|
|
|
SEN HİÇ DENİZ GÖRDÜN MÜ ANNE?..
- "Sen hiç deniz gördün mü anne?"
Dedi çocuk annesine.
Mavi göğe yükselen
gri duvarlar arasında
geçen bir çocukluğa,
Gün geçtikçe çoğalan
yıllara sair
kupkuru bir yalnızlığa dair,
En acı,
En yıkıcı,
En can alıcı
soruydu bu aslında...
- "Gördüm yavrum..."
- "Deniz neye benzer ben bilmiyorum..."
- "Masmavidir, sonsuzdur deniz,
Sonsuz maviliğiyle özgürdür deniz.
Özgürlüğün kıymetini bilmeyenler için,
Yalnızca mavi bir sudur deniz..."
...
Bakakaldı annesinin gözlerine öylece...
Annesinin gözlerinin maviliğinde,
Sonsuzluğu gördü çocuk.
Annesinin mavi gözlerinde,
Denizin ta kendisini gördü çocuk.
Mavi gözlerini yöneltti mavi göğe...
Mavi gökte uçan bir kuşun kanadında
Hiç sahip olamadığı özgürlüğü gördü çocuk...
|
|
|
|
25 Ağustos 2008 Pazartesi 14:22:00
bu güzel çalışmanızı kutluyor
başarılar diliyorum saygılarımla
|
|
|
|
25 Ağustos 2008 Pazartesi 11:21:05
Nice canlar,hiç bir şeyden habersizce,hiç bir günaha ilgisizce dört duvarlar arasında doğup büyürken,nice kahpeler cirit atmakta mavinin özgürlüklerinde.....Kaderse bu ; lanet olsun diyesi gelir,insan olduğunu anımsayanın...
Duygusaldı,güzeldi şiiriniz.Paylaşım için teşekkürler.
|
|
|
|
22 Ağustos 2008 Cuma 09:02:15
Güzeldi efendim yüreğine dağlık
Kalemin daim olsun.Allaha Emanetsin.
|
|
|
|
22 Ağustos 2008 Cuma 00:13:21
Benim anneciğimin gözleride hala gizli bir yeşille karılı masmavidir.Annemi hatırlatan güzel şiirinizi ayrıca sevdim.Yürekten kutlarım.Selam,saygı...
|
|
|
|
21 Ağustos 2008 Perşembe 21:57:46
- "Sen hiç deniz gördün mü anne?"
Dedi çocuk annesine.
Mavi göğe yükselen
gri duvarlar arasında
geçen bir çocukluğa,
Gün geçtikçe çoğalan
yıllara sair
kupkuru bir yalnızlığa dair,
En acı,
En yıkıcı,
En can alıcı
soruydu bu aslında...
- "Gördüm yavrum..."
- "Deniz neye benzer ben bilmiyorum..."
- "Masmavidir, sonsuzdur deniz,
Sonsuz maviliğiyle özgürdür deniz.
Özgürlüğün kıymetini bilmeyenler için,
Yalnızca mavi bir sudur deniz..."
belkide özgürlüktür kimbilir.....
Güneş geçiyor denizden
Bulutlar geçiyor mavnalarla
Bir nehir akıyor sessizce
Bir dağın resmi düşüyor denizce
Durgun
Bir kuş uçuyor ovadan
Ekinler bal veriyor rüzgarlarla
Genç kızlar türkü söylüyor
Akşam iniyor ovaya
Yorgun
Bir hal oluyor adama
Şapkasında mevsimler demleniyor
Yüzünde çizgiler oynaşıyor korkularla
Ağa selam veriyor adama
Kırgın
Albayraklım
denizi görmeden büyüdüler
ve yakamozda hiç yıkanmadılar...
tebrikler....
Albayraklım tarafından 8/21/2008 9:58:43 PM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
|
|
21 Ağustos 2008 Perşembe 21:54:40
Yüreğinize sağlık..
Tebrikler..
|
|
|
|
21 Ağustos 2008 Perşembe 21:24:08
Seray kutlarım candan
her seferinde daha güzel bir şiirle karşılıyorsun şiirseverleri
bugün sayfanızdan ayrılmak istemedim,
çok çok güzeldi
kalemin daim olsun hep
başarı ve mutluluklar diliyorum
sevgimle
|
|
|
|
21 Ağustos 2008 Perşembe 21:20:05
Sen hiç deniz gördün mü anne?"
Dedi çocuk annesine.
Mavi göğe yükselen
gri duvarlar arasında
geçen bir çocukluğa,
Gün geçtikçe çoğalan
yıllara sair
kupkuru bir yalnızlığa dair,
En acı,
En yıkıcı,
En can alıcı
soruydu bu aslında...
- "Gördüm yavrum..."
- "Deniz neye benzer ben bilmiyorum..."
- "Masmavidir, sonsuzdur deniz,
Sonsuz maviliğiyle özgürdür deniz.
Özgürlüğün kıymetini bilmeyenler için,
Yalnızca mavi bir sudur deniz..."
...
Bakakaldı annesinin gözlerine öylece...
Annesinin gözlerinin maviliğinde,
Sonsuzluğu gördü çocuk.
Annesinin mavi gözlerinde,
Denizin ta kendisini gördü çocuk.
Mavi gözlerini yöneltti mavi göğe...
Mavi gökte uçan bir kuşun kanadında
Hiç sahip olamadığı özgürlüğü gördü çocuk
............................................................
gecenin en duyarlı şiirine şairine
başarılar
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
