmışsınız
kutluyorum sizi kaleminiz ve yüreğiniz
hiç susmasın efendim sevgive saygılarımla

Bu, bir esmer çocuğun masalı
Ne öpünce prens olacak kurbağa
Ne de Pamuk Prensesin yedi cüceleri
Nerden bilsin esmer çocuk
Hiç olmadı ki hayalleri
Bir parça kuru ekmek yaşama sebepleri
Yazmak, yaşamaktan zor belli.

Unutulmuş memleketin
Uyutulmuş esmer çocuğu.
Soğutulmuş kül gibi, kara gözlerin bakışı
Hayata geç kalmış
Yarınlara rötar yapmış, aldığı nefesi
Yaşamak, ölmekten zor belli


Çocuklarımız, geleceğimiz dediğimiz çocuklarımız, Mavi, yeşil, kahve, siyah gözlü, esmer, sarı, siyah, beyaz tenli, Müslüman, hiristiyanusevi yahudu dinleri ne olursa olsun hep umut ve hep ışık ile büyümeli çocuklarımız. Ama biz öylesine perişan ediyoruz ki onları, savaşlar, lümler , üstlerinden inmeyen sopa, elelri nasırlı, gözleri yaşlı ve hayalleri dönmüş çocuklar.

Yaşamak değil ölmek kurtuluş sanki onlar için. Umarım artık onlara yaşayabilecekerli bir dünya bırakmak için var gücümüz ile çalışırız.

Hüznlendirdi dizleriniz beni ve sorgulamalara itti yeniden.

Kutluyorum kaleminizi ve sevgiler yüreğinize

Cocuklarin hepsi ama hepsi mutlu olmali..onlar gunahsiz..onlar melek..siirin cok huzun dolu..ve aci gerceklerle doluydu maalesef..umarim yarinlar onlar icin guzellik olur..mutluluk olur..kutlarim saygilar..

sadece afrikalı çocuklar değil sizin bu anlattığınız sıkıntıları çeken.
ona bakarsanız sizin bu yazdıklarınızın bir tanesini bile görmemiş bu vatanda yaşayan çocuklarda var.
coçukların hepsi masum, hepsi melek.HRANT DİNK'in eşinin bir lafı aklıma geldi(ne kadar ermenileri sevmesemde, yahudileri ve sırplarıda)eşimi öldürenlerde bir zamanlar annelerinin melekleriydi.'demişti.
melekleri şeytan yapan ne?aklımda ki tek soru bu.

bu güzel şiir için kutluuyorum

Esmer çocuğun gecesinde belki sabah yok
Esmer çocukların gölgesi bile yok
Onların kızıl güneşe bakan siyah gözleri
Güneşin kavurduğu çatlak kalın dudakları
Olmayan yarınları var.
Bir parça kuru ekmek yaşama sebepleri
Hangi masalı anlatacak onlara anneleri

Yüreği yakan dizeler,duygulu kaleme saygılar.

gerçeklere dair güzel bir çalışma,yüreğinize sağlık

HEPİNİZE SONSUZ SAYGI VE SEVGİ SUNARIM ŞİİR YÜREKLİ DOSTLARIM.

ÇOCUĞUN RENGİ YOK OLMAMALI HER YER DE ÇOCUK ,ÇOCUK GİBİ YAŞAMALI VE YAŞATILMALI...

TEŞEKKÜRLER

Hakkı olan gönül kurdelemi taktım.Daim ol kardeşim.çok güzeldi...

''insan yanım ağrıyor''

ah küçüğüm!!! ne çok uzak kaldık birbirimize/ne çok uzaklaştırıldık kendimizden...


duyarlılığınıza selam durdum şair

saygıyla

Yarınların kime, ne getireceğini bugünden bilmek zor osla da, eski tecrübelerin acı izlerini unutmak mümkün değil elbette..

Hakkına râzı olmayanların hak gaspları bitmeyince bir dengesizliktir sürüp gidiyor.
Dur! Denilecek zaman kadar da gidecek.

Teşekkürler

bugünün çocuğu yarın büyüyecek ama rengi olmamalı elbet...
kutlarım kalemi...
saygımla...

Bu, bir esmer çocuğun masalı
Ne öpünce prens olacak kurbağa
Ne de Pamuk Prensesin yedi cüceleri
Nerden bilsin esmer çocuk
Hiç olmadı ki hayalleri
Bir parça kuru ekmek yaşama sebepleri
Yazmak, yaşamaktan zor belli.


kutlarım duyarlı kaleminizi, evet böylesi acıları yazmak yaşamaktan zor...
kaleminiz daim olsun, tüm renklerdeki böylesi çocuklar için susmasın kalemler
sevgim ve tebriklerimle...

Çocuğun rengi yok!..

Olmasın asla...

Sevgilerimle

Bu, bir esmer çocuğun masalı
Ne öpünce prens olacak kurbağa
Ne de Pamuk Prensesin yedi cüceleri
Nerden bilsin esmer çocuk
Hiç olmadı ki hayalleri
Bir parça kuru ekmek yaşama sebepleri
Yazmak, yaşamaktan zor belli.

tebrikler bu duyarlı yüreğe . çocuklar yaşasın, hemde masal tadında. zarar görmesin hiç bir çocuk bu yalan dünyada. kutluyorum sizi ve şiirinizi selamlar..

Bu, bir esmer çocuğun masalı
Ne öpünce prens olacak kurbağa
Ne de Pamuk Prensesin yedi cüceleri
Nerden bilsin esmer çocuk
Hiç olmadı ki hayalleri
Bir parça kuru ekmek yaşama sebepleri
Yazmak, yaşamaktan zor belli.


yalansın şair demeliyim

nereden çıkardın

ortalık güllük gülüstanlık

yediğimiz önümüzde

yemediğimiz çöplükte

keşke doğru olmasaydı

ve bu vebale ortak olamasaydık.

sağlıcakla ,sevgimi bıraktım.

bu konuyu işlediğin için öncelikle teşekkürler
ve çok güzel anlatmışsın yüreğine sağlık...

Esmer çocuğun gecesinde belki sabah yok
Esmer çocukların gölgesi bile yok
Onların kızıl güneşe bakan siyah gözleri
Güneşin kavurduğu çatlak kalın dudakları
Olmayan yarınları var.
Bir parça kuru ekmek yaşama sebepleri
Hangi masalı anlatacak onlara anneleri

Bu, bir esmer çocuğun masalı
Ne öpünce prens olacak kurbağa
Ne de Pamuk Prensesin yedi cüceleri
Nerden bilsin esmer çocuk
Hiç olmadı ki hayalleri
Bir parça kuru ekmek yaşama sebepleri
Yazmak, yaşamaktan zor belli.

Unutulmuş memleketin
Uyutulmuş esmer çocuğu.
Soğutulmuş kül gibi, kara gözlerin bakışı
Hayata geç kalmış
Yarınlara rötar yapmış, aldığı nefesi
Yaşamak, ölmekten zor belli

Yürek yangını dizelerin şairini kutlarım. İnsan olanın görebileceği acıları görebilmek çok önemli.

Kaleminiz susmasın arkadaşım. Güzeldi.

yazan kaleme ve
inçeliğine binlerce tebrik