ÇÖL GİBİ, GÖNLÜM SUSUZ.

Ah güzelim, neylesin şimdi garip sevgilin,
Kor gibi yanmakta bak şimdi gönül verdiğin,
Kül gibi solgun, canımsın diyerek sevdiğin,
Çöl gibi gönlüm susuz kaldı yanar kavrulur.

Bir kuru çöl oldu gönlüm susuzum sevgiye,
Bir taze gül bulsa gönlüm hazırım dermeye,
Başka güzel olmasın, gel güzelim sevmeye,
Çöl gibi gönlüm susuz kaldı yanar kavrulur.

Ah güzelim sen benim aşkımı bilmez’ misin,
Kupkuru çöller de bir damla su vermez’ misin,
Çölde harun yahyayım sen beni sevmez’ misin,
Çöl gibi gönlüm susuz kaldı yanar kavrulur.

Başka güzel istemem sevmeye kalbim senin,
Ben sana yandım gülüm anlamı yok sevmenin.
Sen de yanarsan çıkıp gel bana, gönlüm serin,
Çöl gibi gönlüm susuz kaldı yanar kavrulur.

Ben ki şair Yük se l ’im çölde gezen şu garip,
Çöl gibi gönlüm susuz, aş-k_ ile yandım sevip,
Sen de yanarsan çıkıp gel bana sevdim deyip,
Çöl gibi gönlüm susuz gel de su ver sevgilim.